Comedy op Netflix

Humo kijktNetflix

De beste comedyseries nu op Netflix

Comedy op NetflixBeeld Netflix | Humo

Dit artikel wordt regelmatig bijgewerkt als er televisieseries bijkomen of vertrekken op Netflix. Nieuwe titels worden aangegeven met een *.

Meer streamingtips? Gebruik onze interactieve gids op humo.be/kijken

American Vandal 

American VandalBeeld Netflix

‘Fiskepark’ op Canvas was niet de eerste reeks die speelde met de clichés van het true crime-genre. In 2017 verscheen op Netflix, dat met ‘Making a Murderer’ aan de basis lag van de hele hype rond true crime, ‘American Vandal’, een documentairereeks waarin de makers een mysterieuze misdaad reconstrueren en proberen op te lossen. Alleen is de misdaad in kwestie dat iemand op de parking van een middelbare school in Californië de auto’s van leraars heeft beklad met graffiti. Meer bepaald met tekeningen van penissen. De schuldige wordt snel gevonden en van school gestuurd, maar twee studenten bijten zich in de zaak vast en vragen zich af of de échte dader wel gestraft is. Mensen die aflevering na aflevering praten over penissen: het klinkt puberaal en plat, maar ‘American Vandal’ is – vooral in het eerste seizoen – niet alleen onweerstaanbaar grappig, maar ook een knappe satire op true crime, en zeker op het sérieux waarmee veel makers van dat soort reeksen zich opwerpen als voorvechters van gerechtigheid.

Archer

ArcherBeeld FX

Op zijn smalst is ‘Archer’ een grofgebekte James Bond-parodie. Maar de animatiereeks rond geheim agent, womanizer en parttime sociopaat Sterling Archer overstijgt dat label met brille. Kom voor de bij de haren getrokken plots over staatsveiligheid, blijf voor de onvergetelijke personages (de één incapabeler, absurder en kierewieter dan de ander), de running jokes (‘Phrasing!’) en de oneliners (‘I’m scared if I stop drinking all at once, the cumulative hangover will literally kill me’). ‘Archer’ is een tekenfilmreeks voor volwassenen die bewijst dat ook puberale en zelfs kinderachtige grappen clever en onweerstaanbaar kunnen zijn.


Big Mouth 

Big MouthBeeld Netflix

Animatieserie over enkele jongens en meisjes die de puberteit voelen opkomen, met alle hormonale narigheden – de eerste schaamharen, ongewilde erecties, menstruatie tijdens een schoolreis – die daarbij horen. ‘Big Mouth’ is schaamteloos expliciet en absurd: er wordt gemasturbeerd en geëjaculeerd bij de vleet, Michael Stipe van R.E.M. komt even op de tonen van ‘Everybody Hurts’ een liedje over menstrueren zingen en de geest van Duke Ellington blijkt op iemands zolder te wonen en een oversekste geilaard te zijn. Maar onder alle vetzakkerij zit er ook een heel ontroerende serie over opgroeien, eerste liefdes en alle twijfels en verwarring die je voelt tijdens de puberteit. ‘Big Mouth’ is géén serie die je als ouder samen met je tienerzonen of -dochters kunt bekijken, tenzij je houdt van een hoop gegeneerd heen-en-weergeschuifel in de zetel. Maar het is wel voor zowel pubers als volwassenen een absolute aanrader. 

BoJack Horseman

BoJack HorsemanBeeld Netflix

BoJack Horseman is een depressieve, aan cheap thrills verslaafde has-been die ooit naam maakte als het hoofdpersonage van een ‘Full House’-achtige sitcom en de roem sindsdien tevergeefs achternaholt. Hij is de antiheld you love to hate: egoïstisch, ondankbaar, opvliegend en gedreven door zijn laagste driften, en toch voel je aldoor met ’m mee. De allergrootste troef van de reeks is – paaldansende orka’s en bloggende mopshonden ten spijt – dan ook herkenbaarheid. ‘BoJack Horseman’ maakt depressieve gedachten aanschouwelijk en aseksualiteit bespreekbaar, observeert en bekritiseert de uitwassen van onze maatschappij (blind kapitalisme, de hysterie van de media, de absurde hoeveelheden macht die we sociale media toekennen...) en is psychologisch waterdicht. Voor al wie niet afknapt op pratende paarden één van de opmerkelijkste en indrukwekkendste televisieverhalen van de afgelopen jaren, waarin achter alle kolder een donker hart klopt. 


Brooklyn Nine-Nine

Brooklyn Nine-NineBeeld NBC

Misschien hebt u de title of your sex tape-meme al eens zien passeren, waarbij een onschuldig zinnetje een heel andere betekenis krijgt omdat het zogezegd ook als titel van iemands seksvideo zou kunnen dienen. Welnu, die meme vindt haar oorsprong in ‘Brooklyn Nine-Nine’, waar politieagent Jake Peralta de uitspraken van zijn preutse collega Amy Santiago – zoals ‘I hope it wasn’t a mistake’ of ‘I’m horrible at this. When can we stop?’ – zo vaak mogelijk terug in haar gezicht gooit als ‘title of your sex tape’. Het is maar één van de vele running gags in deze sublieme sitcom, waarin de rechercheurs van het New Yorkse district uit de titel allerlei zaken oplossen maar tussendoor elkaar vooral de duvel aandoen. Als u snel wilt weten of de serie echt iets voor u is, bekijk dan de video hieronder. Vindt u dit grappig? Spoed u dan als de bliksem naar de rest van de reeks.

Crazy Ex-Girlfriend

Crazy Ex-GirlfriendBeeld The CW

Het aanbod op televisie is nog nooit zo groot geweest als vandaag, maar ook de creatieve vrijheid die tv-makers krijgen, is soms grenzeloos. Beste bewijs: ‘Crazy Ex-Girlfriend’, een muzikale romantische dramedy over een jonge topadvocate (Rachel Bloom, die de serie mee bedacht) die van New York naar Californië verhuist, op zoek naar een man met wie ze als tiener iets heeft gehad. De reeks is een mix tussen ‘Unbreakable Kimmy Schmidt’ en ‘Flight of the Conchords’, een hyperkinetische comedy waarin de personages af en toe – drie keer per aflevering gemiddeld – liedjes beginnen te zingen, maar dan wel op een we-weten-allemaal-hoe-belachelijk-dit-lijkt-manier. Het is vaak zo idioot dat je alleen maar grijnzend kunt toekijken, maar onder alle nonsens zit er verrassend veel diepgang: Rachel heeft namelijk een verknipte jeugd achter de rug, worstelt stevig met haar zelfbeeld en haar zoektocht naar de ware liefde is eigenlijk in de eerste plaats een manier om de leegte die in haar leven te vullen. Als u dacht dat het onmogelijk was om thema’s als zelfhaat, depressie of zelfdoding te combineren met onnozele liedjes over per ongeluk een sms naar de verkeerde persoon sturen (‘Textmergency’!) of de voor- en nadelen van grote borsten: ‘Crazy Ex-Girlfriend’ bewijst vier geweldige seizoenen lang uw ongelijk. 

Community

'Community'Beeld Netflix

De animatieserie ‘Rick & Morty’ van Dan Harmon is al enige tijd een populaire titel op Netflix, en nu komen er in één keer alle seizoenen bij van de reeks waarmee Harmon een tiental jaar geleden doorbrak: ‘Community’, een komische reeks - met echte acteurs, voor alle duidelijkheid - over een groepje outcasts en nerds die samen onderwijs voor volwassenen volgen in Greendale Community College. Dat niet echt wereldschokkende uitgangspunt levert een briljante serie op, vol hommages aan populaire films en reeksen, een reeks ook waarin alles kon en mocht. Paintballgevechten in de stijl van de spaghettiwesterns? Een aflevering die zich afspeelt in een videogame uit de jaren 80? Een verhaal van 20 minuten met zes verschillende tijdlijnen? ‘Community’, dat liep van 2009 tot 2015, had het allemaal.

Dear White People

Dear White PeopleBeeld Netflix

‘Dear White People’ wordt wel omschreven als een comedyserie, maar lachen doet u groen. De reeks van Justin Simien is gebaseerd op de gelijknamige film uit 2014 en speelt zich af op een prestigieuze universiteit met spanningen tussen de witte en zwarte studentengemeenschappen. In haar radioshow ‘Dear White People’ hekelt studente Samantha White (ha!) het diepgewortelde racisme dat de school beheerst. Het resultaat: véél satire en doordachte dialogen die de Netflix-serie tot de zeldzame categorie ‘intelligent tienerdrama’ bombarderen. ‘Dear White People’ houdt ons intussen al drie seizoenen lang in de ban, en daar kunnen andere tv-makers alleen maar voor door de knieën gaan.


Derry Girls 

Derry GirlsBeeld Hat Trick Productions, Channel 4

Komische reeks over enkele tienermeisjes die opgroeien in het Noord-Ierland van de jaren 90, toen de Troubles – de eufemistische benaming voor de burgeroorlog tussen katholieken en protestanten – nog volop woedden en het Britse leger door de straten patrouilleerde. Al na de eerste aflevering besloot Channel 4 een tweede seizoen te bestellen, en tegen het einde van het zesdelige eerste seizoen was ‘Derry Girls’ de populairste sitcom voor de zender in meer dan twintig jaar. Dat succes is terecht, want ‘Derry Girls’ is een juweeltje, met vier meisjes (en één mannelijke meeloper) die zichzelf in allerlei pijnlijk grappige situaties manoeuvreren maar tegelijk moeten opgroeien tegen een achtergrond van terreur en onderdrukking.

Friends 

FriendsBeeld Getty Images

Een kwarteeuw na de eerste aflevering en vijftien jaar na de finale is ‘Friends’ nog steeds de populairste sitcom ter wereld. Wie zich afvraagt waarom Ross, Rachel en co. tot de verbeelding blijven spreken, hoeft alleen maar de reeks nog eens een kans te geven. Ja: ‘Friends’ is allerminst baanbrekend – zeker in vergelijking met tijdgenoot ‘Seinfeld’. En ja: de cast is ongeveer even divers als de gemiddelde vergadering van Schild & Vrienden, en sommige moppen over homoseksuelen doen je beseffen dat er sinds de jaren 90 veel veranderd is. Maar het blijft één van de best gemaakte sitcoms ooit, met perfect afgelijnde personages, mooie verhaallijnen en heel veel goeie grappen.

Good Girls 

Good GirlsBeeld Netflix

Voor veel mensen zal Christina Hendricks wellicht altijd wel Joan Holloway uit ‘Mad Men’ blijven, maar met ‘Good Girls' doet de actrice toch al enkele seizoenen haar stinkende best om niet alleen herinnerd te worden als flamboyante secretaresse. Hendricks speelt Beth Boland, een brave huisvrouw die nadat haar huwelijk in elkaar gestort is aan een criminele carrière begint, samen met haar twee beste vriendinnen. Het trio leert dat ze een wasmachine voor meer kunnen gebruiken dan de vuile was en bouwen langzaam maar zeker een misdaadimperium op. Het resultaat is ‘Desperate Housewives’ meets ‘Breaking Bad’: bizar, maar het werkt. 

How I Met Your Mother

How I Met Your MotherBeeld Netflix

Een handvol twintigers die in New York in veel te grote appartementen wonen, nooit lijken te hoeven werken en constant op zoek zijn naar de ware liefde: het is onmogelijk om ‘How I met your Mother’ te bekijken zonder te denken aan de sitcom die afscheid nam van het tv-publiek een jaar voor deze reeks zijn debuut maakte, in 2005. Maar van alle ‘Friends’-epigonen is ‘How I met your Mother’, samen met ‘New Girl’, wel degene die de charme en de warmte van het origineel het beste wist te benaderen. Negen seizoenen lang bovendien, en met weinig dieptepunten, als we de teleurstellende slotaflevering even buiten beschouwing laten.

I Think You Should Leave 

I Think You Should LeaveBeeld Netflix

Heel veel sketchshows maakt Netflix niet, maar met deze nieuwkomer tekende de streamingdienst meteen voor één van de grappigste titels van 2019. In een notendop draait het in ‘I Think You Should Leave’ meestal rond iemand die in een gênante situatie terechtkomt, en daarna koppig verder blijft doen en alles nog gênanter maakt. Maar zo’n omschrijving doet de serie geen recht, want de sketches gaan over van alles, van een bizarre verkiezing van de mooiste baby van het jaar tot een kerkgemeenschap die tijdens een begrafenis geconfronteerd wordt met een onorthodoxe orgelspeler. Er is maar één rode draad: telkens als je denkt dat een sketch niet meer absurder kan, schakelen de makers een tandje bij en wordt het nog erger. En grappiger. Het eerste seizoen – er is een tweede op komst – telt nauwelijks zes afleveringen van nog geen twintig minuten lang, maar na die twee uur heb je wel kramp van het lachen.

Love & Anarchy *

Love & AnarchyBeeld rv

De eerste Zweedse Netflix-original ‘Quicksand’ uit 2019 was, zoals te verwachten viel, een misdaadreeks, maar voor opvolger ‘Love & Anarchy’ zijn de makers een minder voorspelbaar pad ingeslagen. Deze romantische komedie draait rond een gestresseerde moeder van twee die op haar werk begint te flirten met een jonge IT-expert. De twee dagen elkaar uit om de regels op en buiten het werk te overtreden, en wat redelijk onschuldig van start gaat, begint langzaam haar hele leven over te nemen.

Love & Anarchy *

Love & AnarchyBeeld rv

De eerste Zweedse Netflix-original ‘Quicksand’ uit 2019 was, zoals te verwachten viel, een misdaadreeks, maar voor opvolger ‘Love & Anarchy’ zijn de makers een minder voorspelbaar pad ingeslagen. Deze romantische komedie draait rond een gestresseerde moeder van twee die op haar werk begint te flirten met een jonge IT-expert. De twee dagen elkaar uit om de regels op en buiten het werk te overtreden, en wat redelijk onschuldig van start gaat, begint langzaam haar hele leven over te nemen.

Lovesick

LovesickBeeld Netflix

De stuntelige maar charmante Engelsman: het is een typetje waar Hugh Grant een hele carrière uit heeft gepuurd en waar ook de Britse komische reeks ‘Lovesick’ stevig op steunt. De lad van dienst is Dylan, een blonde jongeman die al een hele resem liefjes heeft gehad maar zich nog niet heeft kunnen binden. Als hij op een dag ontdekt dat hij chlamydia heeft, krijgt hij de lastige taak om contact op te nemen met al zijn vroegere vriendinnetjes en ze te waarschuwen. Alleen – en daar zit het briljante van de reeks – begint hij niet willekeurig rond te bellen maar stelt hij een lijstje op dat hij alfabetisch begint af te werken. De serie springt daarna heen en weer tussen het heden en het verleden, en je ziet Dylan en zijn vrienden op heel verschillende momenten in hun leven worstelen met de liefde, vriendschap, geld en hun toekomst. Het resultaat is een soort lang uitgesponnen versie van ‘Four Weddings and a Funeral’, maar dan zo goed geschreven dat de reeks al drie seizoenen lang heerlijk is om te volgen.

Master of None

Atypische comedyreeks van, met en over Aziz Ansari (‘Parks and Recreation’, #MeToo). ‘Master of None’ wordt in beeld gebracht als arthousecinema, en drijft op maatschappelijke observaties over de Tinder-generatie, over de zegeningen en de problemen van het multiculturalisme, en over al wie zich slechts met tegenzin volwassen noemt. Navelstaarderig, apart en erg herkenbaar (vooral voor wie in New York woont en tussen de 30 en de 40 is, maar toch). Volgens diehardfans de enige echte erfgenaam van comedygigant ‘Seinfeld’.

Master of NoneBeeld Netflix

Modern Family *

Modern Family.Beeld rv

Laten we wel wezen: dat ‘Modern Family’ voor de eerste vijf seizoenen even vaak een Emmy kreeg als beste comedyserie en ook daarna nog drie keer genomineerd werd in dezelfde categorie, is veel te veel eer. Daarvoor zijn de televisionele avonturen van Jay Pritchett en zijn uitgebreide familie altijd te braaf en te voorspelbaar geweest. Maar de scenaristen van ‘Modern Family’ weten wel perfect hoe je humor en emoties met elkaar moet mengen in een sitcom, de personages en de situaties waarin ze verzeilen zijn vaak oprecht grappig en de cast bevatte geen enkele zwakke schakel.

Never have I ever 

Never have I everBeeld Netflix

Een beetje onder de radar gebleven maar zeer de moeite: ‘Never have I ever’, een comedyreeks van Mindy Kaling (bij ons vooral bekend van de Amerikaanse versie van ‘The Office’) over een Amerikaans tienermeisje met Indiase roots. Nadat haar vader aan een hartaanval stierf, verloor Devi alle gevoel in haar benen en moest ze maandenlang in een rolstoel zitten, wat haar sowieso al geringe populariteit nog verder liet afkalven. Door aan te pappen met de knapste jongen op school hoopt ze haar status van ‘Unfuckable Nerd’ kwijt te raken, maar dat heeft natuurlijk onvoorziene gevolgen. Noem het gerust ‘Sex Education’ met een Indiase insteek, maar ‘Never have I ever’ is wel bijzonder charmante televisie, met als fijne bonus een grappige John McEnroe - ja, de tennislegende - als commentaarstem.

Rick & Morty

Rick & MortyBeeld Netflix

Ooit begonnen als ‘Back to the Future’-parodie, ondertussen uitgegroeid tot de meest psychedelische, intelligentste en onnavolgbaar onnozelste animatiereeks van de afgelopen jaren. Superieure scifi-kolder over een genie die zijn kleinzoon meeneemt op interdimensionale avonturen en – van pratende augurken tot een pretpark in de organen van een dakloze – een uitstekende proeve van de grenzeloze verbeelding van verwekkers Dan Harmon en Justin Roiland. Met gemiddeld 26,1 (doorgaans gruwelijke) sterfgevallen per aflevering tevens de dodelijkste serie van het moment.

Sex Education

Sex EducationBeeld Netflix

Een comedy uit het land van de brexit met een Amerikaanse uitstraling en – fieuw! – Britse humor. Otis is de onervaren tienerzoon van twee sekstherapeuten en begint, samen met zijn ervaren klasgenote Maeve, een handel in relatie- en seksadvies op de Moordale Secondary School. Geile praat verkoopt – vraag maar aan Dennis Black Magic – maar ‘Sex Education’ is om de juiste reden een kijkcijferkanon geworden. De dramedy van bedenkster Laurie Nunn maakt op sublieme, intelligente en hilarische wijze komaf met een taboe dat de Vlaamse huiskamers en ver daarbuiten behekst. 

Teenage Bounty Hunters 

Teenage Bounty HuntersBeeld Netflix

Tweelingzusjes Sterling en Blair zitten bij de start van de komische actiereeks ‘Teenage Bounty Hunters’, elk in de auto met hun vriendje, geparkeerd op enkele meters van elkaar. Eerst overhaalt Sterling haar ultragelovige geliefde, met een citaat uit de Bijbel, om voor de eerste keer van bil te gaan, daarna is te zien hoe Blair haar partner manueel tot een climax brengt. Als ze vervolgens naar huis rijden, botsen ze tegen een auto aan die over een kruispunt racet, met achter het stuur een misdadiger die op de vlucht is voor een premiejager. De crimineel denkt verkeerdelijk dat de twee blonde, onschuldige meisjes hem hebben geramd zodat ze hem konden inrekenen, en ook Bowser, de échte premiejager die komt aangereden, gaat ervan uit dat het duo als een tienerversie van Thelma en Louise de kaas van tussen zijn brood wil stelen.

Aangezien ze geld nodig hebben om de schade aan de auto – eigendom van hun vader – te herstellen, gaan Sterling en Blair mee in het misverstand en zo begint hun carrière als ‘bounty hunters’, waarbij ze als een soort premiejagers-in-opleiding op pad gaan met Bowser. Wat volgt, is enerzijds een tienerdrama over hoe de meisjes hun ontluikende liefdes- en seksleven proberen te rijmen met de verwachtingen van hun ouders en de erg conservatieve en religieuze praatgroep op school waar ze deel van uitmaken, en anderzijds een komische thriller waarin de twee samen met Bowser jacht maken op een hele stoet criminelen, de één nog kleurrijker dan de ander. Dat lijkt een combinatie die even goed bij elkaar past als Marc Van Ranst bij de voorzitster van de vereniging voor antivaxxers , maar bizar genoeg komt het heerlijke ‘Teenage Bounty Hunters’ er zo goed als altijd mee weg.

The Big Bang Theory

The Big Bang TheoryBeeld CBS

Bijna twee decennia lang één van de populairste tv-series van de planeet, maar de enige essays die over ‘The Big Bang Theory’ werden geschreven, waren die waarin de auteur zich afvroeg waarom er niet méér essays over de reeks werden geschreven. Ondanks het succes heeft de sitcom over enkele nerds en hun strubbelingen met ‘de vrouwtjes’ immers nooit echt een culturele impact gehad. Daarvoor was het te veel ‘comfort food’: degelijk, vaak grappig maar zelden opvallend, het soort serie dat je opzet tijdens het strijken.

The Good Place 

The Good PlaceBeeld Colleen Hayes/NBC

De zoektocht naar een antwoord op de vraag hoe het leven na de dood eruitziet, heeft natuurlijk al één en ander opgeleverd – een handvol wereldreligies en een bibliotheek vol filosofische werken bijvoorbeeld – maar grappig wordt het daarbij zelden. Dat is anders in ‘The Good Place’. Volgens de Amerikaanse reeks verzamel je als mens tijdens je leven punten met goed gedrag, en als je op het moment van je dood hoog genoeg scoort, mag je van de goddelijke jury naar de hemel – ‘the good place’. Eleanor is bij de start van de serie één van die gelukkigen, alleen heeft zij allesbehalve een stichtend leven geleid en moet er ergens een fout zijn gebeurd. Samen met haar soulmate en filosofieprofessor Chidi probeert ze te achterhalen wat er verkeerd is gelopen en hoe ze alsnog haar plek kan verdienen. Er worden grappen gemaakt over John Locke of het trolleyprobleem – een bekend ethisch dilemma – maar evengoed over een visrestaurant dat Eating Nemo heet, en tussen alle flauwiteiten door gaat het ook over alle moeilijke keuzes die je moet maken om je goed te gedragen. Het is bovendien een erg verrassende serie: de twist op het einde van het eerste seizoen zie je helemaal niet aankomen, en ook daarna word je nog meermaals op het verkeerde been gezet.

Unbreakable Kimmy Schmidt

Unbreakable Kimmy SchmidtBeeld Eric Liebowitz/Netflix

Kimmy Schmidt komt in New York terecht, nadat ze vijftien jaar lang door een doemsekte werd vastgehouden in een bunker in het hol van Pluto. Ze probeert in de Big Apple een nieuw leven op te bouwen, en dat verloopt niet zonder slag of stoot – met de nadruk op dat laatste. ‘Unbreakable Kimmy Schmidt’ is een weirde, sombere en grappige sitcom die maatschappijkritische thema’s durft aan te boren zonder tot een weinig inspirerende comedy te vervellen. Na vier seizoenen klungelen is Kimmy Schmidt nog steeds onze favoriete klungel van het decennium. Om het met haar eigen woorden te zeggen: ‘It’s a miracle!’

Weeds

WeedsBeeld SHOWTIME

Van 2005 tot 2012 was Nancy Botwin (neergezet door Mary-Louise Parker) het tv-personage met wie we de meeste buitenechtelijke escapades hebben beleefd. Na het overlijden van haar man begint de alleenstaande moeder van twee wiet te dealen om rond te komen. Ze laat er geen gras over groeien: in ijltempo raakt Botwin verstrikt in een web van criminaliteit, en dat leidt tot spanning én jolijt. ‘Weeds’ is een verrukkelijke pretsigaret die is samengesteld uit drama, zwarte humor, joligheid en satire. Zelfs nu er een wildgroei aan (drama)series aan de gang is, blijft De Reeks Met De Onweerstaanbare Openingsdeun (‘Little Boxes’ van Malvina Reynolds) een persoonlijke favoriet. 

Workin’ Moms

Workin' MomsBeeld CBC

Canadese comedy over enkele moeders die worstelen met de combinatie werk/kinderen/huwelijk en elke week samenkomen in een praatgroep om hun hart te luchten. Heel herkenbaar voor ouders van jonge kinderen of voor – een nogal bizarre verhaallijn uit het tweede seizoen – vrouwen die door hun ex-man gehypnotiseerd worden zodat ze nooit nog een orgasme kunnen krijgen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234