Tv-review: 'Reizen Waes' op één

, door ()

459
reizen waes
© vrt

Wij hebben Tom Waes - die knuffelbaarste aller macho's - al kopstoten zien uitdelen aan windhozen en uit zijn neus granaatscherfresten weten peuteren, maar zelden zagen wij hem minder op zijn gemak dan omringd door een stel Turkmeense ambtenaars. Die probeerden, in ratelend Turkmeens, te beslissen welke tafel, standbeeld of muurplakkaatje hij al dan niet in beeld mocht brengen. 'Wat ís dat hier?' zag je hem de hele reis denken: de hoofdstad leek wel de set van een dystopische sciencefictionfilm, met marmeren flatgebouwen te midden van een desolaat woestijnlandschap, propere straten waar schijnbaar nog nooit op gewandeld was, en één verdwaalde Vlaming die daar eigenlijk niks te zoeken had. Wat blijkt: Turkmenistan is stinkend rijk en zo zot als een deur.

'Reizen Waes' is geen traditionele reistelevisie; in plaats van op zoek te gaan naar de meest handdoekklare plekjes op de Costa Brava lullen Waes en co zich een weg naar ontoegankelijke oorden waar in het Westen amper televisiebeelden van te vinden zijn en die slechts met hardnekkige willekeur journalisten toelaten. Een slimme aanpak: doordat niemand Turkmenistan kent, is de verwondering des te groter wanneer blijkt dat er een miljardenproject aan de gang is om midden in de woestijn een toeristenparadijs - inclusief tien kilometer breed kanaal - aan te leggen. Of wanneer tijdens een paardenrace één hele tribune voor Tom wordt afgezet en vervolgens gevuld met figuranten - stuk voor stuk in dezelfde blauwe jumper. Of wanneer er op de voorschriftenlijst van te filmen objecten staat: 'No donkeys.' Hoeft het nog gezegd dat er met de reactieshots van Tom een gewéldig compilatiefilmpje te bricoleren valt?

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: