Zomerliefdes (6): het grote geluk van presentator Lieven Van Gils

In één seizoen maakt hij 140 afleveringen van ‘Van Gils en gasten’, zijn dagelijkse talkshow op Eén. Maar ook the hardest working man in show business is niet van staal. In de zomer droomt Lieven Van Gils van een langzamer leven op de golfslag van zachtjes kabbelend water. Een gesprek aan de rand van het zwembad: ‘Ik heb het recht niet om ongelukkig te zijn.’

'Zelfs nadat ik Koen Wauters en Paul de Leeuw had geklopt, vroeg ik me af: ben ik wel goed genoeg?'

Ik was erbij toen Lieven Van Gils (53) out of the blue door de media werd geroepen. We studeerden samen Nederlands en Engels in Leuven. Wijlen Fons Fraeters gaf het vak dictie. Fraeters, een kleine man met grote gebaren, genoot aan het begin van de jaren 80 landelijke bekendheid met taaltips en interviews op de televisie. Hij was stellig: alleen boven de Moerdijk werd behoorlijk Nederlands gesproken. Mijn jaargenoten en ik gingen over de meedogenloze knie van de grootinquisiteur van het Algemeen Nederlands. En toen kwam Lieven Van Gils, een vriendelijke kerel uit de Noorderkempen. Hij had iets voorbereid over het Songfestival, een stukje uit Humo, dat hij zonder aarzeling naar voren bracht. Toen hij uitgesproken was, gebeurde iets wat niemand voor mogelijk hield: Fraeters hield zijn mond, wel vijftien seconden lang. Daarna hief hij zijn handen ten hemel en ontstak hij in een regelrechte liefdesverklaring aan de stem van Lieven Van Gils, die volgens Fraeters niet alleen foutloos Nederlands voortbracht, maar met haar timbre nog menigeen zou bekoren.

Van Gils heeft goed naar Fraeters geluisterd. Vijfendertig jaar later is hij een gevierd presentator. Maar het moment waarop het allemaal begon, is hij niet vergeten.

Lieven Van Gils «Als Fons ergens enthousiast over was, was hij daar nogal nadrukkelijk in: ‘Je hebt een gouden strot, Van Gils. Je kunt daar de kost mee verdienen.’ Ik viel uit de lucht: zo bijzonder is mijn stem niet. En de nationale omroep leek me onbereikbaar. Maar omdat híj het zei – een man die zijn sporen op de televisie had verdiend – ging ik er zelf in geloven. Nog tijdens mijn studie heb ik, samen met duizend anderen, deelgenomen aan het examen voor radioregisseur-omroeper. Vijf deelnemers hebben het gehaald, en daarvan was ik de enige die nog niet voor de radio werkte. Ik ben begonnen op de Wereldomroep, ik heb geklust voor de sportredactie van Jan Wauters, en ik ben uiteindelijk terechtgekomen bij Studio Brussel. Maar Fons Fraeters heeft de trein in beweging gezet.»

HUMO Wist hij dat?

Van Gils «Hij heeft me een jaar of tien geleden nog gemaild met een compliment. Ik heb geantwoord dat híj me dingen had geleerd. En dat hij me met zijn enthousiasme had geprikkeld.»

HUMO Wat zou de 20-jarige Lieven Van Gils ervan gevonden hebben dat hij ooit een dagelijkse talkshow op de VRT zou presenteren?

Van Gils (blaast) «Zou ik nooit aan gedacht hebben.»

HUMO Is een eigen talkshow niet het nec plus ultra in de media?

Van Gils «Een bestaan als sportjournalist, dát was het nec plus ultra. Als jonge gast speelde ik Subbuteo – tafelvoetbal met kleine figuurtjes die je met je vingers wegschiet – met een cassetterecorder ernaast die mijn commentaar op mijn weergaloze acties registreerde (lacht). Ik speelde Jan Wauters na.

»De grote sportevenementen volgen op de eerste rij, dat leek me het mooiste. Nadat ik de radio had verlaten, heb ik dat ook gedaan: ik heb veertien Tours gevolgd, één wereldkampioenschap voetbal, de Grand Slams van het tennis, en niet te vergeten: de Olympische Spelen.»

HUMO Hoe denk jij over het fenomeen talkshow?

Van Gils «Ik ben erin gerold: ze hebben me gevraagd. En ik ben het blijven doen.»

HUMO Maar hoe dénk je erover?

Van Gils «Je hebt er veel, misschien te veel, maar de formule van ‘Van Gils en gasten’ is de enige die bij me past. Ik zie mezelf als een medium, een doorgeefluik. Je moet me geen pluimen in mijn gat steken en van een showtrap laten komen.»

HUMO Talkshowpresentators hebben vaak een exhibitionistisch kantje. Jij niet.

Van Gils «In die zin kun je zeggen: ‘Hij is verkeerd gecast.’ Maar voor de rol die ik nu mag spelen, als interviewer die niet per se zelf moet scoren, zit ik op mijn plaats. De mooiste momenten heb je in onze show als gasten elkaar de vragen stellen die ik in gedachten had. Of nog beter: die ik in gedachten had wíllen hebben (lacht).»

HUMO Vergt dat een egoloze aanwezigheid?

Van Gils «Egoloos én op de televisie komen: dat gaat niet samen. Maar ik ben wel blij als mijn gasten zich van mij wegdraaien, naar elkaar toe. Als ze over tafel met elkaar gaan spreken, elkaar aanraken. Dan heb ik hen op hun gemak gesteld, waardoor ze dingen durven te zeggen die niet vanzelfsprekend zijn op de televisie.»

HUMO Laatst deed Vlaams minister Bart Tommelein dat. Ongevraagd begon hij over de pijn van zijn gestrande eerste huwelijk.

Van Gils «Heb je dat ook gezien? Een heel kort moment, maar hij had tranen in zijn ogen. Jammer genoeg maakte een andere gast het met een kwinkslag dood. Maar zo’n moment is niet opgezet, hè. Ik wist zelfs niet dat Tommelein gescheiden was.»

HUMO Afgelopen seizoen heb je veel nieuws gemaakt. Ben je daar trots op?

Van Gils «Ik was trots dat we Ann Simons haar verhaal over seksueel misbruik in de sport hebben kunnen laten brengen. Na de uitzending was ze in alle staten: ze had er ontzettend veel spijt van. Dat vond ik dan weer verschrikkelijk: het was alsof ik haar vertrouwen op de één of andere manier had beschaamd. Ik heb nog uren met haar gepraat. Daarna heeft ze me een knuffel gegeven, en is ze alsnog met een goed gevoel vertrokken.

»Ik ben het gelukkigst met zulke dingen. Maar daarvoor moeten mensen je vertrouwen, anders doen ze het niet.»

HUMO In juni heb je de bevestiging gekregen voor een derde seizoen ‘Van Gils en gasten’. Is het telkens bang afwachten?

Van Gils «Het kan van de ene dag op de andere afgelopen zijn, dat weet je. En daar bereid je jezelf op voor. Ik had mijn carrière kunnen uitdoen als sportjournalist. Daarom heb ik me er nog lang aan vastgeklampt, met opdrachten tijdens de Tour en de Olympische Spelen – ook omdat ik het graag doe, natuurlijk. Maar dat heb ik nu losgelaten voor mijn talkshow, in het volle besef dat die eindig is.»

HUMO Wat als je geen derde seizoen krijgt?

Van Gils «Dan werk ik een nieuw voorstel uit.»

HUMO Bij de VRT?

Van Gils «Daar zit ik al mijn hele leven.»

HUMO Nooit een aanbieding van VTM gekregen?

Van Gils «Wouter Vandenhaute heeft me ooit gebeld voor een voetbalprogramma, maar VTM? Nee. Ik straal dat uit, denk ik: ‘openbare omroep’. Of dat een kwaliteitslabel is, laat ik in het midden. Maar nu, met 53, ben ik over het point of no return: VTM zal me niet meer vragen.

»Dat ik mettertijd minder op tv zal komen, is onvermijdelijk. Ik zie me, eerlijk gezegd, nog eindigen bij de radio.»

HUMO Wat zou je ervan vinden om minder te presenteren?

Van Gils «De dag dat ik geen dagelijkse talkshow meer hoef te presenteren, zal ik gewéldig opgelucht zijn, maar tegelijk zal ik het ook missen. Ik zal me buitengesloten voelen. Je speelt mee op het hoogste niveau, hè. Dat is verslavend.»

HUMO Citaat van een voormalige topman van de televisie: ‘Iedereen die met zijn kop op het scherm komt, krijgt een klap van de molen.’ Het doet wat met een mens, altijd en overal bekeken worden.

Van Gils «Dat valt heel goed mee in Vlaanderen: mensen laten je met rust. Als ze me aanspreken, is het meestal over sport. Op vakantie in Amerika zei iemand: ‘Ik ken u: gij zijt Renaat Schotte (lacht).’»

HUMO Complimentje?

Van Gils (onverstoorbaar) «In de plaatselijke Delhaize spreken ze me niet aan, hoor. Daar komt niemand om een handtekening vragen.»

HUMO Ook niet als je gezellig op restaurant zit?

Van Gils «Dat is mij in elk geval nog nooit overkomen. Het heeft ook te maken met hoe je jezelf tussen de mensen beweegt. Ik ben niet al te groot, ik loop niet met de borst vooruit – dat scheelt.»

HUMO Jij kunt probleemloos naar Werchter?

Van Gils «Laatst ben ik er met mijn twee jongens Simon en Noah geweest: ik kon los de wei oversteken zonder dat iemand het merkte.»

HUMO Met een zonnebril op?

Van Gils «Oké, maar ik zal niet zoals Piet Huysentruyt een klak tot diep over mijn oren trekken. Dat is het mij niet waard. Mensen zijn heel beschaafd: meer dan een selfie vragen ze niet. En wat die klap van de molen betreft: het zwaarste is voor mij de tol van de sociale media. Je wordt voortdurend geëvalueerd: op alles komt commentaar. Zelf doe ik niet aan Facebook of Twitter, maar je vangt hoe dan ook veel wind. En dat is lastig: je kunt jezelf niet verdedigen. Want dan ga je in het defensief en lijk je een slechte verliezer.»

'Ik probeer gasten tot een oplossing te brengen. Maar als ze met elkaar beginnen te bekvechten, kan dat ook plezierig zijn'


Underdog

HUMO Jij krijg steevast te horen dat je te braaf of te zacht bent. Hoe vervelend is dat? Het is tegelijk ook je sterkte.

Van Gils «Ik ben maar wie ik ben, hè. Als voetballer wilde ik graag een type als Eden Hazard zijn, maar ik was hooguit Radja Nainggolan, een nuttige en noodzakelijke ploegspeler.»

HUMO Alleen dat roken zou hij moeten laten.

Van Gils (lacht) «Maar snap je wat ik wil zeggen? Ook in de sport ben ik altijd jaloers geweest op de stilisten.»

HUMO Wie is de stilist onder de talkshowpresentatoren?

Van Gils «Matthijs van Nieuwkerk heeft een radheid van tong die ik niet heb. Phara de Aguirre, die me het vak heeft geleerd, een scherpte die ik bewonder. Maar ik heb dan weer andere kwaliteiten, zeker?»

HUMO In 2013 heb je op de Nacht van de Vlaamse Televisie Sterren de prijs van de beste presentator in ontvangst genomen. Weet je nog wie allemaal genomineerd was?

Van Gils «Koen Wauters, als ik me niet vergis. Paul de Leeuw. En Erik Van Looy, die ’m al een keer of vijf had gewonnen.»

HUMO Je hebt die gasten wel mooi geklopt, Lieven.

Van Gils «Met een klein programmaatje op een kleine zender: ‘Reyers Laat’ op Canvas.»

HUMO Besefte je toen plotseling hoe goed je was?

Van Gils «Het was een erkenning, maar eerlijk gezegd: ik twijfel nog altijd of ik wel goed genoeg ben. Koen Wauters is een wereldpresentator, punt. Paul de Leeuw: idem. Ik heb die gasten geklopt omdat ze het mij gunden, als underdog van een kleine zender. Als presentator op Eén maak je veel minder kans.»

HUMO Weet je nog wat je in je dankwoord zei, nadat je je redactie had gefêteerd?

Van Gils «Geen idee.»

HUMO ‘Fijn dat je zo’n prijs kunt winnen met een programma waarin je het hebt over de categorische imperatief van Kant, en zelfs twee minuten lang kunt zwijgen.’

Van Gils «Mijn god! Immanuel Kant

HUMO Die zul je in ‘Van Gils en gasten’ niet meer zien opduiken.

Van Gils «Sorry, maar dat is perceptie. Wij doen op Eén heel moeilijke onderwerpen, al zullen daar altijd lichtere en luchtigere dingen omheen zitten om het geheel wat beter verteerbaar te maken.»

HUMO Geloof ik niks van.

Van Gils «Wedden? Afgelopen jaar hebben we het gehad over Get Ready!, maar ook over opera en de schilderkunst van Piet Mondriaan, en Luc Tuymans heeft in de studio gezeten, als curator van een tentoonstelling over moderne kunst. Dat was wel het uiterste van het spectrum, geef ik toe. Maar ik probeer er voor het ruime publiek ook moeilijkere dingen in te smokkelen. Alleen: het moet toegankelijk blijven. In die zin is ‘Van Gils en gasten’ een grotere uitdaging dan ‘Reyers Laat’.

»Het voordeel is wel dat mensen die iets te verkopen hebben – en dat zijn er nogal wat: politici, artiesten, acteurs – sneller naar Eén komen dan naar Canvas, vanwege het ruimere publiek.»

HUMO Een voorbeeld van een luchtiger item: Bart De Wever die praatte over zijn deelname aan de marathon. En over zijn tepels, die pijn doen als hij ze niet afplakt onder zijn loopshirtje.

Van Gils «Ja, maar nu vergeet je wel dat we die uitzending zijn begonnen met hard nieuws dat door alle kanalen is overgenomen: Bart De Wever was bereid om weer over een meerwaardebelasting te praten, ter compensatie van de beledigende woorden van Zuhal Demir aan het adres van CD&V – ‘een moslimpartij’.»

HUMO Je zou hem dus niet alleen naar de studio halen om over de marathon te praten?

Van Gils «Als ik een politicus uitnodig, spreekt hij ook over zijn dossiers, zeker een politicus als De Wever.»

HUMO Niet simpel om dat op toegankelijke wijze te doen.

Van Gils «Ik probeer kritisch te blijven en de vragen te stellen die ik moet stellen. Maar ik hou het aangenaam en respectvol. Ik heb geen barbecue om mensen op de rooster te leggen tot ze aangebrand zijn: daar heeft de openbare omroep andere programma’s voor.»

HUMO Maar politici krijgen, in tegenstelling tot je andere gasten, geen warm bad van aandacht?

Van Gils «Nee, maar wel respect.»

'Ik heb geen barbecue om mensen op de rooster te leggen tot ze aangebrand zijn'


Sacochengevecht

HUMO Stook je gasten soms tegen elkaar op?

Van Gils «Nee, we zoeken veeleer naar oplossingen, we proberen mensen met elkaar te verbinden. Maar: als ze met elkaar beginnen te bekvechten, kan dat ook plezierig zijn.»

HUMO Er was het afgelopen seizoen de clash van de keukenprinsessen: Pascale Naessens versus Sandra Bekkari.

Van Gils «Sandra werd in de media gehypet als ‘de nieuwe Pascale Naessens’: het leek ons een goed idee om die twee naast elkaar te zetten en het verschil te laten uitleggen. Vlak voor we de studio binnengaan, hoor ik Pascale nog zeggen: ‘We gaan er een aangenaam gesprek van maken.’ Ik dacht: ‘Yeah, right.’ (lacht) Maar Sandra is ook geen doetje. Haar methode is een zevenstappenplan naar een gezonder leven. Ik zeg: ‘Jij mag openen, maar bespaar me de zeven stappen, daarvoor hebben we geen tijd.’ Bon, de uitzending begint, ik geef het woord aan Sandra en ze legt één voor één haar zeven stappen uit. Ik zie Pascale zenuwachtig worden. Ze komt tussen, en Sandra zegt: ‘Maar mijn methode is geen dieet.’ En Pascale witheet: ‘Die van mij ook niet!’ Sandra wist perfect op welke knopjes ze moest duwen voor een sacochengevecht. Op zo’n moment voel je iets gebeuren. Je weet: ‘Dit staat morgen op alle voorpagina’s.’»

HUMO Jij hebt het vuurtje niet opgestookt?

Van Gils «Ik ben niet naïef. Ik voel de opportuniteit van zo’n moment. Maar ze hebben het in de eerste plaats zichzelf aangedaan.»

HUMO Wie zou je nog graag in de studio hebben?

Van Gils «Vincent Kompany. Rode Duivels zijn sowieso hard to get. Ze voetballen ook bijna allemaal in het buitenland. En: ze hebben het niet nodig.»

HUMO En dat stralen ze uit, in tegenstelling tot wielrenners.

Van Gils «Als je ziet hoe makkelijk je díé kunt krijgen, dat is een wereld van verschil. Zelfs in de Tour kreeg ik ze ’s avonds in hun hotel aan mijn tafel voor ‘Vive le Vélo’.»

HUMO Daar heb je iedereen gehad, behalve Lance Armstrong.

Van Gils «Ik had hem bijna gestrikt. Voor hij het wist, had hij een microfoontje op, maar uiteindelijk heeft hij alleen zijn handtekening op de tafel gezet.»

HUMO En Chris Froome?

Van Gils «Heeft er één keer gezeten.»

HUMO Waarom spreekt een internationale toprenner ’s avonds laat exclusief met een relatief kleine Vlaamse zender?

Van Gils «Vlaanderen is het mekka van de koers. Als renners hier komen, zien ze dat de wegen afgezoomd zijn met massa’s volk. Ze worden hier vaker herkend dan in hun eigen land. Daar is die bereidwilligheid aan te danken.»

HUMO Je hebt ooit een gedenkwaardig interview met Bradley Wiggins gedaan.

Van Gils «Met Team Sky kon je geen afspraken maken, maar via via was het toch gelukt: om vijf voor negen ’s ochtends op de laatste dag van de Tour, terwijl hij om negen uur op de bus moest zitten. Wiggins wist nergens van. Woest was hij. Hij gooide zijn rugzak af, stootte een vloek uit en riep: ‘Shoot!’ Ik moest meteen ter zake komen, dus mijn tweede vraag ging al over doping – hij had een prachtige open brief geschreven waarin hij uitlegde waarom hij géén doping nam. De persverantwoordelijke gaf al meteen teken dat we moesten afronden, maar ik ben blijven doorgaan tot hij in beeld kwam gelopen. Het was geweldig: je voelde de spanning. Wiggins is top als geïnterviewde. Interessante mens, groot gevoel voor humor. Rock-’n-roll.»

HUMO Moet je dan jezelf forceren om een vraag over doping te stellen?

Van Gils «Je kunt mensen niet lukraak beschuldigen van dopinggebruik of dingen insinueren. Je moet minstens een aanleiding hebben. Maar met de hand op het hart: ik heb de vraag altijd gesteld als ik ze moest stellen. Na zijn overwinning in een tijdrit kwam Aleksandr Vinokoerov bij mij aan tafel meeslepende anekdotes vertellen over zijn spartaanse jeugd in Kazachstan: die was de verklaring voor zijn heldendaden. Maar ’s anderdaags verliet hij de Tour wel via de achterdeur omdat hij had geknoeid met bloeddoping. Dan sta je voor schut, hè. Na zijn schorsing heeft hij weer een rit gewonnen, is hij weer bij ons aan tafel komen zitten, en heb ik hem letterlijk gevraagd: ‘Hand op het hart, Vino, ben je nu clean?’»

HUMO Je hebt de zeven Tours meegemaakt die door Lance Armstrong werden gewonnen, maar sinds zijn dopingbekentenissen te boek staan als ‘geen winnaar’. Heb je veel nagedacht over het dopingvraagstuk?

Van Gils «Tja, hoe zuiver waren de Tourwinnaars vóór en na Armstrong: Riis, Ullrich, Landis, Contador? Ze zijn bijna allemaal betrapt.»

HUMO Conclusie?

Van Gils «We zijn naïef geweest.»

HUMO Is de vraag niet veeleer of het zonder kán? Misschien is het zelfs gezonder mét doping.

Van Gils «Dat is het vast. Maar waar trek je de grens dan? Er is maar één alternatief: nultolerantie. De dopingbestrijders hebben stappen gezet met het bloedpaspoort en controles buiten competitie – al zullen slimme sportlui altijd hun voordeel doen met nieuwe ontwikkelingen in de wetenschap. Als je eenmaal de poort openzet, is het hek van de dam.»


'Je moet geen pluimen in mijn gat steken, of me van een showtrap laten komen'


Kempenconnectie

HUMO Wat was je beste interview aan de Tourtafel?

Van Gils (denkt na) «Ik heb fijne gesprekken gevoerd met Mark Cavendish, Peter Sagan, de Schlecks en Alberto Contador. En Fabian Cancellara, die achteraf zo lang bleef hangen dat we hem moesten vragen om op te krassen zodat we ons werk konden doen. Maar het intiemste moment was misschien wel met Jurgen Van den Broeck

HUMO Was die niet aan het huilen?

Van Gils (knikt) «Aan het einde van een bergetappe die faliekant was afgelopen. Sjiek dat hij in die omstandigheden toch naar ons toekwam. Hoeveel heeft hij in zijn carrière gewonnen? Eén rit in de Dauphiné. En in de Tour is hij één keer derde geworden. Daar heeft hij al die jaren keihard voor gewerkt. Maar op dat moment besefte hij: ‘Het is afgelopen.’ Dan ben jij ongeveer de enige die zo’n jongen kan troosten – zijn ploeg voelde zich door hem in de steek gelaten.»

HUMO Héb je hem getroost?

Van Gils «Ik heb nog een tijdje met hem gepraat, ja. Hem bedankt voor zijn eerlijkheid.»

HUMO Speelt op zo’n moment de Kempenconnectie?

Van Gils (blaast) «Kempenaars staan met hun beide voeten stevig op de grond. Gaan niet snel zweven. Maar of ik daarom dichter bij Kempenaars sta?»

HUMO Is er nog veel Kempens aan jou?

Van Gils «Als jij begint over een Kempenconnectie, denk ik: ‘Hij ziet spoken.’ Ik voel me geen Kempenaar meer. Maar ik ga wel nog vaak terug naar de heimat, om de twee à drie weken met de jongens naar bomma en bompa. Met hun neefjes mogen ze er een week logeren, voor hen is dat dé week van de vakantie. De twee weken aan de Amerikaanse westkust met het gezin waren een aangenaam voorspel (lacht). Ik moet zeggen: ik heb nog wel wat vrienden ginds. Ik ben verknocht aan mijn familie. Misschien zit die verankering dieper dan ik denk. (Zwijgt) Was Fons Fraeters ook geen Kempenaar?»

HUMO Zeker wel.

Van Gils (lacht)

HUMO Als ik je in drie adjectieven moet vatten, zou ik zeggen: goed georganiseerd, positief, gefocust. Mee eens?

Van Gils «Goed georganiseerd? Mijn vrouw, díé managet goed: zij vangt de steken op die ik in mijn verstrooidheid laat vallen. Maar gedisciplineerd ben ik wel. Met mijn studie was dat indertijd al zo. ‘Fuck,’ zei ik, ‘ik ga hier geen herexamens doen.’ Ik heb keihard geblokt, en ik hád geen herexamens. Dezelfde ernst heb ik in mijn vak: elke minuut van de dag gebruik ik om de actualiteit te volgen. Ik móét de kranten en de weekbladen gelezen hebben. De wil om het goed te doen is groot. Ook wel vanwege de nog immer onbeantwoorde vraag in mijn achterhoofd: ‘Ben ik wel goed genoeg?’ Ik ben Hazard niet, dus ik moet zo goed mogelijk mijn huiswerk maken.»

HUMO Ga je mettertijd niet inzien dat ook Eden Hazard keihard moet trainen?

Van Gils (knikt) «Zelfs Ronaldo werkt keihard om fit te zijn. Dat strakke lichaam is er het beste bewijs van, al speelt ijdelheid vast ook een rol. Dat besef ik allemaal wel, maar het neemt mijn onzekerheid nog niet weg. Sommigen kunnen, voor zolang het duurt, toch wegkomen met minder hard werken (lacht).»

HUMO Jij hebt ook dingen die een ander niet heeft.

Van Gils «Wellicht.»

HUMO Een scherp afgestelde emotionele radar.

Van Gils «Lief dat je dat zegt. Een interview afnemen, met de beperkingen van twaalf minuten in een studio, kan ik ook wel. Mensen op hun gemak stellen en ze zover krijgen dat ze met iets verrassends komen. Presenteren kan ik ook: me live staande houden.»

HUMO Dat is je radioachtergrond.

Van Gils «Waarschijnlijk: hoe meer er verkeerd gaat, hoe rustiger ik word. ‘Ik los het wel op,’ denk ik dan. Als live-commentator van een voetbal- of tennismatch ben ik niet de beste, dat kunnen anderen beter. Maar in de hectiek van het moment rustig verslag uitbrengen voor de camera, dat kan ik.»

HUMO Je hebt de stiel geleerd bij Jan Wauters, een onverbiddelijke leermeester.

Van Gils «Meer verbaal begaafd dan Jan Wauters kun je niet zijn. Wauters bereidde zich ook ongelofelijk goed voor, hè. Hij werkte keihard, onder het motto: ‘De beste improvisatie is de best voorbereide.’ Dat heb ik van hem geleerd. Als interviewer moet je luisteren en inspelen op dingen die onverwacht gebeuren, maar je moet wél iets hebben om op terug te vallen.»

HUMO Je hebt, samen met Phara de Aguirre, het laatste interview van Jan Wauters afgenomen. Hij is bij jou in de studio neergevallen en niet meer opgestaan.

Van Gils «Het was een uitzending over Zuid-Afrika naar aanleiding van het wereldkampioenschap voetbal, met Tom Lanoye, Jan Mulder en Jan Wauters. Een geweldige uitzending, maar ze heeft nooit het scherm gehaald. Na afloop gingen Tom en Jan nog wat verder met de discussie waarmee ze geëindigd waren. Ik sta op, ik bedank het publiek, ik hoor een klap, en opeens ligt hij op de grond. Een hartaanval: ze hebben hem er nog doorgehaald, hij heeft nog enkele weken geleefd, maar veel is er niet meer geweest.

»Tijdens het gesprek was Jan gespannen, maar dat was hij altijd, omdat hij het zo goed wilde doen: alle zintuigen moesten werken opdat hij toch maar niets zou missen. En Tom Lanoye zei dingen waarmee hij het niet eens was.»

HUMO Was dat gesprek de druppel?

Van Gils «Die gedachte heb ik mezelf uit het hoofd gepraat. Zijn vrouw vertelde achteraf dat hij al gezondheidsklachten had maar niet naar de dokter wilde. Misschien heeft dat gesprek iets getriggerd, maar anders was er ongetwijfeld een andere aanleiding geweest.»

'Ik kan niet slenteren, ik kan niet kuieren, ik kan niet nietsdoen'


Handjes kussen

HUMO Ben jij, met je helse ritme van 140 afleveringen per jaar, bang om geveld te worden door de stress?

Van Gils «Eigenlijk wel. Ik laat me goed screenen: twee keer per jaar ga ik naar de dokter, één keer laat ik mijn hart nakijken. Omdat ik besef dat er veel spanning op zit.»

HUMO ’t Is je niet aan te zien.

Van Gils «Ik kan rustig blijven in een live-uitzending, maar in de aanloop ben ik een drukke mens. Er zit een gejaagdheid in mij die ik niet een-twee-drie kan afschudden. Ik kan niet slenteren. Ik kan niet kuieren. Ik kan ook niet nietsdoen. Het moet altijd efficiënt. Weet je wat ik zou willen leren? Vertragen.

»Ik heb weleens mindfulness overwogen, of yoga of meditatie. Maar ik ben zo’n rationeel type, ik zou nooit in een groep aan yoga kunnen doen. Ik besef wel dat ik een techniek moet vinden om de drukte uit mijn hoofd te bannen. Om me meer bewust te worden van mijn geest in mijn lichaam. Maar terwijl ik dit zeg, heb ik alweer de neiging om mijn woorden te herroepen – zo zweverig! (lacht) Het tempo verlagen en tot rust komen: in de vakantie lukt dat redelijk goed, maar begin september gaat het weer de hoogte in, en dat stopt niet meer tot de kerstvakantie.»

HUMO Heb je in september het gevoel dat je in een donkere tunnel stapt met helemaal aan het eind een straaltje licht?

Van Gils «Ik besef dat het een lange rit wordt.»

HUMO Veel anderen – en niet de minsten – hebben het onderweg begeven.

Van Gils «Al zie ik er frêle uit, ik ben een sterke jongen: ik kan veel aan. Ik heb weinig slaap nodig. Ik ben nooit ziek. Maar het is meer dan een fysieke kwestie. Thuis is alles in balans en onder controle: dát maakt het doenlijk. Ik kan ook goed omarmen wat ik heb. Mijn jongens vragen weleens: ‘Papa, zijn wij rijk?’ Ik zeg dan: ‘Wij zijn er nog allemaal, jullie zijn kerngezond, we hebben een mooi huis – we zijn schátrijk!’ Ik weet wel: het gras is altijd groener aan de overkant. Maar jaloezie is me vreemd, echt waar. Ik tel mijn zegeningen en stel vast dat ik er heel wat heb. Al maak je me nu wel bang met die referentie aan de gesneuvelden op het veld van eer.»

HUMO Neem Dirk Abrams, die met jou ‘Reyers Laat’ zou presenteren. Krijgt na de eerste week een hartaanval en komt niet meer op het scherm. Het is niet niks: elke avond voor een half miljoen mensen erop of eronder.

Van Gils «Aan die vijfhonderdduizend mensen denk je niet. Het gaat om de show: ‘Krijgen we de tafel rond?’ Dat is mijn grootste bekommernis. ‘Zijn het goede gasten? Zijn ze complementair?’ En daarna is het aan mij. Maar als ik een goede combinatie van gasten heb, ben ik niet nerveus. Dan weet ik: ‘Het zal lukken.’»

HUMO Je bent 53 nu. Ben je dan oud?

Van Gils «Ik heb daar best wel last mee, met ouder worden. Jij niet?»

HUMO Valt mee, al groeit het besef dat het niet meer zo lang zal duren.

Van Gils «Voilà. Als dat besef gaat dagen, moet ik snel aan wat anders denken. Ik heb een heel jonge ploeg van medewerkers: het leven ligt nog helemaal voor hen. Voor ons is dat niet zo, helaas. Dat is me pas echt duidelijk geworden toen ik de kaap van de vijftig rondde.»

HUMO Je straalt wel uit dat je vrij ongehavend uit het leven bent gekomen.

Van Gils «Niemand komt er ongehavend uit, maar eerlijk is eerlijk: van heel grote tegenslagen ben ik tot nog toe gespaard gebleven. Mijn ouders zijn er nog, die van mijn vrouw Inge ook – ik heb weleens een vriend verloren, maar eigenlijk mag ik godverdorie mijn handjes kussen. Ik heb het recht niet om ongelukkig te zijn. Maar stel dat ik morgen slecht nieuws van de dokter krijg: hoe zal ik dan reageren? Zal ik sterk genoeg zijn?»

HUMO Dat lukt wel voor iemand die 140 talkshows per jaar draait.

Van Gils «Ik weet het echt niet. Misschien ontpop ik me als de grootste lafaard of flauwerik.»

HUMO Staat er nog veel op je to-dolijstje?

Van Gils «Als ik ooit de lotto win, koop ik een zeilboot. Leren zeilen is mijn droom. Dat is ideaal om te vertragen. Op het water moet je werken om de boot op koers te houden, maar het gaat sowieso langzamer. Misschien helpt dat me om het te leren.

»Ik ben een ochtend- én een avondmens: ik slaap te weinig en ik ben te vroeg wakker. Er is zoveel te doen, hè. Maar op een dag moet het me lukken: in de late ochtend vanuit mijn bed naar de wekkerradio kijken, me nog een keer omdraaien, en me daar goed bij voelen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234