Recensie België - Japan: 'Miraculeus ontsnapt, drie matchen te gaan'

, door (jha)

107
fellaini 1200
© Photonews

Lees alles over het WK 2018 »

JanuzajChadli en Fellaini: hou ze in de gaten.’ Profetische woorden, voor één keer niet van Jan Mulder, maar van Humo, nadat de Rode Duivels Egypte hadden verslagen in een oefenduel in de aanloop naar deze wereldbeker. Dat was – iemand moet het zeggen – voorwaar niet slecht gezien: alle drie scoorden ze ondertussen op dit WK na invalbeurten die het verschil maakten – Januzaj tegen Engeland, Chadli en Fellaini tegen Japan – en de Rode Duivels vrijdag in een kwartfinale tegenover Brazilië brengen.

Zeg dat Humo het gezegd heeft, maar één discussie hoeft na de thriller van gisteravond alvast niet meer te worden gevoerd: met welke verdediging België tegen Neymar aan de aftrap zal verschijnen. Thomas Meunier werd net iets te vaak – 90 minuten lang, om precies te zijn – in zijn rug te kijk gezet, en ook de echte verdedigers toonden zich een hele wedstrijd lang onzeker: een met lood in de benen spelende Jan Vertonghen zette Japan op weg naar de 0-1, Vincent Kompany deed met een foute kopbal – niet zijn enige – hetzelfde voor de 0-2.

Het lijkt een veilige gok om te voorspellen dat bondscoach Roberto Martínez tegen Brazilië teruggrijpt naar een verdediging met vier: Thomas Vermaelen centraal naast Kompany, Vertonghen op links, Toby Alderweireld rechts. Drastisch – té drastisch misschien voor de loyale en immer aan zijn offensieve principes vasthoudende bondscoach – want het zou de exit van zowel Meunier als Yannick Carrasco betekenen. Carrasco raakte wederom geen man voorbij en zag zijn vervanger Nacer Chadli ijzersterk invallen, maar Meunier had tenminste nog een dikke voet in de winninggoal, en om zulke acties ziet de bondscoach hem graag. Mogelijk schuift hij de ploegmaat van Neymar bij PSG een rij achteruit, en houdt hij Vermaelen achter de hand.

Terwijl aan de Reyerslaan Jan Mulder een Vader Abrahammetje overwoog omdat hij als een oud en versleten mannetje was weggezet, maar besloot om toch te blijven zitten, analyseerden de overige analisten een eindje weg over het omschakelingsmoment waarmee de Rode Duivels diep in de extra tijd een vroege thuiskomst alsnog verijdelden. Een actie was het die níet het stempel van Martínez droeg, en deed terugdenken aan hoe dezelfde spelers twee jaar geleden op het EK Hongarije op een hoopje speelden, waarna het land óók in euforie zijn bed opzocht. DNA verander je niet in een handomdraai.

Het slotakkoord was vintage Kevin De Bruyne, die zoals de meeste Duivels een hopeloos slechte dag had. Zowat al zijn ballen gingen verloren, op die ene na dan. Als elke wereldkampioen recht heeft op zo’n dag, staat België er goed voor. ‘En nu, Brazilië!’, wierp Ruben Van Gucht De Bruyne nog snel voor de voeten. De vraag die geen vraag was had op de speler, wiens rood aangelopen gelaat opluchting noch blijdschap verried ondanks de miraculeuze ontsnapping enkele ogenblikken eerder, het effect van een grap van Geert Hoste op een zaal Japanners. ‘Winnen’, antwoordde het ijskonijn, terwijl je hem zag denken ‘wat een domme opmerking’.

Het moment

Het overstapje van Romelu Lukaku, waardoor Meuniers voorzet bij Chadli raakte en die beheerst afwerkte: 3-2. Het overstapje was geniaal, zijn loopactie van een slimmigheid die de ware topper kenmerkt. Topschutter worden van het toernooi kan nog, maar dan moet een kopbal zoals degene die hij bij een 0-2-tussenstand miste, er wel in. Zonder de lullige kopbal van Vertonghen vijf minuten later, was er vandaag nog een stevig boompje opgezet over die gemiste van Lukaku.

De Quote

‘Drie matchen te gaan.’ – Kevin De Bruyne

De Tweet

 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: