© Wouter Van Vaerenbergh

Review: Baloji op Pukkelpop 2013 (Wablief?!)

, door (elv)

Deel

Niet dat het de ex-Star Flammer niet gegund is. Wel integendeel: geen mens die woordliefde en afropop zo schattig laat rijmen (zie: solodebuut 'Hotel Impala') maar concurreren met The xx en The Knife? Daarvoor woog de Luikenaar met Congolese roots in de Wablief?! vooralsnog te licht om vijfenveertig minuten onder de huid te kruipen. Goeie songs, dat wel, maar het vertrouwd materiaal waarmee het veilig vrijen is, bleef uit: Balo bracht voornamelijk mensen op de been die een eerste glimp van het toekomstige 'Kaniama Avenue' wilden opvangen.

'Geen mens die woordliefde en afropop zo schattig laat rijmen'

Ofwel zij die hadden opgevangen dat Bono onlangs de planken met 'm had gedeeld - zo ergens rond Coachella. In grote lijnen de verdienste van zijn band - een bende rotgetalenteerde bejaarden met het hart op de juiste plaats - bij wie het spelplezier uit hun grijns af te lezen was. Maar het was Baloji zelf die de groep naar een vlotte overwinning dirigeerde, en hen regelmatig een 'come on, baby' toefluisterde. En als er gevraagd werd om massaal door de knieën te zakken, dééd u dat gewoon.

Baloji was: de Franstalige rapper, die ondanks de geluidsproblemen, vooral bevestigde dat er onder de taalgrens tóch gewerkt wordt.

Het moment

'Tout Ceci Ne Vous Rendra Pas Le Congo.' De titel alleen al. En die baslijn. En de riff. En Baloji zelf, natuurlijk.

Het publiek

Alleen uitblazers, hartlozen (de rest zat bij The xx) en verdwaalde zielen strandden in de Wablief?!

Quote

'Kinshasa-style', tierde Baloji. Iets wat wij de vogeltjesdans noemen, bleek een minuut later.

Tweet


Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?