© Koen Keppens

Review: Jake Bugg op Rock Werchter 2016

, door (jub)

1

De hemelsluizen boven de Main Stage waren net opengegaan toen Jake Bugg het podium betrad, wat de vooruitzichten er aanvankelijk nog een smak minder rooskleurig op maakte. Bugg had een kleine bezetting meegebracht (toetsenman, bas, drums) droeg een hip blauw regenjasje en opende, geheel volgens de verwachtingen, met de opener en titelsong van zijn nieuwe plaat, ‘On My One’. Niet de beste countryblues ooit geschreven – ons zachter uitdrukken is niet mogelijk – maar hier in de barre omstandigheden van het moment klonken Buggs openingswoorden ineens een pak authentieker. ‘I’m just a po’ boy / From Nottingham,’ zong hij met enkel een akoestische gitaar als begeleiding, en met die wat treurige blik van hem erbovenop geloofde je dat zelfs zonder naar zijn paspoort te moeten vragen. Sterker: het klonk alsof Bugg met de fiets vanuit Nottingham naar Werchter was gekomen. Door de wind, door de regen. 

Die binnenkomer te gelde maken, deed hij niet. Hij speelde wat oudere liedjes – ‘Two Fingers’, ‘Simple Pleasures’, ‘Seen It All’ – en leek zich daarbij niet noemenswaardig te amuseren. Het publiek volgde naadloos zijn voorbeeld.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan