'The Crown' op Netflix: het kroonjuweel van Netflix schittert en sprankelt als tevoren

, door ()

114
vrijbeeld

In de eerste aflevering van het derde seizoen van ‘The Crown’ moet Queen Elizabeth II de goedkeuring geven voor de nieuwe nationale postzegel. Links staat een uitvergrote prent van de oude postzegel met daarop Claire Foy, de actrice die de Queen in de eerste twee seizoenen heeft neergezet. Rechts staat de nieuwe Queen: Olivia Colman, eerder al geweldig in ‘Fleabag’ en ‘Broadchurch’. Oud en nieuw in één shot. Een lakei: ‘Iedereen op het postkantoor is enthousiast over het nieuwe profiel, mevrouw, waarvan ze vinden dat het een elegante reflectie is van hare majesteits transitie van een jonge vrouw tot…’ Colman onderbreekt hem: ‘een oude taart.’ De lakei: ‘Een moeder van vier en een gesettelde leider.’

Ik weet niet van jullie, maar ik was een beetje bezorgd over dit derde seizoen van ‘The Crown’. Claire Foy en de overige castleden slaagden er twee seizoenen lang in om enkele van de meest onbereikbare figuren in het Westen menselijk te maken. Maar, nu de Queen al bijna 25 jaar regeert, moeten de jonkies plaats maken voor een oudere garde. De eerste aflevering was dan ook wat wennen: wennen aan de nieuwe cast, aan de nieuwe premier, aan de nieuwe tijdsgeest. Maar het traag – daarmee bedoelen we: nóg trager dan gewoonlijk - vertelde verhaal van de seizoensopener laat dat ook toe.

Vanaf de tweede aflevering kan de pret weer niet meer op. De Britse overheid is genoodzaakt om de fameus onberekenbare Princess Margaret te laten dineren bij president Lyndon B. Johnson, in de hoop dat Amerika daardoor Groot-Brittanië een kapitaalinjectie wil schenken. Het moment dat de stijve Britse premier Harold Wilson aan de Queen moet vertellen hoe het etentje is gegaan, was het moment dat ik me weer helemaal aan de reeks overgaf. Wilson struikelde over zijn woorden, hij kreeg ze nauwelijks uitgesproken, en de duts was nog niet eens aan de vulgaire limericks toegekomen. Hilarisch!

Opmerkelijk acteerwerk: Olivia Colman als een Queen die zich meer en meer berust in haar rol; Charles Dance (Tywin Lannister uit ‘Game Of Thrones’) als een inmiddels gepensioneerde maar nog steeds evenzeer met alles bemoeiende Lord Mountbatten; Tobias Menzies (‘Outlander’, ‘Game Of Thrones’) als Prince Philip met een midlifecrisis; en Helena Bonham Carter als verloren ziel Princess Margaret.

De huwelijksproblemen tussen Philip en zijn Lilibet zijn verleden tijd. Daardoor kan ‘The Crown’ andere verhalen vertellen. Over nationale tragedies in arme mijndorpjes, economische crisissen, mislukte staatsgrepen, de maanlanding, Prince Charles die atmosfeer in het ronduit onverstaanbare Welsh probeert uit te spreken en – jawel, de kiemen zijn gezaaid – Camilla.

Maar bovenal gaat dit seizoen over het passeren van de tijd. De eerste aflevering kreeg niet voor niets de dubieuze titel ‘Olding’. Alzheimer. Midlifecrisissen. Gebroken huwelijken. Familieleden die sterven. Levensjaren die in een mum van tijd voorbijvliegen. En ouderen die de jongeren niet meer kunnen bijbenen.

De tijd spaart niemand. Wel, niemand, behalve de kroon.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: