© Koen Keppens

Review: Trixie Whitley op Rock Werchter 2016

, door (kv)

26

Het was een bindtekst die een te laat begonnen, en daardoor ook noodgedwongen ingekort concert afsloot. Een concert dat wellicht door die verlating en de daarmee gepaard gaande gejaaidheid (Trixie weet haar telaatkomerij in een andere bindtekst, waarin ze tevergeefs aan de organisatie vroeg of ze toch iets langer mocht spelen, in haar geheel eigen Gents-New Yorkse stijl aan ‘de weergoden’ en ‘productiezever’) altijd nét onder het kookpunt bleef.

Ik lieg. Prijsbeest ‘Closer’ halverwege was erop en kreeg de zaal moeiteloos stil, zo mooi gezongen. Maar ‘Need Your Love’ meteen erna, werd nodeloos snel gespeeld. Om het festivalpubliek aan het dansen te brengen? Dat had het al gedaan tijdens de funky versie van ‘Never Enough’, waarvoor Trixie de middengang tussen het publiek indook, om daar een katachtig dansje te doen in haar sierlijk-gewaagde outfit. (Een zwartlederen bustier en een doorkijkbody, de witblonde haren ingevlochten – eat that Kardashians!) Mooi contrast: Trixie haar mannenband – Chris Vatacaro op drums, Chris Morrissey op bas en Daniel Mintseris aka ‘de man met het hoedje’ op keys – bleef al die tijd op het podium statig doorspelen, strak in de pas. Overigens, allevier de groepleden op één rij, de video-animatie achter de groep, de spaarzame belichting: het oogde allemaal bijzonder smaakvol.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan