© Koen Keppens

Concertreview: Arsenal op Rock Werchter 2018

, door (ob)

3

'Er werd wat afgesekst in KluB C, en dus niet in de laatste plaats door Roan zelf. Het was wederzijds, maar hij liep wel erg hard van stapel'

‘Lieve vrienden, had ik al ‘hallo’ gezegd! Hal-lo! Ge-wel-dig!’, schuimbekte Roan naar het rood-, geel- en zwartkleurende legioen. Schuimbekkend beende die grijze wolf over zijn podium. Om vervolgens als een bezetene de zonnegod te vereren en met een opengesperde muil in de Jezus-pose orgastisch te schudden. Een klein uur geleden stuurden de Rode Duivels Brazilië op een 16 uur durende vlucht terug naar huis. Er mocht dus wat gevierd worden. Echter, af en toe begon dat Oprah Winfrey-enthousiasme van Roan wel op onze zenuwen te werken.

‘Long Sun Low Shadow’ sloeg een gammel bruggetje over de Middellandse zee. Geen doorsnee safari-trip, maar een zinderende blend van verschillende soorten cacao die uitsluitend in de jungle van Centraal-Afrika groeien. Op Werchter werd er chocolade van gemaakt. Fairtrade uiteraard, en bovendien afgestemd op westerse smaakpapillen, dus erg pittig was het niet. ‘t Was er één van jongste worp, 'In The Rush Of Shaking Shoulders'. Daarvoor waren ze terug naar Nigeria getrokken om zich opnieuw te laten bestuiven door de afrobeat. Het fonkelnieuwe zomerplaatje, dat nu al enige weken in de etalage van Spotify ligt te branden, leek op maat gemaakt voor festivalpodia.

Tijdens ‘Amplify’ worstelde een lichtelijk dissonant afrobeat-gitaartje zijn weg naar een bulderend indie-rock refrein dat beukte alsof het 2010 was: 'Not getting along / So amplify my love'. Daar kon geen weldenkend mens zich tegen beschutten. Wat Roan mistte in toonzuiverheid vulde hij aan met bombastisch enthousiasme. Alles wat daarna nog open lag, werd dichtgeplamuurd door de rest van de achtkoppige wolfsroedel waar Arsenal - in haar derde incarnatie - uit bestaat.

Er was uiteraard ook een scala aan hits om op terug te vallen. De exotische triphop van ‘Sausade pt 2’ leidde tot een pulserende extase en het triumviraat ‘Bend In The River’, ‘Lotuk’ en ‘Melvin’ inspireerde tot massale koorzangen. Om Willemyns te citeren: ‘Muziek lijkt erg op seks. Als ik in mijn eentje een song maak, dan zit er minder leven in.’ Nu: er werd wat afgesekst in KluB C, en dus niet in de laatste plaats door Roan zelf. Het was wederzijds, maar hij liep wel erg hard van stapel.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?