© Stefaan Temmerman

Brockhampton op Rock Werchter 2019: Razen, tieren en stampvoeten

, door (sasha van der speeten)

27

De sfeer is gezet want vanaf ‘Zipper’ gaan de fans loos en roepen de Brocks op om moshpits te creëren. Grappig dat ze dat vlak voor ‘Queer’ doen. Slamdancen op een coming out-track? Héérlijk.

Yup, Abstract is een alternatief queer-icoon en smokkelt de worsteling met zijn geaardheid slim in de muziek van zijn collectief. Die sound flirt in de slimste momenten met lekker cheesy pop, zoals ‘Bleach’ (een luid meegezongen emo-momentje) of het aan Outkast schatplichtige ‘1999 Wildfire’.

 

Sinds we de band vorig jaar op Pukkelpop zagen, is er niet erg veel veranderd aan zijn show. De jongens sjokken, huppelen en trippelen rond, langsheen en over een viertraps-sporttribune, zijgen er dramatisch neer tijdens de tracks waarin Autotune-r&b opduikt of wagen zich er aan malle boysbandchoreografietjes. Het publiek lust er pap van, zelfs de oningewijden die bij momenten meewarig naar Brocks mix van ruige undergroundrap en flashy showbizz-hiphop staan te staren.

 

Nieuwigheden? Okee, ze trakteren ons op een handvol tracks uit hun laatste plaat Iridiscence, waaronder het ziedende, punky ‘J’Ouvert’. Vanaf dan laait het vuur hoog op bij de boys. Ze razen, tieren, stampvoeten en katapulteren zichzelf over de bühne. Voor het najaar hebben ze 'een zonnig, goedgemutst chill-album beloofd'. Nou, het zal ons benieuwen.

We blijven fan van dit eclectische zootje. En nu: een breder publiek bereiken zonder zichzelf te verloochenen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?