Zeven dagen jong (Canvas, zaterdag, 20.40 u)

, door (jm)

Deel
21093_PHARA_ZEVENDAGENJONG-406.jpg

Concept

De jeugd van tegenwoordig: even kijken.

Met

Phara de Aguirre, en vooral: een keure jongeren tussen 16 en 25.

Wat wij ervan vonden

Phara de Aguirre zal wel altijd de geuzennaam 'harde tante' blijven torsen, maar ik mag haar ook in de hoedanigheid van nieuwsgierige, op de achtergrond vertoevende documentairemaakster - zoals in het nieuwe 'Zeven dagen jong', waarin ze telkens in 24 uur bij vier verschillende jongeren op vier verschillende locaties poolshoogte gaat nemen. In de eerste aflevering liep ze langs bij Charlotte en Camille, twee zussen die op een LAN-Party in een verduisterde hal de aanwezige jongens de vernieling in gameden - tussendoor maakten ze ook tijd om Phara, die duidelijk nog nooit iemand omgelegd heeft per computer, toe te vertrouwen dat ze 'een beetje feministisch' zijn. Phara keek, luisterde en velde geen oordeel: fijn dat de kijker ook eens zélf mag beslissen.

Phara lijkt me het type dat voetbal als een sterk proletarische aangelegenheid beschouwt, en als het in 'TerZake' of 'Phara' over ballenjongens moest gaan, trok ze onveranderlijk een gezicht alsof haar een urinestaal van Siegfried Bracke werd voorgezet. Maar toen ze een jonge diehard-fan van AA Gent volgde naar de bekerfinale tegen Cercle Brugge, deed ze ernstig haar best om méé te zijn. Al contrasteerde die ernst wel met de leute van de voetbalmeute: Phara begon aan een diepte-interviewtje terwijl op de achtergrond de Marie-Louise uitvoer. Maar ook hier: geslaagd miniatuurtje.

De Grote Ontroering hadden we toen al gehad: helemaal in het begin van de uitzending, toen Phara op een godsgruwelijk vroeg uur Tienke en Eulalie bezocht, twee zeer geschikte meiden die voor en na school een melkveebedrijf draaiende houden. Elke dag hijsen ze zich in hun overall ter ere van hun vader, die enkele jaren geleden plots overleed. Tussen neus en lippen lieten ze zich ontvallen dat ze sindsdien andere jongeren liever niet over de kleine pijntjes van alledag horen zeuren - ik liep over van empathie, en dat lijkt me een nobel neveneffect van goeie televisie.


Quote

'Waarom roepen jullie 'hoera'?' - De strijdkreet 'hoereuh' is de festivals ontgroeid en duikt nu op op LAN-party's, maar Phara heeft het niet helemaal goed begrepen.

Humo 3657 05/10/2010

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 5 oktober 2010

Lees alle reportages

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: