Truecrime op NetflixBeeld Netflix | Humo

Humo kijktNetflix

Dit is de beste true crime nu op Netflix

Dit artikel wordt regelmatig bijgewerkt als er televisieseries bijkomen of vertrekken op Netflix. Nieuwe titels worden aangegeven met een *.

Niet weten wat te streamen? Gebruik onze interactieve gids op humo.be/kijken

Abducted in Plain Sight

Abducted in Plain SightBeeld Netflix

Zeker niet de beste true crime-documentaire op Netflix, wel een van de vreemdste. ‘Abducted in Plain Sight’ vertelt het bizarre verhaal van Jan Broberg, een meisje dat halverwege de jaren 70 op haar 12de werd ontvoerd door een vriend van de familie, en dat zonder dat haar ouders ooit een klacht indienden. De pedofiel Robert Berchtold had Jan en haar omgeving namelijk zodanig kunnen manipuleren dat hij met alles wegkwam: hij begon een relatie met Jans moeder én met haar vader, zodat hij dichter bij het meisje kon komen en hen kon chanteren. Hij liet Jan geloven dat ze in opdracht van buitenaardse wezens seks met hem moest hebben om de wereld te redden, en vertelde de plaatselijke kerkleiders dat hij van zijn psycholoog in Jans bed moest slapen. Anderhalf uur lang doen Jan, haar ouders, haar zussen en een FBI-agent alles uit de doeken, en word je als kijker heen en weer geslingerd tussen woede, afkeer en – het ‘handjob’-verhaal! – ongeloof. 

Amanda Knox

Amanda KnoxBeeld Netflix

In de zomer van 2019 zette Amanda Knox voor het eerst sinds haar vrijlating weer voet op Italiaanse bodem, waar de Amerikaanse ruim tien jaar geleden veroordeeld werd voor de moord op haar kotgenote in Perugia. De media berichtten toen gretig over haar tripje en verwezen onder meer naar hoe de vrouw ooit bekendstond als een ‘seksgekke femme fatale’, die samen met haar vriendje de Britse Meredith Kercher had vermoord als onderdeel van een soort uit de hand gelopen ménage à trois. Nochtans is het voor iedereen die deze indrukwekkende documentaire heeft gezien duidelijk dat Knox, die in 2015 na zes jaar gevangenis weer werd vrijgesproken, het slachtoffer was van een gerechtelijke dwaling en een heksenjacht door rechercheurs én journalisten met verhitte fantasieën. Knox zelf komt uitgebreid aan het woord en doet haar verhaal met heel veel waardigheid, maar de meest memorabele figuur is een Britse tabloidjournalist, die er nog altijd bijzonder trots op is dat hij zoveel primeurs kon scoren in de zaak – meestal onjuist – en met de bijnaam Foxy Knoxy op de proppen kwam.

American Murder  (lees onze ★★★★1/2-recensie) *

American Murder: The Family Next DoorBeeld Netflix

Briljante, grensverleggende maar ook erg schokkende documentaire over de verdwijning van en moord op Shanann Watss en haar twee jonge dochters in de zomer van 2018. In ‘American Murder’ komen geen getuigen of politieagenten aan het woord: de film bestaat volledig uit beelden van bewakingscamera’s, opnames uit de verhoorkamer en foto’s en video’s van de sociale media van Shanann, wat het geheel tegelijk afstandelijker en aangrijpender maakt. Geen documentaire voor wie achteraf rustig wil slapen maar wel een van de beste true crime-films ooit.

Athlete A (lees onze ★★★½☆-recensie)

Athlete ABeeld Netflix

‘Athlete A’ draait rond het grootste schandaal uit de gymnastiek ooit, het jarenlange misbruik door de Amerikaanse sportdokter Larry Nassar van honderden jonge turnsters die hij als trainer zag passeren. De documentaire volgt enkele journalisten uit Indianapolis, de thuisbasis van de Amerikaanse gymnastiekbond, terwijl ze de zaak uitspitten met de hulp van enkele anonieme klokkenluidsters, maar toont ook hoe de cultuur van het turnen ervoor zorgde dat Nassar zo lang ongestraft zijn gang kon gaan.

Carmel: Who killed Maria Marta

In 2002 werd Maria Marta García Belsunce dood aangetroffen in haar bad in een chique villa in een van de meest exclusieve wijken van Buenos Aires. De Argentijnse politie ging ervan uit dat haar overlijden een ongeval was, dat ze was uitgegleden en zich had gestoten aan de kraan. Maar een autopsie bracht later aan het licht dat Maria Marta vijf keer in hoofd was geschoten en daarna in bad was gelegd, wat niet alleen vragen opriep over het speurderstalent van de agenten die het eerste onderzoek hadden gedaan maar ook over wie de vrouw om het leven had gebracht. De zaak werd in de pers breed uitgesmeerd en vormt nu ook het onderwerp van deze true crime-reeks, zowat de Argentijnse versie van ‘The Staircase’.


Conversations with a Killer

Conversations with a KillerBeeld Netflix

True crime-reeksen gaan vaak over onopgeloste zaken of over twijfels die bestaan rond de dader die is gevat. Niet zo in ‘Conversations with a Killer’: toen Ted Bundy begin 1989 terechtgesteld werd, had hij al de moord op dertig vrouwen bekend, de enige vraag die nog rest is of de psychopaat niet een meervoud daarvan op zijn kerfstok heeft staan. Deze vierdelige docureeks laat de seriemoordenaar uitgebreid zelf aan het woord, via interviews die twee journalisten vlak voor de executie met de man hebben gehad. In combinatie met archiefbeelden uit journaals en interviews met rechercheurs, familieleden en enkele vrouwen die hun ontmoeting met Bundy hebben overleefd schildert ‘Conversations With a Killer’ een definitief beeld van leven en ‘werk’ van Bundy. Als u na afloop nog niet genoeg hebt van de psychopaat: regisseur Joe Berlinger draaide tegelijk met ‘Conversations’ de film ‘Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile’, waarin Zac Efron te zien is als de seriemoordenaar, en die staat ook op Netflix.

Don’t F**k with Cats (lees onze ★★★½☆-recensie)

Shockerende, niet bepaald voor gevoelige zielen bestemde serie over Luka Magnotta, een geschifte Canadees die begin 2010 op YouTube een video postte waarin hij jonge katjes op gruwelijke wijze om het leven bracht. Magnotta deed dat uiteraard anoniem maar enkele dierenvrienden/amateurdetectives reikten elkaar op virtuele wijze de hand en startten een klopjacht op de beul. Het driedelige ‘Don’t F**k with Cats’ is een meeslepende reeks over hoe Magnotta uiteindelijk werd gevonden, maar zegt ook zinnige dingen over hoe de hang naar aandacht op het wereldwijde web sommige mensen ertoe drijft om steeds verder te gaan.

Evil Genius

Evil GeniusBeeld Netflix

De ondertitel van deze miniserie – ‘The True Story of America’s Most Diabolical Bank Heist’ – vat de aantrekkingskracht van ‘Evil Genius’ het best samen. De reeks is niet even baanbrekend of diepgravend als ‘Making a Murderer’ of andere true crime-series, maar ze reconstrueert wel één van de vreemdste misdaden die ooit in een documentaire zijn gegoten. In de zomer van 2003 wandelt even voor half drie ’s middags Brian Wells binnen in een bank in de Amerikaanse stad Eerie. Rond zijn nek zit een bom en op een briefje dat Wells aan de bankbediende geeft staat dat die zal ontploffen als hij geen 250.000 dollar meekrijgt. Uiteindelijk geeft de bediende hem een zak met 8.000 dollar mee, maar als Wells door de politie op straat tegengehouden wordt, ontploft de bom. De reconstructie van het hele gebeuren is al bloedstollend, maar als de FBI de zaak begint uit te spitten, wordt het alleen maar vreemder: volgens de rechercheurs zouden enkele criminelen Wells met een nekbom naar de bank hebben gestuurd, maar zat de man wel mee in het complot.

Flint Town

Flint TownBeeld Netflix

Is ‘Flint Town’ echt een true crime-reeks? Daar valt over te discussiëren. Er staat in tegenstelling tot in ‘The Keepers’ of ‘Making a Murderer’ geen één bepaalde zaak centraal die onderzocht wordt, maar in een reeks die enkele politieagenten volgt in een grote Amerikaanse stad valt er natuurlijk wel meer dan genoeg misdaad te rapen: niet voor niets vertelt een ancien van het korps hoe ze haar eerste steekpartij meemaakte op haar eerste werkdag en haar eerste moord op dag vier, en wordt er al in de eerste aflevering een tiener neergeschoten. Maar de ergste misdaad is hoe de overheid constant in de voorzieningen van de stad snijdt en in naam van efficiëntie en een slankere staat steeds meer bezuinigt: ooit waren er 300 politieagenten in Flint Town, nu nog 98, en die hebben negen auto’s om te patrouilleren. Het was ook zo’n budgettaire beslissing waardoor Flint even nationaal nieuws werd in de Verenigde Staten, toen bleek dat het water dat er uit de leidingen kwam te veel lood bevatte: de stad had om te besparen de bevoorrading veranderd en had ook verzuimd om het nieuw aangevoerde water grondig te testen. Twaalf mensen zijn gestorven, naar schatting 12.000 kinderen hebben jarenlang te veel lood binnen gekregen, niemand is gestraft.

How to fix a drug scandal 

Sonja FarakBeeld GF

Niet iedereen die een witte stofjas draagt is een held: de Amerikaanse Sonja Farak, een laborante die voor de Amerikaanse staat Massachussets werkte, was op haar eentje verantwoordelijk voor duizenden onterechte veroordelingen. Farak voerde tests uit op drugs die binnen gebracht werden en later gebruikt zouden worden als bewijsmateriaal. Maar al snel na haar aanwerving in 2004 raakte ze zelf verslaafd aan de illegale substanties die dagelijks passeerden - cocaïne, crack, heroïne, MDMA enzovoort - en begon ze wat ‘af te romen’. Om haar verslaving verborgen te houden moest ze het bewijsmateriaal vervalsen, iets wat ze bijna tien jaar lang volhield, tot ze eind 2013 tegen de lamp liep. Toen bleek dat er bijna 25.000 mensen aangeklaagd waren op basis van bewijzen die door Faraks handen waren gepasseerd en waar dus mee gefoefeld was, aanklachten die nu weer verworpen moesten worden.

Jeffrey Epstein: Filthy Rich (lees onze ★★★★☆-recensie)

Jeffrey Epstein: Filthy Rich (Netflix)Beeld Netflix

Nu Ghislaine Maxwell gearresteerd is, stijgt de kans dat zij en andere schuldigen in de zaak-Jeffrey Epstein alsnog hun verdiende loon krijgen. Hoe verdiend dat is, ziet u in ‘Filthy Rich’, een schokkende vierdelige reeks die vooral de slachtoffers van Epstein en co. aan het woord laat: jonge vrouwen die als tienermeisje in zijn handen vielen, maar die door Maxwell ook zodanig gemanipuleerd werden dat ze in hun vriendenkring zelf de volgende prooien gingen zoeken. Het was een ‘seksueel piramidespel’, zoals een therapeut het omschrijft, en mensen als Maxwell, prins Andrew en andere notabelen stonden daarin misschien niet aan de top, maar heel ver onder Epstein zelf zaten ze toch ook weer niet.

Making a Murderer

Making a MurdererBeeld Netflix

Wie de afgelopen jaren de true crime-hype heeft gemist, start natuurlijk het best bij ‘Making a Murderer’, de Netflixreeks over de al dan niet ten onrechte veroordeelde Steven Avery die in 2017 de hele true crime-golf in gang heeft gebracht. Zeker het eerste seizoen is nog steeds een gouden standaard in het genre: in tien afleveringen poken de makers heel secuur en efficiënt de twijfel op over de betrokkenheid van Avery bij de moord op fotografe Teresa Halbach en laten ze zien hoe vooringenomen de rechercheurs van het stadje Manitowoc hun onderzoek hebben gevoerd. Tegen het einde is je verontwaardiging dan ook groot, niet alleen over het lot van Avery – die eigenlijk iets te onsympathiek is om goed te zijn – maar vooral over dat van Brendan Dassey, een minderbegaafde tiener die tot een bekentenis werd gedwongen. Helaas is ‘Making a Murderer’ met zijn tweede, veel minder sterke seizoen ook op een andere manier trendsettend geweest voor Netflix.

Shadow of truth

Shadow of truthBeeld rv

Het zal u niet verbazen dat in een land waar de premier ondanks stevige aanklachten wegens corruptie vrolijk aan de macht blijft er al eens een goeie true crime-reeks gemaakt wordt. Het Israëlische ‘Shadow of Truth’ uit 2016 onderzoekt de brutale moord op een 13-jarig meisje, van wie het lichaam gevonden werd in de toiletten van haar school. Een Oekraïense migrant die in de school had gewerkt, werd gearresteerd en tot levenslang veroordeeld, maar over zijn schuld bestaan de nodige twijfels. Wat ‘Shadow of Truth’, naast een in het genre zelden geziene visuele flair, speciaal maakt, is dat elke aflevering het verhaal vanuit een andere invalshoek vertelt. In de eerste mogen de aanklagers hun zaak bepleiten, daarna krijgt de verdediging haar kans, de derde aflevering draait rond de theorie dat de klasgenoten van het meisje de echte daders zijn en in de vierde en laatste duikt er een getuige op die voor het eerst zijn versie geeft. Met andere woorden: onthutsend tot op het eind.

Strong Island

‘Strong Island’ is een van de documentaires die Netflix afgelopen voorjaar toen de Black Lives Matter-beweging in de VS op straat kwam gratis op YouTube heeft gezet, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Regisseur Yance Ford keert in de film terug naar 1992, het jaar waarin zijn broer vermoord werd. William had ruzie met een garagist die zijn auto aangereden had en de beloofde herstellingen niet wou uitvoeren, en toen hij hem achterna liep in zijn garage schoot de man hem meermaals in de borst. Ook al was William ongewapend, toch besloot een jury dat de schutter zich bedreigd had gevoeld en niet vervolgd moest worden - u kunt vast wel de huidskleur van William en van de garagist raden. ‘Strong Island’, in 2017 genomineerd voor een Oscar, toont hoe Williams familie heeft geprobeerd om de schutter toch veroordeeld te krijgen en daarbij keer op keer tegen een muur aanliep, want zoals Ford in een interview zei: ‘Het is relatief eenvoudig om een het leven van een zwart iemand af te nemen en er niet voor gestraft te worden. Dat was zo in 1992, en dat is zo vandaag.’

Tell me who I am

Tell me who I amBeeld Netflix

Als Alex Lewis op zijn 18e in een motorongeval betrokken raakt, raakt hij zijn hele geheugen kwijt. Er is maar één persoon die hij nog herkent: zijn tweelingbroer Marcus. Die wordt zijn ultieme vertrouwenspersoon, de man die hem leert hoe hij zijn leven opnieuw in handen moet nemen en hem vertelt over wat er allemaal gebeurd is in die 18 jaar die hij vergeten is. Alleen lijken sommige van Marcus’ verhalen over het idyllische familiegeluk in hun grote villa op het platteland niet te stroken met de dingen die Alex om hem heen ziet. Pas jaren later ontdekt hij de waarheid, in een plotwending waarvan je een uur zit te hopen dat ze niet zal komen en die je nadien heel lang niet meer uit je hoofd krijgt.

The Confession Killer

The Confession KillerBeeld Netflix

Net zoals bij ‘Conversations with a Killer’ draait deze true crime-reeks niet rond de vraag of het hoofdpersonage echt een misdadiger is of terecht veroordeeld werd. Dat Henry Lee Lucas een psychopaat is, daar bestaat niet de minste twijfel over. De enige vraag is of hij al dan niet de érgste seriemoordenaar uit de Amerikaanse geschiedenis genoemd mag worden. Lucas werd in 1960 veroordeeld voor de moord op zijn moeder en in 1983 voor nog twee andere moorden, die hij na zijn vrijlating in 1975 had gepleegd. Tijdens de ondervragingen in de jaren 80 begon hij echter een hele reeks andere moorden te bekennen, die hij in die acht jaar als vrij man zou hebben begaan. Alles samen zou hij honderden doden op zijn geweten hebben, één onderzoeker claimt zelfs dat de dodentol oploopt tot meer dan drieduizend. Maar: hoe betrouwbaar was Lucas? En hoeveel van zijn bekentenissen zijn ingegeven door een verlangen naar aandacht? De man zelf kan het antwoord niet meer geven – hij is in 2001 gestorven – dus proberen de makers van ‘The Confession Killer’ alles uit te zoeken. Koude rillingen gegarandeerd!

The Confession Tapes

Mensen die tot bekentenissen overgaan ook al hebben ze niets misdaan: het lijkt misschien een vreemd fenomeen, tot je ‘The Confession Tapes’ hebt gezien. De zevendelige reeks toont hoe in zes verschillende zaken een of meerdere onschuldige verdachten toch door de knieën zijn gegaan, na urenlange ondervragingen zonder dat er een advocaat bij was, door rechercheurs en aanklagers die zo zeker waren dat ze de juiste persoon te pakken hadden dat ze al de rest vergaten. Het meest ongelooflijke verhaal is dat van Atif Rafay en Sebastian Burns in de eerste twee afleveringen, die beschuldigd werden van de moord op Rafay’s ouders, ook al hadden ze een sluitend alibi. Politieagenten deden zich maandenlang voor als leden van een internationaal misdaadsyndicaat en beloofden bescherming als ze zouden bekennen, wat de twee uiteindelijk ook deden. Ondanks de bedenkelijke methode van de politie zitten Atif en Sebastian nog altijd in de cel.

The Devil Next Door

The Devil Next DoorBeeld Netflix

Een combinatie tussen een true crime-reeks en een documentaire over de Tweede Wereldoorlog die niet had misstaan op Canvas. John Demjanjuk leidde in de jaren 80 een onopvallend, rustig leventje in een buitenwijk van Cleveland, genietend van zijn pensioen nadat hij jarenlang in een autofabriek had gewerkt. Dat veranderde toen een groep overlevers van de Holocaust hem herkenden als ‘Ivan de Verschrikkelijke’, een bijzonder wrede bewaker in het concentratiekamp van Treblinka in Polen. In 1986 werd hij uitgeleverd aan Israël, waar hij twee jaar later ter dood veroordeeld werd. Het Israëlische hooggerechtshof schrapte dat vonnis echter in 1993 toen nieuwe bewijzen twijfel zaaiden omtrent Demjanjuks schuld, en de man mocht naar huis terugkeren. WO2-onderzoekers bleven graven in zijn verleden en Demjanjuk werd jaren later opnieuw voor de rechter gebracht en veroordeeld; net nadat hij in beroep was gegaan tegen dat vonnis, stierf hij – nog steeds als een vrij man. ‘The Devil Next Door’ reconstrueert in vijf spannende afleveringen de zaak tegen Demjanjuk en probeert de puzzelstukjes rond de man en zijn verleden in elkaar te doen passen. Dat de makers in de eerste versie abusievelijk lieten doorschemeren dat Polen medeverantwoordelijk was voor de concentratiekampen – een foutje dat ondertussen op vraag van de Poolse regering is rechtgezet – zullen we maar door de vingers zien.


The Disappearance of Madeleine McCann

The Disappearance of Madeleine McCannBeeld Netflix

Toen Netflix ‘The Disappearance of Madeleine McCann’ begin 2019 geheel onverwacht in de bibliotheek dropte, leidde dat tot een steekvlam van aandacht. De makers hadden immers naar eigen zeggen in de beste true crime-traditie een hypothese ontwikkeld over hoe het Britse meisje na haar verdwijning in 2007 in de handen van mensensmokkelaars was gevallen. De aandacht verdween echter even snel als ze opgekomen was, om de eenvoudige reden dat die denkpiste in de tiendelige documentairereeks nooit echt uitgewerkt of hardgemaakt wordt. Mensensmokkelaars zijn maar één van de vele verdachten die de revue passeren, naast onder meer een Britse bewoner van Praia da Luz, het vakantieoord in de Algarve waar Madeleine verdween, of de ouders van het meisje – die overigens elke medewerking aan de docu weigerden. Wie hoopt op een oplossing, laat deze reeks dus beter links liggen, maar ‘The Disappearance’ biedt wel een interessante, zij het soms iets te gedetailleerde (het stuk over hoe Praia da Luz zo populair werd onder Britse toeristen kunt u gerust overslaan) reconstructie van de verdwijning en de jarenlange fascinatie voor de zaak.

The Innocent Man

The Innocent ManBeeld Netflix

‘The Innocent Man’ is gebaseerd op het gelijknamige non-fictieboek van bestsellerauteur John Grisham, vooral bekend van zijn rechtbankthrillers. Het was Grishams eerste uitstapje naar de non-fictie , en de reden daarvoor was volgens de auteur eenvoudig: ‘Als ik er een roman van had gemaakt, zouden lezers het verhaal te ongeloofwaardig hebben gevonden.’ Dat verhaal ging over Ron Williamson, een ex-honkbalspeler die begin jaren 80 samen met zijn vriend Dennis Fritz beschuldigd wordt van de moord op een serveerster. Ook al zijn er geen harde bewijzen, toch wordt Williamson ter dood veroordeeld – Fritz krijgt levenslang. Twee jaar later, in 1984, wordt een tweede vrouw (Denice Haraway) dood gevonden, en voor die moord worden Tommy Ward en Karl Fontenot veroordeeld. Pas jaren later kunnen hun advocaten dankzij nieuw DNA-bewijs aantonen dat de mannen niets met de zaken te maken hadden. ‘The Innocent Man’ is dus net als ‘Making a Murderer’ een verhaal over hoe politieagenten onder druk van hun oversten en de publieke opinie alles in het werk stellen om diegenen die ze beschouwen als ‘de perfecte daders’ veroordeeld te krijgen.

The Keepers

The KeepersBeeld Netflix

‘Making a Murderer’ mag dan veruit de bekendste true crime-serie van Netflix zijn, het is niet de beste. Die eer gaat naar ‘The Keepers’, waarin de moord op een jonge non wordt onderzocht. Cathy Cesnik gaf Engels op een middelbare school in Baltimore toen ze eind 1969 verdween – enkele maanden later werd haar lichaam teruggevonden – en twee oud-leerlingen proberen al bijna vijftig jaar lang de dader te vinden. Zeven afleveringen lang volgen de makers de zoektocht naar gerechtigheid, in een zaak die niet alleen gaat over de dood van een jonge vrouw maar ook – en vooral – over seksueel misbruik op een katholieke school. Booswicht is de directeur van de school, kapelaan Joseph Maskell, die heel veel kinderen onder zijn hoede heeft misbruikt en tot alles in staat was om zijn geheim in de doofpot te stoppen. Het is moeilijk om te zeggen wat nu het meest wraakroepend is in ‘The Keepers’: de getuigenissen van Maskells slachtoffers – van wie velen voor het eerst hun verhaal doen – of het gemak waarmee de politie alles onder de mat bleef vegen.

The Pharmacist 

The PharmacistBeeld Netflix

Naar schatting 10 miljoen Amerikanen zijn verslaafd aan zware pijnstillers, en dagelijks sterven er meer dan 130 mensen aan een overdosis ‘opioïden’ – zo genoemd omdat ze het effect van opium simuleren. De epidemie eist zo’n zware tol in de VS dat het maar een kwestie van tijd was tot er een ‘true crime’-reeks over zou worden gemaakt. Met ‘The Pharmacist’ is die er nu, en het is meteen ook een van de beste docuseries van het moment. De apotheker in kwestie is Dan Schneider en zijn verhaal begint in 1999, als zijn aan crack verslaafde zoon vermoord wordt in een achterbuurt van New Orleans. Omdat een dode junkie geen prioriteit is bij de politie gaat hij zelf op onderzoek uit, maar terwijl hij de drugswereld beter leert kennen, wordt crack uit de markt geduwd door een nieuwe drug. Een drug die vaak in zijn eigen handen passeert, want pijnstillers zoals oxycontin zijn op voorschrift legaal verkrijgbaar. Alleen Schneider ziet al te vaak jonge mensen, die dat soort medicijnen niet nodig hebben, bij hem langskomen. Hij begint informatie te verzamelen en legt gaandeweg het samenspel tussen grote farmabedrijven, dokters en de politiek bloot dat gezorgd heeft voor de epidemie van vandaag.

The Staircase

De peetvader van de hedendaagse true crime-series is deze Franse docureeks waarin Jean-Xavier de Lestrade ruim vijftien jaar lang één zaak volgt. Eind 2001 belt de Amerikaanse schrijver Michael Peterson naar het noodnummer, om te zeggen dat zijn vrouw Kathleen van de trap is gevallen. De politie gelooft het verhaal niet en beschuldigt Peterson ervan dat hij haar de kop heeft ingeslagen. Net na zijn aanhouding begint de Lestrade te filmen, voor een achtdelige reeks die in 2004 uitkomt en een nooit eerder geziene blik achter de schermen van Petersons proces werpt, tot aan zijn veroordeling in 2003. De Lestrade maakte daarna nog twee sequels voor zijn serie, één in 2012 over hoe Petersons advocaten een nieuw proces proberen af te dwingen - waar ze ook in slagen - en één in 2018, over hoe Peterson uiteindelijk vrij komt nadat hij het op een akkoord heeft gegooid met de aanklagers. Netflix verzamelde alles in één dertien afleveringen lange reeks, een true crime-meesterwerk waarin je als kijker van begin tot eind twijfelt over de (on)schuld van - de niet bepaald sympathiek overkomende - Peterson.

The Trials of Gabriel Hernandez 

The Trials of Gabriel FernandezBeeld GF

Een true crime-serie over een van de ergste gevallen van kindermishandeling die de afgelopen jaren in de VS naar boven kwamen. Gabriel Hernandez was acht toen hij in 2013 bevrijd werd uit zijn huis in Palmdale in Californië: het kind was naakt en ondervoed, had zware brandwonden en een gebroken schedel en in zijn lichaam zaten her en der kogeltjes uit een luchtpistool. Twee dagen later stierf hij. De daders - zijn moeder en haar nieuwe vriend – waren snel gevonden, en over hun schuld bestond geen twijfel: ze kregen in 2018 levenslang. Maar de hele misselijkmakende zaak riep ook veel andere vragen op, waar de reeks dieper op ingaat. Waarom greep niemand in? Waar zaten de bevoegde diensten? En hoe kon de moeder het hoederecht behouden, zelfs nadat een lerares aan de alarmbel had getrokken?

Tiger King (lees onze ★★★½☆-recensie)

Tiger KingBeeld GF

Waanzinnige documentairereeks over Joe Exotic, tijgerliefhebber, eigenaar van een privédierentuin en een tv-zender, countryzanger, presidentskandidaat en momenteel fulltime gevangene - hij werd veroordeeld  tot 22 jaar cel nadat hij een huurmoordenaar had afgestuurd op een dierenrechtenactiviste. En van alle mensen die de revue passeren in ‘Tiger King' is Joe eigenlijk nog niet eens de meest excentrieke. ‘Alle liefhebbers van exotische dieren zijn gestoord’, zegt iemand bij de start. ‘Mensen met apen zijn gewoon een beetje raar, mensen met katachtigen, dat zijn pas echt achterbakse klootzakken. De daaropvolgende zeven uur doen alle getuigen heel hard hun best om je ervan te overtuigen dat die stelling klopt.

Time: the Kalief Browder story

Sommige hoofdrolspelers in true crime-reeksen werden ten onrechte veroordeeld voor moord, verkrachting of andere wrede misdaden, in het geval van Kalief Browder was de aanklacht dat hij een rugzak gestolen zou hebben. Tien jaar geleden, in mei 2010, hield de politie de toen 16-jarige Browder tegen op straat in New York, terwijl hij op weg was naar huis van een feestje. Net daarvoor had een man naar 911 gebeld om te zeggen dat twee zwarte tieners zijn rugzak hadden gestolen, en de agenten dachten dat Browder een van de daders was. Bijna drie jaar (!) lang zat de tiener opgesloten in de zwaarbewaakte gevangenis van Riker’s Island, waarvan twee jaar in een isoleercel, vooraleer hij voor een rechter kon verschijnen: die verklaarde de aanklacht nietig omdat de man wiens rugzak gestolen was ondertussen teruggekeerd was naar Mexico. In 2015, een week na zijn 22e verjaardag, beroofde Browder zichzelf van het leven. Het zesdelige ‘Time’ is een droevig eerbetoon aan Browder maar vooral een striemende aanklacht tegen het gerechtelijke systeem in de VS en de behandeling van jonge, zwarte Amerikanen door de politie.

Trial 4

Op 26 september 1993 werd de 52-jarige politieagent John Mulligan in Boston doodgeschoten terwijl hij lag te slapen in zijn auto. Ook al leek de moord erg professioneel uitgevoerd en had Mulligan in zijn carrière een hoop vijanden gemaakt in de misdaadwereld, toch pakte de politie enkele dagen later de zwarte tiener Sean Ellis op, die in de buurt van de crime scene woonde en Mulligan vermoord zou hebben uit verveling, samen met een vriend. Ook al riep Ellis zijn onschuld uit en waren er heel wat twijfels rond het politieonderzoek, toch werd hij in 1995 tijdens een derde proces - de eerste twee processen waren wegens juridische fouten gestopt - veroordeeld tot levenslang. Pas in 2015, nadat hij 22 jaar in de gevangenis had gezeten, slaagden zijn advocaten erin om een nieuw proces te krijgen. Het droeve lot van Ellis - minder bekend maar even wraakroepend als dat van de jongens uit ‘When they see us’ - vormt het onderwerp van de achtdelige true crime-reeks ‘Trial 4’.

Who Killed Little Grégory

Who Killed Little GrégoryBeeld Netflix

In tegenstelling tot wat we van het ­genre gewend zijn, gooit deze true ­crime-­reeks meteen de kaarten op tafel: over dronebeelden van statige dennenbossen verschijnt de mededeling dat in de ruim dertig jaar aanslepende moordzaak waarover de serie handelt, al verschillende mensen werden verdacht, onderzocht of zonder bewijs belasterd, maar niemand ooit schuldig werd bevonden. De feiten zijn nog altijd even verbijsterend: op 16 oktober 1984 melden Jean-­Marie ­Villemin en zijn vrouw ­Christine bij de politie van Lépanges-sur-­Vologne, een aan de rand van de Vogezen verloren gelegd dorpje, de verdwijning van hun 4-­jarige zoontje ­Grégory. Een halfuur later laat een anonieme beller weten dat Grégory in de rivier de Vologne is gegooid. Nog diezelfde avond wordt het lichaam van het jongetje opgevist: zijn handen en voeten zijn met een touw samengebonden, zijn wollen muts is over zijn gezicht getrokken. In vijf knap opgebouwde afleveringen verhaalt ‘Who Killed…’ hoe het onderzoek in de soep liep en de kindermoord uitgroeide tot één van de meest ophefmakende zaken van het naoorlogse Frankrijk. Het is een onwaarschijnlijk verhaal van wraakroepende gerechtelijke onkunde, valse beschuldigingen, herroepen getuigenissen, jaloezie, familievetes en collectieve hysterie. Boven alles is ‘Who Killed…’ een hartverscheurend portret van twee eenvoudige mensen die, nadat hun het ergst denkbare is overkomen, ook nog eens ondraaglijk lang in een mensonterend circus worden meegesleurd.

Wild Wild Country

Wild Wild CountryBeeld GF

De reeks die voor de komst van ‘Tiger King’ de eretitel ‘waanzinnigste verhaal uit de Netflix-bibliotheek’ mocht dragen. ‘Wild Wild Country’ gaat over Bhagwan Sri Rajneesh, de beroemde Indiase goeroe die in de jaren 70 in zijn thuisland steeds meer volgelingen rond zich verzamelt. Begin jaren 80 beslist hij – ook omdat de Indiase regering van plan is om 5 miljoen dollar achterstallige belastingen te innen – naar de VS te verkassen. Hij geeft zijn immer glimlachende assistente Ma Anand Sheela de opdracht een plek te zoeken, en zij koopt de Big Muddy Ranch, een groot domein in de staat Oregon. De volgelingen van Bhagwhan transformeren de boerderij in een kleine stad voor ongeveer 7.000 mensen, met een eigen brandweer, school en een zelfs een landingsbaan. De spanningen met de buren van Antelope (bevolking: 40) en de rest van de staat lopen echter steeds meer op, en dan blijkt dat Sheela tot alles in staat is om de macht van de Bhagwan te beschermen: chantage, afrekeningen, een afluisteroperatie en zelfs biologische terreur. Uiteindelijk kreeg ze in 1985 twintig jaar gevangenis, Rajneesh werd voorwaardelijk gestraft en stierf in 1990.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234