'You vs Wild' op Netflix

, door ()

108

De ‘Bandersnatch’-aflevering van de succesvolle Netflixreeks ‘Black Mirror’ markeerde enkele maanden terug de echte start van de interactieve televisie. Kijkers konden op diverse momenten aangeven in welke richting zij het verhaal wilden zien evolueren en creëerden zo hun eigen hoogstpersoonlijke film.

Netflix past nu datzelfde interactieprincipe toe op een survivalreeks, onder de gevleugelde titel ‘You vs Wild’.  De reeks wordt ingeleid door een hyperkinetische en ontluisterend knullige speech van Bear Grylls, de Britse Bartel van Riet. Hij drukt ons op het hart dat wij, de kijkers, samen met hem voor grote uitdagingen staan, dat we hem moeten bijstaan op zijn tocht en dat we ons er samen doorheen kunnen slaan. Bij immer ravottende jongetjes van zeven wekt dit misschien wel wat opwinding op, maar ons liet deze kinderlijke holle retoriek Siberisch. Maar de plicht riep en acht afleveringen lang hebben wij ons onderworpen aan de lachwekkende, ergerlijke presentatie van de ex-militair en Christian Bale-lookalike.

Foeilelijke animaties

Elke aflevering vangt aan met een onvervalste aanslag op de zintuigen van iedereen die de vormgeving van foute videogames uit de nineties niet als het hoogtepunt van de westerse kunstgeschiedenis beschouwt. Zowel de begingeneriek als de animaties waarin de missie wordt uiteengezet zijn spuuglelijk en vorstelijk gedateerd. Doorheen digitale rotsen, bergen en bossen die in de verste verte niet lijken op hun reële evenknieën, toont een rood stippellijntje waar we samen met Grylls heen moeten. De begeleidende ordinaire paukenmuziek en de opmaak van de keuzeopties zouden zelfs de makers van het twintig jaar oude computerspel Age of Empires nog afdoen als te potsierlijk en hopeloos ouderwets. Met de echte beelden is het niet veel beter gesteld want ook de schokkerige natuurbeelden tonen geen enkele visie en overbelichten de fauna en flora dusdanig dat er een neonlicht vanuit lijkt te gaan. ‘You vs Wild’ blijft op esthetisch vlak lichtjaren onder het niveau van bijvoorbeeld ‘Our Planet’, haar recente Netflixbroertje. 

Pover spelplezier

Serieus kunnen we ‘You vs Wild’ dus onmogelijk nemen, maar zelfs als vrijblijvend spelletje is er bitter weinig aan verloren. De verhaaltjes die de basis vormen voor de missies van Grylls ambiëren de sensatie van ‘Mission: Impossible’ maar landen bij de simpliciteit van kleuterreeks ‘Dora The Explorer’. Zo moet Grylls bijvoorbeeld een verdwaald hondje in de bergen gaan redden of medicijnen naar een dorp in het regenwoud brengen, uiteraard met bijhorend koloniaal ondertoontje. Net omdat het een interactieve serie is, ben je je er als kijker bovendien steeds van bewust dat alles is gescript en in scène is gezet. Nooit voelden wij ons betrokken bij het verhaal, waardoor zelfs potentieel spannende en indrukwekkende momenten zoals een sprong uit een vliegtuig of een confrontatie met een krokodil gezapig passeerden.  Bij de keuzes die Grylls ons voorlegt, geeft hij op voorhand al een omstandige uitleg, zodat de kijker zeker niet tot denken wordt aangezet. Niet dat die uitleg altijd van evenveel geniaal inzicht getuigt: ja, een oud touw kan zomaar doorbreken, en ja, een klim langs de rotswand kan ook best gevaarlijk zijn. Welke keuze dan de juiste blijkt, is werkelijk totaal arbitrair en hangt enkel en alleen af van de programmamakers die via kop of munt hebben bepaald of het touw daadwerkelijk zal breken of Grylls zal uitglijden op de rotsen.  Enkel wanneer we voor Grylls de keuze mogen maken tussen twee weinig appetijtelijke voedselalternatieven, kunnen we gewagen van enig spelplezier. De dartele avonturier verwierf in het verleden al faam door zich onder meer te laven aan een uitgeperste olifantendrol of vrolijk een rauwe inktvis naar binnen te spelen en ook nu schuwt hij het culinaire experiment niet. In ‘You vs Wild’ toont hij een gezonde interesse voor maden, larven en insecten en het verschafte ons een zeker satanisch plezier om in zijn plaats de meest wansmakelijke optie aan te vinken.  Hoeveel vingerdikke knapperige maden er ook sappig mogen openspringen op Grylls’ tanden, ‘You vs Wild’ blijft visueel, narratief, en educatief een regelrecht misbaksel. Te mijden.

Quote

‘Without failure, I promise you, in life and everything, there can be no progress.’ 

De diepfilosofische overpeinzing van Grylls, die weleens bijklust als motivational speaker, biedt meteen het enige perspectief waaruit dit non-programma te rechtvaardigen valt: als noodzakelijke mislukking in de evolutie naar betere televisie.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: