De toekomst van James Bond staat op het spel. Waar ging het mis en hoe komt het goed?

, door (vc)

15

Voor de zoveelste keer heeft niemand – rechtenhebber & producent Eon voorop – een idee van hoe het eigenlijk verder moet. Hoe wij dat weten? Nou, de Bond-franchise lijkt een beetje op de soort ruzies die je favoriete voetbalclub of zelfs je eigen familie uitvecht. De hoofdrolspelers doen hun best de miserie achter de schermen te houden, maar in werkelijkheid rollebolt iedereen vechtend over straat. For the whole world to see.

De trubbels rond de nieuwe Bond bereikten gister een hoogtepunt toen bekend werd dat regisseur Danny Boyle is weggestapt van de regiestoel. We herhalen: Boyle is zélf genokt met wat voor elke regisseur een droomjob is. Dan moet er wel iets aan de hand zijn. De voortekenen waren nochtans te gek. Als er íemand in staat gesteld mocht worden om Bond een nieuwe, gave richting te geven, dan alleskunner Boyle wel. Danny had een eis: zelf het scenario mogen pennen. Mijn gok is dat het daar verkeerd is gelopen. Samen met John Hodge (Trainspotting) leverde hij deze zomer zijn verhaal in. En nu stapt hij weg. Dat betekent maar een ding: Boyle had zoiets gaafs bedacht, dat de producenten zich het apelazarus zijn geschrokken en na een paar weken onderhandelen Boyle tot waanzin hebben gedreven. Het soort waanzin waardoor een Britse regisseur wegstapt van het regisseren van een Bond-film, de klus waar elke Britse regisseur een moord voor zou doen.

Hoe nu verder? Come, come, Mr. Bond. Wij, James-experts sinds kindertijd, weten gelukkig de oplossing. In 007 stappen van het donker naar het licht!

001. Eon doet alles verkeerd. Altijd.

De producent achter de Bond-franchise heet Eon, oftewel: Everything or nothing, een motto ontleend aan de reeks. Opgericht door Albert ‘Cubby’ Broccoli en zijn toenmalige zakenpartner Harry Saltzman in 1961, nadat zij de 007-rechten van Ian Fleming kochten. Huidige producenten zijn Barbara Broccoli, dochter van Cubby, en Michael G. Wilson – een gesjeesde scenarioschrijver en -acteur (van inmiddels bijna 80), die omdat hij ook de stiefzoon van Cubby Broccoli was , mede-eigenaar is. Wie zich afvraagt waarom er toch altijd weer iets te doen is rondom Bond en die mensen nooit eens in stilte een nieuwe topper kunnen afleveren – Eon doet altijd alles verkeerd. Ga maar na. Na You Only Live Twice (1967) slachtten ze bijna hun kip met gouden eieren omdat Cubby Broccoli Sean Connery geen opslag wilde geven. Toen namen ze maar onderbroekenmodel George Lazenby. Dat was niet bepaald een succes, waarna Sean terugkeerde – uit wraak. Op de set van Diamonds are Forever deed hij niks anders dan wachten op zijn riante salaris. Daarna liet Eon zijn oren hangen naar werkelijk elke hype die ze konden vinden – Blaxploitation (Live and Let Die), Star Wars (Moonraker) of Amerikaanse actiefilms (alle Bondfilms van Octopussy tot License To Kill). Dat er nog anderhalve klassieker in die tijd is uitgeperst (The Spy Who Loved Me!) is vooral te danken aan het toeval van een goed script, een goede regisseur en het charisma van Roger Moore. Begin jaren negentig was Bond hierdoor mors- en morsdood. Het is dat ze uit een potje nog wat geld konden schrapen, en met Goldeneye zowaar een reboot wisten te bewerkstelligen. We komen straks nog op de man aan wie dat in werkelijkheid te danken was. Na die film ging het weer in rap tempo fout, tot Casino Royale opnieuw de meubelen kon redden. Les van dit verhaal: als een topper als Boyle wegstapt, kun je er gif op innemen dat Broccoli en Wilson de schuldigen zijn. Want Eon doet nu eenmaal altijd alles verkeerd.

002. Daniel Craig is op

Wat ook niet meehelpt is dat Daniel Craig niet de indruk wekt er nog heel veel zin in te hebben. Na de première van Spectre zei hij en public(!) liever zijn polsen door te snijden dan nog een keer in de huid van 007 te kruipen. Op een of andere manier hebben ze hem toch zo ver gekregen. In principe een heuglijk feit – iedereen weet dat Daniel Craig de beste is die James Bond ooit vertolkte. Hij heeft het dierlijke van Sean Connery, maar zou ook geen modderfiguur slaan als hij Hamlet moest vertolken. Wij dachten persoonlijk dat Craig nog eens doorwilde omdat ze met Boyle een goede regisseur hadden aangetrokken. Nu hij zich achter Broccoli en Wilson schaart moeten we helaas constateren dat het toch meer van doen zal hebben met de naar verluidt blanco cheque die ze hem in zijn machtige knuisten hebben geduwd. Craig zelf zou niet kunnen wachten om vooral weer een carriere ná Bond te kunnen hebben.

003. Bond 25 wordt een haastklus, oftewel een drama

Het is nu augustus (bijna september) 2018. De releasedate van de komende Bondfilm staat al bijna een jaar vast – op 25 oktober 2019 moet hij wereldwijd gaan draaien. De productie zou in december van start gaan. Dat was al bijzonder gewaagd qua opnametijd: een film van die schaal, met torenhoge verwachtingen, inblikken en monteren in nauwelijks negen maanden tijd – bijna niet te doen. Met het vertrek van Boyle (en diens scenario) lijkt dat helemaal onmogelijk te gaan worden. Dat kan alleen maar uitlopen op afstel, en daarmee opnieuw schade aan de franchise. Eon doet tenslotte altijd alles verkeerd, dus ook de enige logische conclusie (opnieuw beginnen, en de film verplaatsen) zullen ze waarschijnlijk niet trekken. Broccoli en Wilson kennende gaan ze een vierkant blokje door een cirkelvormig gat proberen te duwen.

004. Weg met Daniel

Hier komt een rigoureuze zet, een in de categorie ‘de pleister er in een keer afrukken’: gun Daniel Craig zijn nieuwe leven. Nu de nieuwe film in zulke slechte papieren zit, kan het mét hem, onder de huidige voorwaarden, alleen maar een afscheid in mineur worden. Met Skyfall heeft hij zijn hoogtepunt toch al achter de rug. En gaan we in een nieuwe film nu echt volgen hoe hij met Lea Seydoux de pleiterik maakt? En hoe hij gaat trouwen met haar, waarop Blofeld haar laat vermoorden en James wraak gaat nemen? Oftewel: een remake van On Her Majesty’s Secret Service? (Wij gokken nog altijd op Majesty als titel voor Bond 25). Gaap. We hebben deze Bond bovendien al eens wraak zien nemen voor een geliefde na Casino Royale. We willen iets nieuws.

005. Ze zouden er goed aan doen rust te pakken...

Opnieuw beginnen dus. Het is het enige devies. In plaats van achter de feiten van de eigen mythe aan te lopen, zouden Broccoli en Wilson eerst eens de toekomst van de franchise moeten bepalen. Zowel zakelijk (de rechten komen weer eens deels vrij) als vooral artistiek. Na Casino Royale imiteerde 007 in een film als Quantum of Solace vooral Jason Bourne, en hoewel Skyfall een fabuleuze hit was, kon een mens zich toch ook niet aan de indruk onttrekken dat er goed gekeken was naar het werk van Christopher Nolan. Die laatste is dan weer ieders droomkeuze als regisseur van Bond, maar gezien zijn control-issues (hij wil regisseren, schrijven en produceren) zal Eon dat niet zo snel doen, vermoeden wij. (Ze doen sowieso altijd alles verkeerd). Een andere droomkandidaat, Denis Villeneuve, zit nog jaren vast aan de komende Dune-remake. En hij is bovendien geen Brit. Nee, de toekomst van Bond moet in handen liggen van een frisse, relatief jonge scenarioschrijver. Kleine suggestie: de bedenkers van de Black Mirror-reeks zijn Brits. De regisseur is van minder belang. Daarbij kan iedereen met een beetje kennis die al benoemen. Want:

006. De redder heet (alweer) Martin Campbell

Nu Danny Boyle weg is, is er maar een optie over: Martin Campbell. Martin wie? Campbell, de vakman-zonder-veel-uitstraling die de Bond-franchise al twee(!) keer van de ondergang wist te redden, Hij regisseerde GoldenEye zonder al te veel opportunisme en gedoe naar de top van de boxoffice. En hij was degene die met Casino Royale de beste Bond ooit (jazeker) maakte. De man heeft verder weinig indrukwekkends op zijn cv, laat staan pretentie in de aanbieding, en dat is maar goed ook. Een goed script, dat Bond in 2020 plaatst, een kundige regisseur en een nieuwe, hedendaagse Bond: dat is wat nodig is.

007. Er komt een zwarte bond, maar het is niet Idris Elba

Wie de wereld anno nu in oogschouw neemt, weet een ding zeker: het is maar een kwestie van tijd voor er een ‘zwarte’ Bond komt. De verkapt racistische bezwaren zijn goddank naar de rafelranden van het internet verdreven en Black Panther heeft aangetoond dat een all black cast geen box office poison is. In tegendeel. Toch zal de nieuwe Bond, hij die in ons scenario per direct Daniel Craig opvolgt, niet Idris Elba zijn. Hoe graag iedereen het ook wil (dat charisma!) en hoe graag die dekselse Idris zelf ironische spelletjes speelt met het idee (zijn tweet: Elba, Idris Elba bracht de wereld van zijn sokken) – hij zal het niet worden. Waarom niet? Omdat hij al te veel ster is – voor The Wire-adepten is hij voor eeuwig Stringer Bell, voor anderen voor altijd Luther. Eon mag altijd alles verkeerd doen, wat ze dan toch wel juist doen is Bond selecteren uit een vijver waarvan de vissen nog relatief onbeschreven blad zijn, qua karakter en naam. Daarbij is Elba te ‘oud’. Hij loopt tegen de 50, en dat geeft te weinig potentieel voor de franchise. Een Bond moet bij voorkeur minstens een decennium meekunnen.

Gelukkig weten wij na beraad met onze glazen bol wel wie het wordt – Daniel Kaluuya is een jongen uit Londen, is nog geen dertig en is knap en gespierd genoeg om de rol te kunnen spelen. Daarbij kan hij acteren (Oscarnominatie!) en kent het publiek hem van Get Out, Sicario en Black Panther, maar niet goed genoeg om hem al te hebben kunnen wegzetten. Bond zal een icoon van hem maken.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: