'Bevergem' wint de Ha! van Humo 2015

© vrt

932

'De Ideale Wereld' (winnaars Ha! 2014) feliciteert 'Bevergem':

''Bevergem' was op een bevreemdende manier mooi: de camera zag aanhoudend de glamour van het onooglijke – de schoonheid van het lelijke, waar je altijd overheen kijkt als je er van huis uit middenin zit'

Dit is het juryrapport van de redactie:

‘k Hoore tuitend' hoornen , maar ’t kunnen ook varkens zijn die last hebben van winderigheid. Ineen westelijke uithoek met een markant varkensoverschot ligt een gemeente waar op een mooie dag Freddy De Vadder neerstreek, zonder opgaaf van redenen. Deze bekende stand-upcomedian en onverstoorbare casanova des volks, ontkiemd in de onderbuik van Menen, woonde al jaren in Gent, maar zo te zien dreef iets hem terug naar het land van de hee (g) en de gaa (h), waar hij in de omgang met zijn medemensen geen ondertiteling behoeft.

We hebben het zonder omwegen over Bevergem, parel van de West-Vlaamse lintbebouwing, en we hebben het in één moeite door ook over de gelijknamige televisieserie, een exportabel streekproduct, waarin we kennismaakten met een kenschetsende graai uit de plaatselijke bevolking, bijna allemaal lieden die mooi bij Freddy kleurden. Sterker nog: ze drukten hem rücksichtslos aan het hart, en waren vaak diep onder de indruk van de wijsheden die hij, met de cool hem eigen, zomaar te grabbel gooide: ‘Je moet content zijn met wat je hebt, maar ook content zijn met wat je niet hebt.’ De rest is alcohol en nicotine. In ieder geval verdiende Freddy elke cent van zijn dubbele leefloon, en ook over zijn nu ook weer niet zo legale woning boven de plaatselijke kringloopwinkel moest niet moeilijk worden gedaan.

'Hoe West-Vlaams deze serie ook mocht zijn, eigenlijk komen de personages in alle binnenlanden van Vlaanderen voor'

Hoe West-Vlaams deze serie ook mocht zijn, eigenlijk komen de personages in alle binnenlanden van Vlaanderen voor: neem nu de OCMW-voorzitter Claude Delvoye, die corruptie als een facet van ondernemingszin ziet en dan ook graag een oogje dichtknijpt, maar dan met een knipoog. Bijna alle personages uit ‘Bevergem’ zijn tragisch, maar op een ontregelende en dan ook vaak ongemakkelijke manier worden ze komisch: humor is in deze serie vaker een compromis tussen de mens en zijn ingebakken tragiek. Vandaar dat ‘Bevergem’ geen oppervlakkig lachertje is, maar dieper snijdt, tot het een beetje gaat schrijnen. Zoals het scalpel waarmee een chirurg Freddy na de ontknoping van ‘Bevergem’ één nier armer heeft gemaakt ten faveure van zijn zieke broer.

Bekijk het sfeerverslag [VIDEO]

Er zaten veel heuglijke scènes in ‘Bevergem’, maar wellicht zal het benauwende verjaarspartijtje bij de bende van de Roste het langst in het geheugen blijven hangen: niet alleen wegens het ringelen en nurfen, maar vooral wegens het wrange, volkomen desolate afscheid van Kurt Bury, de vereenzaamde eigenaar van de trofeeën- en krantenwinkel. Met de bijna niet te tillen prullen die hij bij het ringelen heeft gewonnen – hij hoefde niet te nurfen – en nog niet helemaal bijgetrokken van een opstoot van kattenallergie en drie glazen port ‘uit Spanje’, aanvaardt hij de eenzame nachtelijke terugtocht. Drie kilometer te voet, langs onverlichte kronkelpaden. Only the lonely.

'Er zaten veel heuglijke scènes in 'Bevergem', maar wellicht zal het benauwende verjaarspartijtje bij de bende van de Roste het langst in het geheugen blijven hangen'

‘Bevergem’ was ook op een bevreemdende manier mooi: de camera zag aanhoudend de glamour van het onooglijke – de schoonheid van het lelijke, waar je altijd overheen kijkt als je er van huis uit middenin zit. Het is, kortom, nogal wiedes alsmede doodnormaal dat de Ha! Van Humo 2015, met inbegrip van een cursus Algemeen Nederlands voor Beginnelingen, geheel en al naar ‘Bevergem’ gaat. Wil iemand nu een zwijn naar keuze door de bieten jagen?

Lees ook:

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: