Recensie Brazilië - België: 'Well done!'

, door (jha)

469
kevin de bruyne 1200
© Getty

Lees alles over het WK 2018 »

De wereld kwam superlatieven tekort na de 5-2 tegen Tunesië, smulde van de spectaculaire ommekeer tegen Japan, en vergaapte zich nu ook aan het Belgische bravourestuk tegen vijfvoudig wereldkampioen Brazilië. Oké, zowel tegen Japan als Brazilië kwam er een behoorlijke portie geluk bij kijken ook, maar hey, mág het? Thibaut Courtois blonk uit, maar dat deden ook Eden Hazard, Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne.

Rode draad door het Belgische succes: de schoonheid van de doelpunten. In een toernooi waarin vooral uit standaardsituaties – hoekschoppen, vrije trappen, strafschoppen – wordt gescoord, zijn de Belgische goals hoogtepunten van genot. Dat van Nacer Chadli tegen Japan gaat over een jaar of twintig nóg de wereld rond, dat van De Bruyne – na een weergaloze rush van Lukaku, voor één keer in een omgekeerd rollenspel – was van een briljantie waar de adem van ging stokken en harten sneller slaan.

‘Wat is de identiteit van het Belgische voetbal?’ vroeg Dries Mertens zich in voor het WK af bij Ruben Van Gucht. God in Napels, auteur van nog zo’n heerlijk doelpunt – de volley tegen Panama – groeide op in het vrolijk voetballende Nederland en werd volwassen in het tactisch uitgekookte Italië. Dit WK gaf hem het antwoord: voeg het beste van beide werelden samen en je komt uit bij deze Rode Duivels van Roberto Martínez.

Geen land in Rusland dat zo consequent zijn aanvallende intenties volhoudt als België. Geen land dat zo graag de bal wil, en toch ook zo heerlijk countert – op dat onderdeel zijn de Rode Duivels nu al wereldkampioen. Geen land dat zo met open vizier de strijd aangaat, en voor lief neemt dat de deur soms wijd opengaat achterin, omdat het weet dat in het deurgat de onoverwinnelijke Thibaut Courtois de wacht optrekt. ‘Je weet dat zij kansen zullen krijgen, dat risico neem je’, vatte De Bruyne het, laconiek als steeds, mooi samen.

Misschien is dát wel de grootste verdienste van Martínez: dat hij ook tegen Brazilië, een – het kan niet genoeg worden herhaald – vijfvoudig wereldkampioen, trouw bleef aan zijn offensieve voetbalprincipes, en er vooral in geslaagd is de spelers zich te laten verzoenen met de kwetsbaarheden van die filosofie. Als Courtois naar hem toe loopt, is het om hem in de armen te vallen, zoals na het derde doelpunt tegen de Japanners. Niet om hem met een dodelijke blik koud af te maken, zoals twee jaar geleden gebeurde met Marc Wilmots – tiens, hoe zou het dáár mee zijn?

O ja, dat tactisch uitgekookte, waar dat dan zit? Wel, zelden een bondscoach op een WK zo out of the box zien denken als Martínez tegen de Brazilianen. Dieper dan Lukaku maken ze spitsen niet meer, en de truc om Hazard zich goed te laten voelen in dit elftal was net om hem vanuit een iets centralere rol vrij te laten zwerven. Maar je bent een man met een plan of je bent het niet, en dus zette onze snode Spanjaard – en dat niemand zegt dat hij het had zien aankomen – beide aanvallers op de flank en De Bruyne ertussen, als een valse ‘negen’. Geniaal. Zelden drie aanvallers zo balvast gezien als gisteren tegen – had ik het al gezegd? – de vijfvoudige wereldkampioen uit Brazilië. 

Het moment

De innige omhelzing tussen Roberto Martínez en Romelu Lukaku na de wedstrijd voor de Belgische dugout. De liefdevolle vuist waarmee de spits zijn trainer op de rug klopte. En maar bleef kloppen, en nog eens, en nog. Twee mannen die way back gaan, sinds hun gemeenschappelijke tijd bij Everton. ‘Ik had dit systeem al vaker gespeeld met Everton’, counterde Lukaku de verbazing van Ruben Van Gucht over Martínez’ tactische kunstgreep. ‘Ik wist perfect wat ik moest doen. Ik moest Kevin en Eden uitleggen wat zij moesten doen. Eén keer was genoeg.’ Great minds think alike, zoiets. 

Martínez, de coach die nooit iets won, op die FA Cup met godbetert Wigan na, een toevalstreffer want in datzelfde seizoen degradeerde hij met zijn club ook uit de Premier League: wat een sukkel! Maar straks wel wereldkampioen. Well done.

De Quote

‘Het is nog niet gedaan. Nog twee wedstrijden.’ – Toby Alderweireld

De Tweet

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: