Concertreview: Sevn Alias op Rock Werchter

, door (ob)

2

Technisch gezien behoort Sevn Alias tot crème de la crème van de Nederlandse straatrap. Op Spotify verkoopt hij stoïcijnse, koelbloedige straat-observaties. ‘t Is een man die nooit al zijn tanden laat zien als hij lacht, een introverte straatjongen uit Amsterdam-West. Tijdens ‘Hoofdprijs’ - z’n beste song naar onze mening - brulde hij: ‘Observatie, concentratie / Prop breekies in kleine spaties / Zwijg, ik praat niet / Nak en maak iets / Werken kon, maar kreeg geen kans dus fock die route op de navigatie / Ik bewandel nu m'n eigen pad / Free me niggers uit die focking jail / Want voor hetzelfde geld hadden ze mij gepakt’.

Zo horen we Sevn het liefst. De subtiliteiten van nonverbale communicatie op straat - heerlijk. De snelle knikjes, de stevige handdrukken, de scheve blikken, de opschepperij, de vetes, de verloren vriendschappen. Drie uur lang zwijgend op de hoek van de straat staan en dan door de politie worden aangesproken ómdat je er al zo lang staat - dat is universeel. Later, in diezelfde song, rapte hij: ‘Nu woon je bij die bitch als een bitch je hebt niets in te brengen / Je brengt niets in het laatje / Vroeger speelde je rich op die niggers in de wijk en konden we over niks met je praten / Nu wil je staan overal waar wij staan / We geven je box maar er wordt niet gepraat, met jou in de buurt want je weet hoe het gaat’. Wat is hiphop zonder een dikke vette middelvinger naar de haters?

Toen we hem een paar maanden terug in Trix zagen, werden we omringd door veertienjarige bakvissen. Op Rock Werchter was het andere koek - er moest een strijd worden geleverd. ‘Ik ga niet voor jullie liegen. Ik was echt zenuwachtig man’, biechtte Sevn op. ‘Flu & Tip’ teerde op de 2-step die eerder op de dag in KluB C te horen was bij Craig David. ‘Maak Guap’ - een schelle panfluit over een salsa beat - zette aan tot huppelen, maar de échte knock-outs kwamen niet uit onverwachte hoek. Tegen ‘Ma3lish’, ‘Kifesh’, ‘Gass’ en ‘Patsergedrag’ - in die volgorde - kon zelfs de stijfste hark niet op.

Sinds het succes van De Jeugd van Tegenwoordig, The Opposites en Lil’ Kleine is Nederhop niet meer uit de Vlaamse hitlijsten weg te denken. Hoewel Roméo Elvis vorig jaar het Nederlandse festival Woo Hah vakkundig tot ontploffing bracht en de hits van Soufiane Eddyani dikwijls buiten de landsgrenzen meanderen, wil het andersom het nog niet zo vlotten. In Antwerpen staat tegenwoordig een afdeling van het grote Nederlandse hiphoplabel Top Notch. Zij zoeken naar Vlaamse artiesten met eventuele crossover potentie. Import is prima, maar eigen kweek is beter.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?