Concertreview: Alice In Chains op Rock Werchter 2018

, door (wim wilri)

6

Het blijft akelig hoe dicht het stemgeluid van William DuVall dat van Layne Staley evenaart. De zanger met zijn Fellaini-afro ging ooit eerst met Jerry Cantrell op tour (in een tribute-band). Om nadien the real deal te vervoegen, toen de wonden daar ietwat geheeld waren. Eddie Vedder mag de uitzondering zijn, frontmannen worden nooit oud in de grunge. Tussen Kurt Cobain en Chris Cornell in stierf in 2002 ook AIC-frontman Layne Staley, aan een overdosis heroïne.

Zijn nalatenschap blijft groot. De grootste respons kwam er bij de songs die Alice In Chains uit hun (gouden) oude platen plukte. 'Would?', met zijn machtige basintro, kreeg de handen tot voorbij de geluidstoren op elkaar. En in slotsong 'Rooster' (een eerbetoon van de gitarist aan zijn vader, die soldaat was in Vietnam) nam de wei het refrein helemaal over.

Het voelde een beetje als een overwinning voor de groep, die bij aanvang toch moeite had om het juiste ritme en de bijhorende overtuigingskracht te vinden. In 'Check My Brain' waaiden de gitaarnoten weg, en DuVall zat wat gevangen achter zijn gitaar. Pas wanneer hij die afgooide en al springend 'Again' inzette kwam er een golf van (h)erkenning over de wei gespoeld. Ook 'Them Bones', met de zwiepende krullenbol van bassist Mike Inez, trof raak. Cantrell stond er met grijze baard en verenhoed bij als een generaal uit de Zuidelijke Confederatie.

Grappig zicht: er hing een iPad aan Cantrells microfoonstandaard. Met de jongste beursresultaten, of de juiste songteksten voor zijn vermoeide brein? Hoe het ook zij, het semi-akoestische 'No Excuses' was een voltreffer. En dan vooral de mooie samenzang tussen Cantrell en de frontman. Dat is eigenlijk altijd al het geheime wapen geweest van Alice In Chains.

'Dam That River' en 'We Die Young' kruisten die typische grunge-sound met Black Sabbath. De muur van zoeklichten achter de groep werd omgedraaid (door roadies die ofwel indiaan waren, dan wel buikige hillbillies). Ze toverden videoschermen tevoorschijn, voor het onverslijtbare 'Man in the Box'. "Jesus Christ, deny your maker", brulde DuVall vol passie.

Dit stelletje negationisten speelde met 'The One You Know' ook een nieuwe song uit hun plaat Rainier Fog, die eind augustus uit komt. Heel hakkend, zwaar grommend zelfs. Met verbeten vocalen van DuVall en een stompende drumpartij, alsof er een reus de honderd meter sprint probeerde te lopen. Dan kwamen die grunge-klassiekers beter over in Werchter.    

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?