'Safety First' wint de Ha! van Humo

1652
Ha flat 2

Al sinds 1980 bekroont de redactie van Humo jaarlijks een binnenlands televisieprogramma of een televisiepersoonlijkheid met de felbegeerde Ha!

'De personages van deze serie onderscheiden zich van de karikatuur door uitgesproken gevoelig te zijn in een leven waarin opstaan altijd weer een voorspel is van vallen,' aldus Humo's tv-criticus Dwarskijker in zijn lofrede. 'Net echt, maar dan een beetje aangedikt, puur voor ons vermaak.'

Humo looft ook de scenaristen en de acteurs. De hoofdrollen in deze sitcom over een beveiligingsfirma worden vertolkt door Bruno Vanden Broecke, Ruth Beeckmans, Ben Segers en Matteo Simoni.  

Shelter, het productiehuis dat 'Safety First' maakte, kreeg eerder al buitenlandse televisieprijzen voor programma's als 'Benidorm Bastards' en 'Wat Als?' De Ha! van Humo is de eerste belangrijke Vlaamse onderscheiding die het te beurt valt. 'Safety First' wint een kunstwerk van Humo's huishumorist Jeroom en een cheque van € 5.000.

In een eerste reactie in Humo zegt Tim Van Aelst van Shelter: 'Joehoe, we hebben 'm! Nu kan ik sterven.'

Lees de lofrede van Dwarskijker »

Bekijk het sfeerfilmpje »

De bloopers en exclusieve fragmenten:

Bekijk Matteo Simoni en Tim Van Aelst in 'Reyers Laat' »

Bekijk het VTM-nieuws over de Ha! van Humo »

Dwarskijker: de Ha! van Humo 2013 gaat naar... ‘Safety First’!

Door een speling van het lot – je kunt het evengoed een dwaling noemen – werd de felbegeerde Ha! van Humo van het jaar 2012 niet uitgereikt. ’t Was ook in die tijd, en in die sfeer, dat iets of iemand de prijzenswaardige ondertitel ‘onafhankelijk weekblad voor radio & televisie’ had zoekgemaakt. Het aardige van tijd is dat hij voorbijgaat, en dat er – je kunt er de klok op gelijkzetten – altijd weer andere tijden komen. Vandaag, eind januari 2014, is Humo weer volop een onafhankelijk weekblad, waarvan de redactie, hoe voltallig ook, het eenstemmig zonde zou vinden om de Ha! van Humo níét uit te reiken.
 
Al sinds 1980, het sterfjaar van John Lennon, gaat de felbegeerde Ha! van Humo naar een binnenlands televisieprogramma dat volgens de voltallige Humo-redactie beter is dan de rest van het aanbod, en liefst niet zo’n klein beetje. Die onderscheiding kan ook een eclatante televisiepersoonlijkheid te beurt vallen, iemand van wie kenners zeggen: ‘Mijn kop eraf als dat geen eclatante televisiepersoonlijkheid is.’ Geen mens die ze dan tegenspreekt. Er keft hooguit een schoothond op veilige afstand.
 
Negen op de tien kanshebbers op de Ha! van Humo van het televisiejaar 2013, 33 na Lennon, grijpen naast de Ha!-award en de bijbehorende geldprijs ten belope van 5.000 euro. Zij zullen beteuterd staan te kijken of anders een wel erg onrealistische glimlach voortbrengen. Na twee, drie gratis consumpties zullen zij de voltallige Humo-redactie stuitend onbekwaam noemen, en vervolgens – na plusminus gratis consumptie nummer acht – herinneringen aan notaris X ophalen. Wat niet wegneemt dat ze dit keer naar de felbegeerde Ha! van Humo kunnen fluiten.
 
Laat ik negen op de tien kanshebbers, zonder tromgeroffel en gebeuzel met een enveloppe, meteen uit hun waan helpen. De Ha! van Humo 2013 gaat zonder omwegen naar een serie die zich in het Vlaanderen van nu afspeelt: een onidyllische morzel gronds die uit handelsgebieden, industrieterreinen en verkavelingen bestaat. De dramatis personae zouden de goedkeuring van de golfclub Voka moeten wegdragen, want zij ondernemen in het zweet huns aanschijns, in plaats van zich neer te leggen bij een uitkering. Hun onderneming is bovendien voor 50 procent een familiebedrijf. En voor 100 procent om te lachen.
 
De dramatis personae zijn helemaal van deze tijd, want ze zijn voor het merendeel single, om het maar eens in het nieuwe Nederlands te zeggen. Eén van hen – hij is dol op techniek – is dan weer getrouwd, een huwelijk dat hem weleens aan het mijmeren zet: ‘Als ik zou moeten kiezen tussen een jaar geen techniek en een jaar geen seks, dan kies ik voor een jaar geen seks. In de praktijk heeft m’n vrouw daar allang over beslist.’
 
De scenario’s van deze serie deugen, en het ensemblespel is voortreffelijk – het lijkt op vriendschap, en alle personages zijn ook los van hun onderling verband sterk. Dat komt ervan als er goede acteurs achter schuilgaan, acteurs die bovendien bij elkaar lijken te horen. Neem nu Ingrid Porrez (Ruth Beeckmans), die te allen tijde, en dus ook tijdens de werkuren, vatbaar is voor acute verliefdheid. Met de beste bedoelingen, uit zusterliefde zou je zeggen, verschaft ze in vrijwel elke aflevering argeloos inzicht in haar broer en werkgever Dirk Porrez (Bruno Vanden Broecke): ‘Ons moeder is alleen gaan wonen, want na een tijdje had ze het gehad met onzen Dirk.’ Dirk Porrez schuwt de woordspeling niet – er is ook niemand die hem ervan weerhoudt – en verrijkt het Nederlands zwierig met vaktermen als position switch en crowd control, en kreten als ‘Focus on the job!’ Vlaanderen heeft nooit zijn eigen Beatles­ gehad, maar heeft nu wel een geestesgenoot van David Brent. Luc Turlinckx (Ben Segers), de nogal knellend getrouwde werknemer van het beveiligingsbedrijfje, licht zijn baas als volgt toe: ‘Je voelt dat hij ergens naartoe wil, maar ik zou niet weten naar wáár. Dat heb ik dikwijls met den Dirk.’ En tot slot is er ook nog Simon Vos (Matteo Simoni), die liever Smos heet – spreek uit: Schmos. Altijd zestien gebleven of het scheelt niet veel, onvoorwaardelijk trouw aan zijn Limburgs accent en aan Dirk Porrez, en de speelbal van zijn eigen kronkelredeneringen. Dit personage is de serie ook te buiten gegaan om een viraal bestaan te leiden op het internet. Dat zegt voldoende.
 
On the job is er geen plaats voor emoties,’ houdt Dirk Porrez staande, maar de personages van deze serie onderscheiden zich van de karikatuur door uitgesproken gevoelig te zijn in een leven waarin opstaan altijd weer een voorspel van vallen is. Net echt, maar dan een beetje aangedikt, puur voor ons vermaak.
 
What’s so funny about discipline, dedication and friendship?’ Wie zich dat afvraagt, heeft deze serie niet gezien, en valt vanavond enigszins buiten de belangstellingssfeer. De Ha! van Humo 2013 gaat in 34 na Lennon naar ‘Safety First’!
 
Rudy Vandendaele
Humo 3830 28/01/2014

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 28 januari 2014

Lees alle reportages

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: