© Stefaan Temmerman

Balthazar op Rock Werchter 2019: werkelijk niks op aan te merken

, door (jub)

113

In de frontstage mocht je dan wel tussen de vrouwen van Balthazar staan, je zag er geen ene fuck. “Dat staat hier al den helen dag in de weg meneer”, verontschuldigde een security-man zich. ‘Dat’ was het stadion-arsenaal van Muse, waarvan de immense spots zo’n zeventig procent van het zicht wegnamen, en de loopbrug de frontstage zelf tot vijf vierkante meter reduceerde.

Terug op de wei tussen het volk, where we belong, zagen we een groep die ons alles gaf wat we bij de groepen die ons tot dan toe op zondag beroepshalve voor de voeten waren gevallen – het waren, toegegeven, niet de grote kanonnen: excuus, De Staat en Laurel – hadden gemist. Een geweldige ritmesectie, een bassist die ook leadpartijen uit de mouw kan schudden, een multi-instrumentalist die naar voren stapt wanneer nodig en zich voor de rest met een gereedschap naar keuze wegcijfert in de groepsmix, en twee frontmannen die steeds meer frontman zijn. En, in geen jaren meer gezien: vijf groepsleden die allemaal fantastisch kunnen zingen.

Jinte Deprez stak in iets turkoois op maat gesneden, Maarten Devoldere had iets sobers Hawaïaans om de schouders, bassist en drummer staken in t-shirt, de sidekick in het zwart: geen dresscode, maar samen toch een plaatje.

Devoldere zong ‘Wrong Vibration’ naar een hoogtepunt, Deprez volgde met ‘Bunker’, dan ‘Changes’ van Devoldere, ‘Fever’ van Deprez… . Balthazar op de Main Stage was eigenlijk het ene hoogtepunt na het andere. Een pluim ook voor de mix: in vier dagen geen groep gehoord die beter had geklonken.

Songs rekken, publieksmomentjes inlassen, met volk als Simon Casier, Michiel Bacaen en Tijs Delbeke in de rug kan je je dat allemaal permitteren in de wetenschap dat drive en swing met de vingers in de neus gevrijwaard blijven.

Omdat hij voelde dat het gewonnen spel was, waagde Devoldere zich tijdens ‘Changes’ met zijn microfoon tussen het publiek, waar hem een deugddoend ‘Werchter godverdomme!’ ontglipte.

Balthazar op de Main Stage: zelfs het outro- muziekje, ‘Moon River’ van Henry Mancini, was perfect. Hoed af, dudes.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?