netflix docuBeeld Humo

Humo kijktNetflix

De beste documentaires nu op Netflix

Dit artikel wordt regelmatig bijgewerkt als er televisieseries bijkomen of vertrekken op Netflix. Nieuwe titels worden aangegeven met een *.

Niet weten wat te streamen? Gebruik onze interactieve gids op humo.be/kijken

13TH

13THBeeld Netflix

Hoe komt het dat zwarte Amerikanen in de VS proportioneel veel vaker in de gevangenis belanden? Die vraag is het onderwerp van ‘13th’, een indrukwekkende film van Ava DuVernay, ook regisseur van de miniserie ‘When They See Us’. Haar stelling is dat de slavernij in de VS niet verdwenen is, maar voortleeft onder een andere vorm: dwangarbeid van gevangenen. De titel verwijst naar het dertiende amendement van de grondwet, dat slavernij afschafte ‘behalve als straf voor een misdaad’. Dat gaf, aldus DuVernay, wetgevers de kans om een groot deel van de zwarte bevolking onder de knoet te houden. Een onthullende documentaire over hoe het racisme nog altijd welig tiert in de Amerikaanse maatschappij, maar ook over de macht van de gevangenisindustrie, waarvan de bazen de pen van de politici vasthouden en wetten op hun maat laten maken.

Athlete A *

Athlete ABeeld Netflix

In 2015 vertelde Maggie Nichols, op dat moment 17 en al vier jaar gymnaste bij het Amerikaanse Olympische team, aan haar coach dat de dokter die haar behandelde voor haar rugproblemen haar had aangerand. Daarmee zette Nichols, in het dossier bekend als ‘Athlete A’, het grootste misbruikschandaal in de Amerikaanse sportgeschiedenis in gang: de zaak rond Larry Nassar, die jarenlang meer dan 500 gymnastes onder zijn hoede heeft betast en misbruikt. Dat Nassar gestopt werd en uiteindelijk begin 2018 levenslang kreeg, is niet alleen te danken aan Nichols maar ook aan enkele journalisten van de IndyStar, de grootste krant van Indianapolis, de thuisbasis van de Amerikaanse turnfederatie. Na de klacht van Nichols greep de federatie immers nauwelijks in: pas toen de journalisten in de lente van 2016 lucht kregen van Nichols’ verhaal en getuigenissen van andere slachtoffers verzamelden ging de bal echt aan het rollen. ‘Athlete A’ volgt de redactie van de IndyStar in de maanden nadat het eerste artikel over Nassar verscheen, een periode waarin duidelijk werd hoe groot het misbruik was en hoe laks de turntop had gereageerd.

Becoming

Michele ObamaBeeld Photo News

De memoires van Michelle Obama, die in 2018 verschenen met de titel ‘Becoming’, werden uitgegeven in 24 talen en zijn ondertussen al meer dan tien miljoen keer over de toonbank gegaan. De schrijfster is, volgens een recente peiling, dan weer de populairste vrouw van de Verenigde Staten en zou van Joe Biden zo zijn ‘running mate’ mogen worden. Dat dat niet gauw zal gebeuren, wordt  duidelijk in deze documentaire, die weliswaar is opgenomen tijdens de ‘book tour’ van Michelle Obama langs tientallen grote steden maar er toch in slaagt een evenwichtig en diepgravend portret van de voormalige first lady te schetsen. Haar charisma en welbespraaktheid spatten van het scherm, maar het zijn vooral de momenten waarop ze vertelt over hoe eenzaam en lastig het leven in het Witte Huis was, die indruk maken.

Circus of Books

Circus of BooksBeeld Netflix

Wellicht scoort ‘een seksshop voor homoseksuelen’ bij veel mensen niet bijster hoog op het lijstje ‘onderwerpen die interessant lijken voor een documentaire’. Maar ‘Circus of Books’, dat het verhaal vertelt achter een van de oudste ‘gay shops’ van Los Angeles, is desalniettemin niet te missen. Circus of Books was bijna veertig jaar lang, sinds begin jaren 80, een boekhandel waar voor homoseksuelen een groot extra assortiment voorzien was, en groeide uit tot de ontmoetingsplaats voor de gay scene van LA. Op het hoogtepunt was de zaak een van de belangrijkste distributeurs van homoporno in de VS, en de straat achter de winkel kreeg de bijnaam ‘vaseline alley’ mee. Opmerkelijk genoeg werd Circus of Books uitgebaat door een getrouwd gelovig joods koppel met drie kinderen, dat toevallig had ontdekt dat porno een lucratieve bron van inkomsten kon zijn. Terwijl de aidsepidemie losbarstte en het gevecht om gelijke rechten voor homoseksuelen in alle hevigheid werd gevoerd, wisten de vrienden, familie en zelfs de kinderen van Karen en Barry niet waar die de kost mee verdienden.

Crip Camp

Crip CampBeeld rv

Een beetje feelgood-tv, het mag in deze tijden. ‘Crip Camp’ gaat niet over virussen, politiegeweld of andere rampspoed maar geeft je het gevoel dat het met de mensheid allemaal goed zal komen. De documentaire keert terug naar begin jaren 70, naar het Amerikaanse stadje Rock Hill, waar enkele hippies - de plek ligt op een steenworp van de festivalweide van Woodstock - een zomerkamp organiseerden voor jonge Amerikanen met een beperking. Camp Jened stond open voor iedereen, van kinderen met hersenverlamming of een open ruggetje tot jongens en meisjes met het syndroom van down. Ze konden er een paar weken lang gewoon zichzelf zijn, met hun lotgenoten praten over alles wat hen bezig hield en - uiteraard - voor het eerst de liefde ontdekken. Maar ‘Crip Camp’ - dat gemaakt werd door het bedrijf van Barack en Michelle Obama - is meer dan een hartverwarmende verzameling archiefbeelden: veel van de jongelui die hun zomers op Camp Jened doorbrachten, groeiden op tot erg geëngageerde adolescenten en de documentaire volgt hen ook in hun strijd voor liften in de New Yorkse metrostations of meer rechten voor mensen met een beperking.

Disclosure

DisclosureBeeld Netflix

Decennialang kon je travestieten of transseksuelen in Hollywoodfilms in twee categorieën verdelen: ofwel waren de mannen die zich als vrouw verkleden gevaarlijke psychopaten, zoals in ‘Psycho’ of ‘The Silence of the Lambs’, ofwel deden ze het om anderen op een dwaalspoor te zetten, zoals in ‘Tootsie’ of ‘Mrs. Doubtfire’. ‘Hollywood heeft heel lang bepaald hoe mensen moesten reageren op transgenders’, zegt een getuige in de documentaire ‘Disclosure’. ‘En dat was met angst en achterdocht’. Maar de laatste jaren kwamen transpersonen steeds vaker op een positieve manier in beeld, in tv-series als ‘Transparent’, ‘Pose’ of ‘Orange is the New Black’: een van de voortrekkers was Laverne Cox, die dankzij haar rol als Sophie Burset in ‘Orange is the New Black’ als eerste transgender ooit genomineerd werd voor een Emmy Award. Cox produceerde deze documentaire, waarin transseksuelen en transgenders vertellen over hun ervaringen in Hollywood en over de films en series die hen gevormd hebben. 

Dogs

DogsBeeld Netflix

Omdat het niet altijd kommer en kwel hoeft te zijn: deze hartverwarmende reeks portretteert in zes afleveringen evenveel honden en hun eigenaars. In ‘Bravo, Zeus’ wordt hemel en aarde bewogen om een Siberische husky te herenigen met zijn baasje Ayham, een Syrische vluchteling. In ‘The Kid with a Dog’ vindt de epileptische Corinne steun en vriendschap bij haar hulphond Rory, en in ‘Scissors Down’ wordt een Japanse vrouw met een onvervulde kinderwens getroost door haar schoothondje Kotaro. Bij momenten lijkt ‘Dogs’ één langgerekte hondenvideo op YouTube, maar veel succes om het hier droog bij te houden.

Father Soldier Son *

Location , Date Thursday, Sept. 2, 2010:Beeld The New York Times

De oorlog in Afghanistan, die begon na de aanslagen van 11 september 2001 en vlak voor de coronacrisis werd beëindigd, was de langst lopende uit de Amerikaanse geschiedenis. Wat voor gevolgen het conflict had in de Verenigde Staten, wordt mooi getoond in ‘Father Soldier Son’, een documentaire waarin een Amerikaans soldaat en zijn twee zonen bijna tien jaar lang gevolgd worden. Brian Eisch zag zijn zonen Isaac en Joey opgroeien via zijn computerscherm, terwijl hij op het slagveld van Afghanistan vocht. Maar op een dag raakt hij zwaargewond en keert hij terug naar huis: de man moet nu zijn leven weer op de rails krijgen en een band opbouwen met Isaac en Joey, die hun vader altijd vanop afstand verafgood hebben.

Filthy Rich

Jeffrey Epstein: Filthy Rich (Netflix)Beeld Netflix

De eerste klacht tegen Jeffrey Epstein, de Amerikaanse miljonair die vorig jaar in New York werd aangehouden op verdenking van misbruik van minderjarigen en daarna zelfmoord pleegde in zijn cel, dateert van 1996, het jaar waarin de Spice Girls ‘Wannabe’ uitbrachten en bij ons de zaak-Dutroux losbarstte. Dat simpele feit vertelt je alles over hoe lang Epstein straffeloos meisjes en jonge vrouwen kon aanranden en verkrachten, terwijl iedereen in zijn entourage op zijn best wegkeek en op zijn slechtst gewoon meedeed. Het vierdelige ‘Filthy Rich’ toont  de omvang van Epsteins ‘seksueel piramidespel’, zoals een psycholoog het omschrijft.  Er komen ruim een dozijn slachtoffers aan het woord, die  vertellen hoe Epstein en diens partner in crime  Ghislaine Maxwell hen misbruikten en hoe ze daarna gemanipuleerd werden om ook andere meisjes te rekruteren. Er zijn er die als 14-jarige Epstein naakt moesten masseren en toekijken hoe hij zichzelf aftrok, maar er zijn ook vrouwen die als 21-jarige in zijn handen vielen en jarenlang door hem verkracht werden. Het misbruik vond plaats overal waar Epstein een huis had, van New Mexico en Palm Beach tot Little Saint James, ‘s mans privé-eiland in de Caraïben, dat in de wijde omtrek bekend stond als ‘orgie-eiland’ en zelfs ‘pedofieleneiland’. Daar kreeg Epstein vaak andere rijke, machtige mannen over de vloer, en ook al brengt ‘Filthy Rich’ niet meteen nieuw hard bewijs naar voren, het wordt uit de getuigenissen toch duidelijk dat mensen als Bill Clinton of de Britse prins Andrew genoeg boter op hun hoofd hebben om er op een mooie zomerdag een eitje in te bakken. 

‘Filthy Rich’ biedt in de eerste plaats een vorm van genoegdoening voor de vrouwen die in de handen zijn gevallen van Epstein, en van wie de gruwelijke verhalen zo lang opzij geschoven werden. De sappigste vragen uit het dossier - heeft hij vorig jaar echt zelfmoord gepleegd of is hij in zijn cel om het leven gebracht? - blijven dan ook onopgelost. Maar als reconstructie van een van de grootste misbruikschandalen uit de afgelopen jaren is de reeks onthutsende, wraakroepende televisie, waarbij je je nagels vier afleveringen lang steeds dieper in de kussens van je zetel graaft.

Five Came Back 

Five Came BackBeeld Netflix

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gaven vijf Hollywood-regisseurs – William Wyler, Frank Capra, George Stevens, John Ford en John Huston – zich op bij het leger om hun talent ten dienste te stellen van de goede zaak. Ze werden naar het front gestuurd: niet om de wapens op te nemen, maar om propagandafilms te maken voor het bioscooppubliek thuis. Het uitstekende ‘Five Came Back’ biedt oorlogs- en filmgeschiedenis in één: de reeks toont hoe de vijf hun films konden draaien en behandelt de rol ervan in de afloop van WO II, maar laat ook beroemde fans als Steven Spielberg en Paul Greengrass vertellen over de cinematografische waarde van ‘The Battle of Midway’, ‘Tunisian Victory’ of – andere tijden! – ‘The Negro Soldier’.

Wie na afloop nog een tiental uur over heeft, kan op Netflix ook alle dertien documentaires bekijken die ter sprake komen. De titel met de meeste historische waarde is ‘Nazi Concentration Camps’, waarin George Stevens (die later nog ‘Giant’ met James Dean draaide) de bevrijding van het concentratiekamp van Dachau filmt. Zijn schokkende beelden werden gebruikt als bewijsmateriaal tijdens de processen van Neurenberg.

Flint Town

Flint TownBeeld Netflix

Flint, in de Amerikaanse staat Michigan, is de geboortestad van Michael Moore en de plek waar hij eind jaren 80 ‘Roger & Me’ filmde, zijn doorbraakdocumentaire over de gevolgen van de sluiting van de auto-industrie. De afgelopen jaren kwam de veelgeplaagde stad opnieuw in het nieuws door de zogenaamde ‘watercrisis’. Die ontstond toen het bestuur wilde besparen en het drinkwater voor de stad niet langer uit Lake Huron haalde maar uit de vervuilde rivier Flint. Later bleek dat water – ook al om te besparen – niet voldoende behandeld, waardoor de bevolking maandenlang te veel lood binnen kreeg. De makers van ‘Flint Town’ hadden hun tent opgeslagen bij de politie van Flint toen de watercrisis uitbrak en konden van op de eerste rij volgen hoe de straatarme stad de dieperik in ging. Hun documentaireserie werd daardoor ook een portret van Amerika anno 2020, waar de overheid het met steeds minder geld moet doen en vooral de armere mensen daar de gevolgen van dragen.

Fyre: The Greatest Party that Never Happened 

Fyre: The Greatest Party that Never HappenedBeeld Netflix

Dat het Limburgse r&b-festival Vestiville vorige zomer te elfder ure werd afgelast, moet bij Ja Rule, één van de namen op de affiche, voor een déjà vu hebben gezorgd. Twee jaar geleden organiseerde hij samen met internetondernemer Billy McFarland het Fyre-festival, een luxueus festijn op de Bahama’s dat gepromoot werd op sociale media door influencers als Kendall Jenner. Bezoekers kregen een onvergetelijke ervaring voorgespiegeld, met een verblijf in villa’s op een strand dat ooit eigendom was van Pablo Escobar en eten van de beste chef-koks. Onvergetelijk werd het zeker, want toen de festivalgangers aankwamen, bleken de villa’s afgedankte noodtenten te zijn en de sterrenmaaltijden boterhammen in een piepschuimen bakje. Na een paar chaotische uren moesten de organisatoren alles afblazen. De docu volgt McFarland en co. van bij de eerste vergadering en toont hoe alles in het honderd liep, maar maakt ook ruimte vrij voor de echte slachtoffers: de bevolking van de Bahama’s, die wekenlang in de weer was voor het festival, maar nooit betaald kreeg.

Get me Roger Stone *

Roger Stone na zijn vrijlatingBeeld Photo News

Wie meer te weten wil komen over Roger Stone, de Amerikaanse lobbyist die veroordeeld werd wegens liegen tegen het Amerikaanse Congres maar onlangs van Donald Trump himself genade kreeg, kan nergens beter beginnen dan bij deze documentaire. De flamboyante Stone startte z’n carrière in het campagneteam van Richard ‘Tricky Dicky’ Nixon; in de jaren nadien leende hij z’n doos met smerige politieke trucs uit aan elke Republikein die ervoor betaalde. Ook aan Trump, die zo tevreden was over Stones lobbywerk voor zijn eigen casinoketen dat hij ‘m eind 1999 rekruteerde voor zijn vroegtijdig geaborteerde presidentiële campagne, en hem in 2015 opnieuw aan boord hees. Stone orchestreerde enkele smeercampagnes tegen Trumps tegenkandidaten, en zou dus volgens een parlementaire onderzoekscommissie ook een rol gespeeld hebben in het Russische hackingschandaal. ‘Get Me Roger Stone’ is een portret van een paling in een emmer politiek snot, al houdt hij het zelf liever op ‘agent-provocateur’. 

Have a Good Trip: Adventures in Psychedelics

Have a good tripBeeld Netflix

Zijn psychedelische drugs goed voor de creativiteit? ‘Have a Good Trip’ probeert daar achter te komen en gaat daarom langs bij acteurs als Nick Offerman en Rosie Perez en muzikanten als Ad-Rock en A$AP Rocky om hun strafste en grappigste verhalen over paddo’s slikken, roze olifanten zien en optreden onder invloed van hallucinogene middelen op te tekenen. Een team van animatoren heeft hun anekdotes meteen van de gepaste surrealistische kleuren en vormen voorzien. Maar de documentaire stelt ook serieuze vragen over psychedelische middelen, zoals wat voor rol ze kunnen spelen in de behandeling van depressie, burn-out en andere mentale kwesties.

Icarus 

IcarusBeeld Netflix

Met welke titel sleepte Netflix zijn eerste Oscar in de wacht? Nee, het juiste antwoord is niet ‘Roma’, dat begin 2019 de prijs voor beste buitenlandse film in de wacht sleepte, maar ‘Icarus’, dat een jaar eerder al won in de categorie Beste Documentaire. Die overwinning was ook terecht, al is de kans groot dat regisseur Bryan Fogel de prijs niet had gekregen als het geluk hem niet een handje had geholpen. Oorspronkelijk wilde Fogel, gepassioneerd amateurrenner, nagaan in hoeverre doping kon helpen bij de voorbereiding op een wedstrijd, met hemzelf als proefkonijn. Tijdens zijn onderzoek naar illegale middelen komt hij echter in contact met Grigory Rodchenkov, hoofd van het Russische antidopingagentschap. Die geeft hem wel erg enthousiast tips over hoe zich te doperen en de controles te omzeilen, en als de twee bevriend raken, wordt duidelijk waarom: Rodchenkov heeft in opdracht van de overheid jarenlang Russische atleten geholpen om ongemerkt doping te nemen. Vanaf dan verandert ‘Icarus’ in een spannende thriller, waarin Fogel Rodchenkov helpt om zijn verhaal naar buiten te brengen én om de woede van Poetin te ontlopen.

Mucho Mucho Amor *

Walter MercadoBeeld Netflix

Bij ons is Walter Mercado een nobele onbekende, in grote delen van de Spaanssprekende wereld was de vorig jaar overleden tv-presentator een superster à la Oprah Winfrey. De Puerto-Ricaanse astroloog las decennialang zijn horoscopen voor op het eind van het nieuwsmagazine ‘Primer Impacto’, en op het hoogtepunt van zijn populariteit deed hij dat voor een publiek van 120 miljoen mensen. Omdat hij zich flamboyant uitdoste en in zijn presentaties steevast hamerde op verdraagzaamheid en openheid groeide Mercado uit tot een held van de homogemeenschap, tot hij halverwege de jaren 2000 zonder reden plotseling van het scherm verdween. In ‘Mucho Mucho Amor’ - ook het zinnetje waarmee hij zijn rubriek altijd afsloot - vertelt Mercado vlak voor zijn dood voor het eerst waarom hij zich uit het openbare leven terugtrok.

Our Planet 

Our PlanetBeeld Netflix

Toen ‘Our Planet’ uitkwam, gaf Netflix aan dat dierenliefhebbers sommige scènes beter konden skippen. David Attenborough maakte zijn nieuwste reeks namelijk om te tonen wat voor impact de klimaatopwarming heeft op de planeet en vooral op de dieren die alles lijdzaam moeten ondergaan. Dus zie je – tenzij je de raad van Netflix opvolgt – hoe een rob haar jong verliest aan een hongerige ijsbeer omdat het ijs te zacht is om een goede bescherming te bouwen, of hoe walrussen zich van een klif storten omdat er niet genoeg ijsschotsen meer zijn om op te rusten. Erg opbeurende televisie is ‘Our Planet’, ondanks de adembenemende beelden, dus niet.

Pandemic *

PandemicBeeld Netflix

‘Pandemic’ verscheen op Netflix vlak voor er een echte pandemie over de wereld raasde en iedereen naar binnen joeg. Uitstekende timing dus van de makers, maar ook zonder corona was deze docudramareeks over hoe de medische wereld omgaat met nieuwe virussen en een uitbraak van een dodelijke ziekte meer dan het bekijken waard geweest.

Spelling the dream *

Spelling the DreamBeeld Netflix

Eén van de minder ingrijpende gevolgen van de coronacrisis: door de lockdown kon in de VS voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog de Spelling Bee niet doorgaan, de wedstrijd waarin elk jaar scholieren van over het hele land meedingen naar de titel van ‘beste speller’. Daarmee kwam ook voorlopig een einde aan een opmerkelijk record: de afgelopen twaalf jaar werd de Spelling Bee namelijk telkens gewonnen door een Amerikaans kind met Indiase roots. Toen de jury in 2019 na ampel beraad besloot dat de acht finalisten zo aan elkaar gewaagd waren dat ze allemaal tot winnaar werden uitgeroepen, zat er tussen die jongens en meisjes slechts één scholier zonder een Indiase achtergrond. ‘Spelling the dream’ werpt een blik op het Amerikaanse fenomeen van de spellingwedstrijden en vraagt zich ook af waarom net de Indiaas-Amerikaanse kinderen zo goed zijn in de discipline.

Tell me who I am *

Tell me who I amBeeld Netflix

Even waanzinnige als shockerende documentaire over een man die op zijn 18e na een zwaar motorongeval zijn geheugen verliest. De enige persoon die Alex nadat hij uit de coma ontwaakt nog herkent, is zijn tweelingbroer Marcus. Die wordt dan ook zijn houvast bij zijn terugkeer naar het normale leven, en diegene die hem vertelt over de 18 jaar die hij kwijt is geraakt. Alleen blijken veel dingen die Alex thuis meemaakt - hoe hij samen met zijn broer buiten in een schuurtje moet slapen bijvoorbeeld, of nooit een sleutel van de familiewoning krijgt - niet te stroken met het idyllische beeld dat Marcus ophangt van hun jeugd en hun gezin. ‘Tell me who I am’ is een documentaire waar je gaandeweg met steeds meer ongeloof naar zit te kijken, maar de waarheid over Alex en Marcus blijft achteraf heel lang in je hoofd spoken.

The Great Hack

The Great HackBeeld Netflix

Twee jaar geleden, op 18 maart 2018, barstte het Cambridge Analytica-schandaal los, toen een ex-werknemer van het Brits-Amerikaanse databedrijf bekend maakte dat Facebook de gegevens van bijna 90 miljoen mensen aan hen had doorgespeeld. Die data waren gebruikt in politieke campagnes in de aanloop naar het Brexitreferendum en de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016. ‘The Great Hack’ reconstrueert de hele onfrisse periode en de rol van Facebook, en stelt zich ook de vraag hoe gevaarlijk het is om je privégegevens in handen te geven van bedrijven die vooral winst willen maken. 

The Last Dance 

'The Last Dance'Beeld Netflix

 Keuze uit 500 uur nooit eerder gebruikt beeldmateriaal, de volledige medewerking van de sterspeler zelf en getuigenissen van onder meer Barack Obama, die herinneringen ophaalt aan de successen van het team uit ‘zijn’ Chicago: het mag niet verwonderen dat Netflix ‘The Last Dance’ in de markt zet als de ultieme documentairereeks over Michael Jordan, de beste basketbalspeler aller tijden. In het seizoen van 1998, het laatste waarin Jordan kampioen speelde met de Chicago Bulls, mocht een cameraploeg ongehinderd in en rond de kleedkamer filmen. Het materiaal dat daar verzameld werd, vormt de basis voor tien afleveringen, waarin Jordan, zijn entourage en zijn fans herinneringen ophalen aan zijn exploten.

The Movies that Made Us

The Movies that Made UsBeeld Netflix

Wist u dat de rol van John ‘Yippee-ki-yay, motherfucker!’ McClane eerst werd aangeboden aan... de 73-jarige Frank Sinatra? Die had in de jaren 60 de hoofdrol vertolkt in de film ‘The Detective’, naar een boek van Roderick Thorp. Het scenario dat uiteindelijk ‘Die Hard’ zou worden, was gebaseerd op het vervolg daarvan. Pas toen ook Arnold Schwarzenegger nein zei, mocht Bruce Willis in de schoenen van ons aller favoriete filmflik kruipen. Is dat essentiële kennis? Nee, maar het is wel het soort leuke feitjes dat u kunt leren in ‘The Movies That Made Us’, waarin voorts nog de ontstaansgeschiedenis van ‘Dirty Dancing’, ‘Home Alone’ en ‘Ghostbusters’ wordt uitgespit. De irritante voice-over dient u er helaas bij te nemen.

The Vietnam War

The Vietnam WarBeeld Netflix

In ‘The Vietnam War’ vertelt Ken Burns het verhaal van – geen verrassingen hier – de oorlog in Vietnam, aan de hand van getuigenissen van de gewone mannen en vrouwen die alles meegemaakt hebben. Geen historici of politici, maar Amerikanen die gevochten hebben in de oorlog of er tegen geprotesteerd hebben op het thuisfront en soldaten en burgers uit Vietnam. Het resultaat is het definitieve portret van één van de meest woelige periodes uit de recente Amerikaanse geschiedenis, die – zo toont de slotaflevering – ook vandaag nog haar schaduw werpt over het land.

Tiger King 

'Tiger King 2'Beeld Netflix

Waanzinnige documentairereeks over Joe Exotic, tijgerliefhebber, eigenaar van een privédierentuin en een tv-zender, countryzanger, presidentskandidaat en momenteel fulltime gevangene - hij werd veroordeeld tot 22 jaar cel nadat hij een huurmoordenaar had afgestuurd op een dierenrechtenactiviste. En van alle mensen die de revue passeren in ‘Tiger King’ is Joe eigenlijk nog niet eens de meest excentrieke. ‘Alle liefhebbers van exotische dieren zijn gestoord’, zegt iemand bij de start. ‘Mensen met apen zijn gewoon een beetje raar, mensen met katachtigen, dat zijn pas echt achterbakse klootzakken. De daaropvolgende zeven uur doen alle getuigen heel hard hun best om je ervan te overtuigen dat die stelling klopt.

Time: The Kalief Browder Story 

Time: The Kalief Browder StoryBeeld Netflix

Kalief Browder is een gewone New Yorkse tienerjongen, tot hij in 2010 op weg van school naar huis tegengehouden wordt door de politie, op verdenking van diefstal. Ook al houdt hij zijn onschuld staande en zijn er geen echte bewijzen, toch zit Browder drie jaar (!) in de zwaarbewaakte gevangenis van Rikers Island – waarvan een groot deel in eenzame opsluiting – voor de aanklacht wordt verworpen. Een paar maanden na zijn vrijlating probeert hij zich van het leven te beroven, in de zomer van 2015 slaagt hij daar ook in.

Trump: An American Dream 

Trump: An American DreamBeeld Netflix

Deze vierdelige reeks over de tijd dat Donald Trump nog gewoon als zakenman, realityster en onderwerp van de roddelrubriekjes bekend stond, is geen afrekening met de president, maar een redelijk neutraal overzicht van zijn grillige pad richting het Witte Huis. Er komen tegenstanders aan het woord en journalisten die met hem een aanvaring hebben gehad, maar evengoed mogen vrienden en vertrouwelingen hun licht over hem laten schijnen. Uit wat ze vertellen, komt Trump echter telkens naar voren als een man met een onuitroeibare hang naar aandacht, die vindt dat alles rond hem moet draaien. Op de begrafenis van zijn vader in 1999 hield hij bijvoorbeeld een speech die, aldus een getuige, ‘vooral over hemzelf ging, over zijn eigen successen, over hoe hij zich hierdoor niet zou laten tegenhouden’. 1999 was trouwens ook het jaar waarin Trump voor het eerst met het idee speelde om mee te doen aan de presidentsverkiezingen, toen nog als onafhankelijke. Hij ging raad vragen aan Dean Barkley, die er vlak voordien in was geslaagd om de worstelaar Jesse Ventura tot gouverneur te laten verkiezen. ‘Het enige wat hij vroeg,’ aldus Barkley, ‘was hoe we zoveel publiciteit hadden gekregen. Politieke thema’s of onderwerpen interesseerden hem niet. Hij wilde gewoon president worden.’

Unabomber: in his own words 

Wie meer wil weten over Ted Kaczynski, de ecofundamentalist die vanuit een afgelegen hutje jarenlang bombrieven verstuurde naar alle uithoeken van de Verenigde Staten en drie mensen vermoordde, heeft sinds kort op Netflix twee opties. Er was al de uitstekende miniserie ‘Manhunt: Unabomber’, een reeks over de klopjacht - de grootste uit de Amerikaanse geschiedenis - die de FBI op poten zette om de man te vatten, en daar is zopas de docureeks ‘Unabomber: In His Own Words’ bijgekomen. Die put uit het enige lange interview dat Kaczynski ooit heeft gegeven, in de gevangenis aan een klimaatactiviste, maar reconstrueert ook een drie dagen lang experiment uit 1958 aan de Harvard-universiteit. Kaczynski was één van de proefkonijnen in het onderzoek, dat door de CIA gefinancierd werd, en volgens sommigen is daar de kiem gelegd voor zijn radicalisering.

Who killed Malcolm X?

'Who Killed Malcolm X?'Beeld Netflix

Wie heeft Malcolm X vermoord? Het officiële antwoord: boze leden van Nation of Islam, de organisatie die de Afro-Amerikaanse militant een klein jaar eerder had verlaten. Maar het lichaam van Malcolm X, die in februari 1965 door drie mannen neergeschoten werd tijdens een meeting, was nog niet koud of er doken al samenzweringstheorieën op. Volgens sommigen was het een afrekening in het drugsmilieu, volgens anderen hebben de FBI en de CIA iets te maken met de aanslag. Het zesdelige ‘Who Killed Malcolm X?’ probeert op basis van recent vrijgegeven informatie het raadsel op te lossen.

Wild Wild Country

Wild Wild CountryBeeld Netflix

Misschien wel het waanzinnigste verhaal uit de Netflix-bibliotheek. ‘Wild Wild Country’ gaat over Bhagwan Sri Rajneesh, de beroemde Indiase goeroe die in de jaren 70 in zijn thuisland steeds meer volgelingen rond zich verzamelt. Begin jaren 80 beslist hij – ook omdat de Indiase regering van plan is om 5 miljoen dollar achterstallige belastingen te innen – naar de VS te verkassen. Hij geeft zijn immer glimlachende assistente Ma Anand Sheela de opdracht een plek te zoeken, en zij koopt de Big Muddy Ranch, een groot domein in de staat Oregon. De volgelingen van Bhagwhan transformeren de boerderij in een kleine stad voor ongeveer 7.000 mensen, met een eigen brandweer, school en een zelfs een landingsbaan. De spanningen met de buren van Antelope (bevolking: 40) en de rest van de staat lopen echter steeds meer op, en dan blijkt dat Sheela tot alles in staat is om de macht van de Bhagwan te beschermen: chantage, afrekeningen, een afluisteroperatie en zelfs biologische terreur. Uiteindelijk kreeg ze in 1985 twintig jaar gevangenis, Rajneesh werd voorwaardelijk gestraft en stierf in 1990.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234