© Wouter Van Vaerenbergh

Review: SKATERS op Pukkelpop 2013 (Club)

, door (elv)

3

Verder niets nieuws onder de zon: een stem die regelmatig een trede van de toonladder miste en gitaargeweld met evenveel The Strokes als The Ramones in de snaren, gebracht door muzikanten die slechts één keer per week van onderbroek wisselen. Garagepunk alweer, maar deze keer mét kleerscheuren. SKATERS was rechttoe rechtaan, ze keken naar iemand om, en deden dat met zoveel overgave dat de arrogantie op hun smoel ervan verbleekte.

SKATERS was óók: een samenraapsel van ex-leden van Dead Trees en Dirty Pretty Things, de hobbyistenband van Carl Barat. Even smerig en roekeloos misschien, maar de New Yorkers waren simpelweg beter dan voornoemde bands: shoegazer 'Armed' had niet mis gestaan in de seizoenscatalogus van The Big Pink, en 'I Wanna Dance (But I Don't Know How)' was een match tegen The Vaccines zonder scheidsrechter en buitenspelregels.

SKATERS dus. Voor de innerlijke bastaard in u.

Het moment

Eén van de betere singles van 2013 heet 'Armed', klinkt als een kruising tussen The Big Pink en Kasabian, en moét u gehoord hebben. Anders geen vrienden meer.

Het publiek

Hulde aan het meisje met de rugzak van Pikachu, de Smalle Sammy met het te korte marcelleke, de twaalfjarige op wiens t-shirt 'Johnny Fucking Marr' stond, de scoutsveteraan met die gekke bandana rond z'n nek. Bedankt om te komen alle vier!

Quote

Dat Oostenrijk toch een pak minder is als België, wisten ze ons nog te vertellen. Ooit was dat anders. Weet u nog, in 2010? 4-4 in het Koning Boudewijnstadion. Tijden veranderen.

Tweet

Speed, Tino?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?