De onwaarschijnlijke comeback van foute Mel Gibson: 'Hij heeft zich al jaren niet meer in nesten gewerkt'

© Getty

, door (lieven trio)

81

Lees hier de bespreking van 'Dragged Across Concrete' ☞

'I’ll put you in a fucking rose garden, you cunt!' Vrij vertaald: “'k stop je onder de grond, kutwijf!' Het is maar een van de vele gevleugelde quotes uit de telefonische tirades die Mel Gibson begin 2010 aan zijn toenmalige partner Oksana Grigorieva richt. In juli van dat jaar, wanneer het voormalige koppel in een bitse strijd om het hoederecht over hun dochter verwikkeld is, worden de tapes in de pers gelekt. Plots kan heel de wereld meeluisteren hoe Gibson – hijgend, briesend, naar adem happend – de Russische muzikante overspoelt met gore beledigingen en brutale dreigementen. 'Een man die een vrouw slaat terwijl ze zijn baby in haar armen heeft,' bijt ze van zich af, 'een man die twee keer de tanden van zijn vriendin kapotslaat, wat voor een man is dat eigenlijk?' Gibsons veelzeggende repliek: 'Je verdiende het, verdomme'.

Deze uitzinnige scheldpartij, gelardeerd met seksistische en racistische krachttermen, wordt de bekendste monoloog uit Gibsons carrière. Bekender nog dan zijn speech in 'Braveheart'. Alleen zal hij er deze keer geen Oscar voor krijgen, maar pek en veren. Niet dat iemand echt verrast was door de verbale diarree die uit Gibsons mond kwam. De acteur had zich namelijk al wel vaker laten opmerken met beledigende uitspraken. Over homo’s bijvoorbeeld. Begin jaren negentig laat hij zich van zijn meest volwassen kant zien wanneer een journalist van de Spaanse krant El País hem vraagt naar zijn mening over homoseksualiteit: 'Homo’s? They take it up the ass.' Gibson lacht, staat recht, buigt voorover en wijst naar zijn kont. 'Dit hier dient alleen om naar de wc te gaan.'

'Fucking Joden'

Een ander, nog onfrisser etiket dat op Gibsons voorhoofd kleeft, is dat van hardnekkige antisemiet. Dat zijn hyperkatholieke vader Hutton Gibson de Holocaust vlakaf ontkent, is natuurlijk niet Mels fout. Maar veel moeite doet hij ook niet om te bewijzen dat hij er anders over denkt. Integendeel. Wanneer Gibson in 2004 zijn bloedige (en ultrasuccesvolle) Christusfilm 'The Passion of the Christ 'regisseert, komt er uit Joodse hoek meteen kritiek op de manier waarop de film de Joden afbeeldt, en de schuld voor Jezus’ dood bij hen legt. Die commentaren kan Gibson nog wel pareren, maar in 2006 laat hij dan toch zijn ware aard zien. Het is een warme nacht in juli, even na 2 uur. Na een rijkelijk overgoten avondje in een bar in Malibu rijdt Gibson – dronken en veel te snel – naar huis in zijn Lexus. Een politieman slingert hem op de bon, en krijgt de volle lading. 'Fucking Joden', sist Gibson. 'De Joden zijn verantwoordelijk voor alle oorlogen ter wereld!'

Het incident slaat in als een bom. De ster van 'Mad Max', 'Lethal Weapon' en 'Braveheart' dondert naar beneden, en krijgt steeds minder acteerwerk. Voor een deel omdat hij dat zelf zo wil – Gibson focust steeds meer op filmregie – maar ook omdat studiobonzen steeds banger zijn om zich te verbranden aan dit ongeleide projectiel. Het lekken van de Oksana-tapes in 2010 geeft de genadeslag: Gibson is radioactief afval geworden in Hollywood. Zijn eigen talent agency WME heeft dat als eerste begrepen. Enkele uren nadat Gibsons tirade wereldkundig gemaakt wordt, is zijn contract al verscheurd.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: