#Temptationwatch, aflevering 13: de feelbad-tv is geboren!

© VIJF

, door (jme)

87

Meer #Temptationwatch »

Lees ook een interview met Annelien Coorevits: 'Veel vrouwen in 'Temptation Island' spelen zo berekend om er gratis plastische chirurgie aan over te houden. De eerlijkheid is ver zoek'

Laat de bazuinen schallen, vrienden, want de martelgang is bijna voorbij! We voelen de kettingen om onze enkels al losweken, de waterboard-doeken liggen al te drogen in de kast, de tang om onze tanden één voor één uit te trekken ligt in bleekwater te weken, en de bebloede vloer van de Humo-kelder is intussen afgespoeld met de hogedrukreiniger.

Dat kan maar één ding betekenen: het heuglijke moment is bijna aangebroken - inderdaad, we moeten niet meer wekelijks onze ogen onderwerpen aan de breinloze bucht die 'Temptation Island' heet. Nu ja, nog één of twee keertjes dan. Ach, het leven van een loonslaaf kan toch zwaar zijn.

Het laatste kampvuur is onze enige hoop op nog wat vooruitgang in de situatie, maar dit seizoen kennende zal er wel weer niets aan de hand zijn. Hier nog iets zinnigs over schrijven is ongeveer even moeilijk als een vastkokende aardappel te laten groeien uit een lege zak Pirato-chips.

De dreamdate komt er ook aan, de zogenaamde grote finale van dit programma, en Laura maakt de bizarre keuze voor Gaetan. Ze heeft de verleiding helemaal kunnen weerstaan, als u met "verleiding" bedoelt: "manifeste inbraken in Laura's kamer door verleiders met ontbijt op bed in hun knuisten." Een knulliger vorm van versieren hebben we zelden gezien.

Wij weten wel wat er achter haar keuze schuilt, want ze ziet dat Demi en Gaetan naar elkaar toe groeien. Ze probeert met andere woorden om Thanos-gewijs te vingerknippen en al het voorbereidend werk van Gaetan (om Demi te verleiden, natuurlijk) tot stof te laten wederkeren - als wij die producers waren, zouden we onze favoriete superschurk toch een halt toeroepen.

In deze aflevering zien we ook het laatste kampvuur, en daar krijgen de deelnemers naar goede gewoonte weer beelden te zien van hun partners.  Morgan ziet bijvoorbeeld - totaal onverwacht - dat Rodanya hem niet blijkt te missen. Daarop zegt hij dat ze waarschijnlijk nog steeds last heeft van haar voet (een week geleden bezeerd door van haar surfplank te vallen) en dat ze daarom niet helder kan nadenken. Hij denkt met andere woorden dat ze tot hallucinerens toe verdoofd is door de pijnstillers - dan lijkt het ons nog waarschijnlijker dat er een of andere exotische Thaise parasiet in haar open vleeswonde gekropen is om van daaruit haar brein te controleren.

Demi ziet Sidney pochen over zijn 76 partners en vindt het vreemd dat hij zoiets op tv aankondigt, maar wees gerust, Demi: niemand kijkt nog naar dit programma. Desalniettemin ziet Sidney ook erg curieuze beelden, namelijk van zijn Demi die zegt dat ze hem niet eens mist. Als u bedenkt dat er geen mens op deze aardkloot rondloopt met een korter lontje dan onze vriend Sidney, weet u al dat de poppen aan het dansen zullen gaan, en inderdaad: zelfs tegen de immer olijke presentator Rick brult Sidney dat hij beter zijn mond dicht houdt. Sjongejonge!

Het hek is helemaal van de spreekwoordelijke dam, en de traansluizen gaan volledig open - denk aan de befaamde Britney Spears-breakdown van 2007, maar dan nog een pak schrijnender. Hij valt de camera's aan, smijt met alles wat los en vast zit en allemans tante op de koop toe, en brult persoonlijke bekentenissen (hij is "tyfusbang" voor scooters, bijvoorbeeld) één voor één de wereld in. Een levende too much information-situatie, die man.

Daarbij is hij ook nog eens zo idioot om racistische beledigingen te brullen over Gaetan (die consequent en doelbewust gereduceerd wordt tot 'die Congolees'), nota bene in de auto naar huis, waar Roger en Morgan gedwee bij zitten. Ten eerste: wat is er mis met deze knul? Ten tweede: waarom reageert niemand daarop? Ten derde: nog nooit zo veel gebliepte woorden gehoord sinds 'Pimp my Ride' met X to the Z Xzibit.

Uiteindelijk staat Sidney te sparren met Roger, bokshandschoenen en al, terwijl hij tranen met tuiten huilt. Daarna volgt nog een intense huilsessie waarbij hij zich voortdurend afvraagt waar hij dit aan verdiend heeft - misschien een wat overdreven reactie in vergelijking met de beelden, maar toch.

U moet het de makers toch nageven: dit is een kwalitatief leeg programma (op zich al een uitdaging om te maken) dat ook nog eens zowel deelnemer als kijker een flinke schop tegen hun al zo geradbraakt harteken geeft zónder daar enige duiding bij te geven. Nee, voor levenslessen hoeft u hier niet te zijn.

Er is maar één woord voor dit hele snertprogramma: feelbad-tv, als directe tegenpool van het erbarmelijke feelgood-tv. Het laatste mag dan wel rommel zijn, het eerste is zowaar deprimerende rommel. Hoezee, weer een nieuw televisioneel dieptepunt bereikt! U kan veel zeggen over 'Temptation', maar niet dat het niet grensverleggend is.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: