© Koen Keppens

Concertreview: Faces On TV op Rock Werchter 2018

, door (jm)

17

'Het is een oefening in etherische sfeertjes, in pittige details, in liedjes die je wil horen als je in het holst van de nacht over de E40 rijdt in een Opel Omega die niet van jou is, en beseft dat je geen rijbewijs hebt.'

Laten we elkaar geen Liesbeth noemen, tenzij we toevallig in een conversatie verwikkeld raken met een Vlaams Minister van Armoedebestrijding: Faces On TV doet in after sex-muziek. ‘Night Funeral’ of ‘Same Thing’, net nadat paaltje bij puntje gekomen is: purrrrfect. Alleen: het is van 2006 geleden dat ik nog eens een broekje in raakte (dankjewel, Deborah van Saksen-Coburg, ik koester de herinnering). Het kostte me dus enige moeite om me in hetzelfde melkwegstelsel als Jasper Maekelberg te positioneren, daar op The Slope. Maar kijk: al tijdens ‘Dancing After All’ – het tweede nummer - betrapte ik mezelf op klunzig heupwiegen, en tijdens ‘The Image of Boy Wonder’ – nog eens twee nummers verder – kneusde ik zowaar, een lome dance move perfectionerend, m’n staartbeentje. (Dankjewel, Shania d’Udekem d’Acoz, voor de goeie zorgen op de EHBO-stand. Maar het gsm-nummer dat je me gaf blijkt ‘niet in gebruik’.)

Enfin. U kent het verhaal van Jasper Maekelberg intussen wel: is als producer van jong Belgisch geil als Warhola, Tsar B, Bazart en De Romeo’s verantwoordelijk voor brutaal inkickende platen, levert bij Warhaus het cruciale drupje in het voorspel van Sylvie Kreusch en Maarten Devoldere, en heeft nu van z’n eigen Titanic-ende relatie een fraaie debuutplaat gemaakt – ‘Night Funeral’. Het is een oefening in etherische sfeertjes, in pittige details, in liedjes die je wil horen als je in het holst van de nacht over de E40 rijdt in een Opel Omega die niet van jou is, en beseft dat je geen rijbewijs hebt.

In Werchter kreeg je van Faces On TV wat je verwachtte: de lila gelipstickte mond van ‘Same Thing’, het sexy verdriet van ‘Night Funeral’, de perfecte one-nightstand ‘Love / Dead’. Het effect was ernaar: had Rock Werchter een meer, iedereen ging skinnydippen. Had Rock Werchter een strandbar, iedereen ging cocktails klokken. Had Rock Werchter een gigantische luchtmatras, iedereen gangbangde zich de YouPorn-historie in. Maar Rock Werchter heeft geen meer, geen strandbar, en ook geen gigantische luchtmatras. Niet erg. Zoals Shania d’Udekem d’Acoz teder fluisterde, toen ik vroeg of ik eventueel-misschien-asjeblieft nóg een keer het broekje in mocht: ‘You can’t have it all, knulletje.’ 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?