© Koen Keppens

Review: Truckfighters op Pukkelpop 2014 (Shelter)

, door (tr)

5

Het is geen kunst om de stonerstoofpot van Truckfighters op tafel uit te gieten en één voor één de stukjes eruit te halen die aan Kyuss doen denken: noem tegenwoordig eens één band die zichzelf trots het etiket 'stoner' opplakt, dweept met al dat uit de woestijn komt, en die toch met uitgestreken gezicht kan beweren nooit beïnvloed geweest te zijn door Josh Hommes eerste liefde.

En toch, bij Truckfighters was het anders. Ja, er waren gelijkenissen - op de gitaar van Niklas Källgren ('Dango', voor bevriende truckers) stond meer fuzz dan op de vagijn van  uw moemoe, om maar één voorbeeld te geven - maar er waren vooral de verschillen, die aantoonden dat je als muzikant wel een stijve kan krijgen van al wat er ter hoogte van Joshua Tree de wereld ingestuurd wordt, maar dat je er desondanks tóch nog je eigen naam op kan kribbelen.

Källgren, een vriendelijke jongen die naar verluidt z'n naasten elke ochtend een goeiemorgen wenst met behulp van een amicale kopstoot, had zo meer weg van een hond die in geen weken was uitgelaten dan van wat we ons meestal voor het geestesoog halen als we aan lome stonerrock herinnerd worden, en durfde al eens een solo brengen met z'n jammerhout achter het hoofd. Achter hem was drummer Axel Larsson al voor het concert z'n schoenen kwijtgeraakt, en torste hij ter compensatie een short zókort dat je dankbaar was dat er een drumstel stond om bepaalde zaken aan het oog te onttrekken - een losse bal die komt piepen: 't is nochtans zó gepiept. Hulde ook aan zanger-bassist Oskar Cedermalm, niet alleen voor die grove korrel in z'n keel, maar omdat hij elke dag met die twee gekken in de bus kruipt.

Het resulterende lawaai was loodzwaar, maar lollig. 'Monte Gargano' kende meer tempowisselingen dan de wijzerplaat van een tachograaf, terwijl 'Desert Cruiser' alle richtingen uithobbelde - de gevaarlijkste eerst - maar toch strak in het gareel bleef galopperen. De drie hadden er schik in, u vond het allemaal wel fijn, en wij zagen ook al dat het goed was. Nog meer willen is kieskeurig zijn.

Het moment

Cedermalm, die tot wanhoop van de geluidsmensen met microfoon en al het publiek induikt en géén sorry zegt achteraf.

Quote

'Thank you. We are Truckfighters from Sweden. It is out first time here at Pakkelpop. Is that how you say it? Pakkelpop?' - Vul hier uw eigen Swedish Chef-grap naar keuze in.
 

 

Tweet

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?