Review: The Knife op Pukkelpop 2013 (Marquee)

, door (fvd)

30

Er waren al de geruchten die ons dit voorjaar te paard vanuit de AB hadden bereikt: The Knife Shaking The Habitual Show is géén optreden. Noem het een performance, een evenement, een spektakel voor zintuigen die in normale omstandigheden veel te vaak verwaarloosd worden bij concerten, een hobbyclub voor drukdoenerige weirdo's, een verkleedpartij, een abstracte dansvoorstelling én een sessie aerobics in één. (Dat laatste vandaag trouwens letterlijk: middels een soort abstracte workshop in de vijftien minuutjes pre-show.)

Er zijn ook de persteksten, die volstaan met van den aap zijn gat geblazen passages als 'How at 5am that warehouse beat is coming up like sour steam. All over the dance floor we’re asking: can this DNA turn into something else? It’s not metaphorical. It’s explicit. No habits!'

Een mens dacht dus voorbereid The Knife in de Marquee te kunnen meepikken. Nope: blijkt dat elke vorm van voorbereiding bij The Knife uitsluitend ballast is. Dat je, als je het net gezien en meegemaakt hebt, nog minder weet dan voorheen. Het is: love it or hate it, maar met een wel érg hoge scheidingsmuur tussen beide kampen. En weet dat het hun missie is om de wereld diets te maken dat muziek niet iets is waar je alleen met de oren naar kunt luisteren.

Dat bijna alle muziek gewoon op tape staat, lijkt in die context bijna een detail. Je gaat voor de totaalervaring, en die was - met net zo opzwepende als weirde klanktapijten, parings- en regendansen, getoonzette exorcismen, een collectie als sluipmoordenaars met fluo-accessoires uitgedoste dansers (m/v), uitzinnig tussen de tentzeilen stuiterende versies van onder meer 'One Hit' en 'Silent Shout', zijn sexy politieke activisme, dreunende Massive Attack-beats in combinatie met ijle shoutouts naar Björk -  zonder meer indrukwekkend.

'You guys are sexy. Tonight is about you. And us. And all the fucking love between us.'

 

Het moment

Eén moment? Laat ons met rust.

Het publiek

The Knife had vandaag de pech dat, halverwege hun set, ineens ook The XX een paar honderd meter een podium beklom - en zag zijn publiek op gegeven moment tot amper één karig gevulde Marquee-helft slinken. Maar wie tot het einde bleef en zich er voldoende aan wou overgeven, was sowieso verkocht.

Quote

'Die vtm-promocampagnes voor 'So You Think You Can Dance' worden steeds driester.'

Tweet

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?