Robyn op Rock Werchter 2019: een dolk die ronddraait in het hart

, door (sasha van der speeten)

725

Bij ‘Indestructable’ schudt ze tergend traag haar heupen op gang, sensueel shakend in haar zilveren mini-jurkje. 'This is hardcore!' zingen de fans mee tot Robyn plots helemaal loos gaat en iedereen gek wordt. Wauw! Wat een opbouw. Wat een drama.

Bijgestaan door vier muzikanten serveert ze songs uit haar superbe comebackplaat Honey én haar verrukkelijke cultclassics: liedjes over gebroken harten op de dansvloer en treuren onder de discobol.

Tijdens ‘Be Mine’ snokt ze met veel theater het doorschijnende gordijn boven haar muzikanten naar beneden. Even moeten we denken aan Kathleen Turner in 'Body Heat'. Zelfde furie. Het zal wel aan ons liggen.

Een zuchtje verderop zingt ze prachtig de gloednieuwe songs ‘Because It’s in the Music’ en ‘Between the Lines’, nu in een vuurrood broekpakachtig kostuum. Toreador van de liefde. Een zoemende technosynth echoot Inner City en Robyn kruipt als een loopse kat achter haar danser aan - Prince anno 1987, iemand?

En dan is er ‘Dancing on my Own’, een popklassieker waarvan ze het integrale eerste refrein door de bomvolle tent laat meebrullen. 'I’m in the corner, watching you kiss her', uit duizend monden. Rillingen van rug tot kruin, ja. De beat valt weer in en het is alsof we op een in een mdma-roes gehulde rave zijn beland.

Bij ‘Missing’ prikt de elektronica tot diep in onze poriën, ‘Call your Girlfriend’ doemt op tussen zinnenprikkelend paarse spotlichten en Robyn zingt het verbeten, als een warrior princess recht uit Berghain. ‘With Every Heartbeat’ is een dolk die ronddraait in onze harten. De massa kolkt op de groove en viert zijn broze zelf.

Robyn was groots op Rock Werchter. Wat een show. Euforisch, tragisch, onverrichterzake hitsig, gewild retrofuturistisch, meedogenloos stuwend, grappig en een tikkeltje sinister, zoals het allerbeste hedonisme hoort te zijn.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?