'Kalmte kan u redden' op één

, door ()

300
Kalmte kan u redden
© één

  • Er is de timing. Een zondagavondquiz is als een meerdaags muziekfestival afsluiten: je hebt het beste tijdslot gekregen en kunt er zeker van zijn dat er volk zal kijken. En hoe groter je publiek, hoe groter de kans dat veel mensen het goed zullen vinden.
  • Er zijn de kandidaten. Die zijn verschrikkelijk goed gecast. Zó goed zelfs dat het jammer was dat de eerste al na een luttele tien minuten mocht inpakken. De vijf waren stuk voor stuk pienter én niet te beroerd om de presentator van weerwoord te dienen. Wat ons naadloos bij ons volgende punt brengt.
  • Er is Tom Lenaerts. Je zou hem een vlotte prater kunnen noemen, maar dat klinkt dan ook weer zo lullig. Accurater is dat er niemand mooier het slappe koord tussen flagrante beledigingen en charmante smalltalk kan bewandelen.
  • Er is het concept. Bij het bedenken van dit spel is duidelijk niet over één nacht ijs gegaan. De verschillende rondes zitten ingenieus in elkaar, waardoor het erg moeilijk gokken is wie het uiteindelijk zal halen en wie ten onder zal gaat aan acute nervositeit.
  • Er is dus ook de bewondering. Sommige tv-quizzen geven soms – abusievelijk – de indruk dat je ze eventueel, misschien, als de wind meezit en Ben Crabbé je niet te hard uit je concentratie haalt, ook wel tot een goed einde zou kunnen brengen. Niet zo bij ‘Kalmte kan u redden’. Iedereen die een vermanend ‘Wees kalm!’ doorgaans pareert met een hysterisch ‘MAAR IK BÉN KALM!’, kan niks anders dan tonnen respect opbrengen voor deze deelnemers.
  • Er zijn flarden Bart Cannaerts.
  • En er is ook een kleine kanttekening. Ik wil niet beweren dat ik soms twijfel aan het intellect van de gemiddelde tv-kijker, maar ik twijfel soms toch een beetje aan het intellect van de gemiddelde tv-kijker. (Te mijner verdediging: 'F.C. De Kampioenen' eindigt na zo’n duizend jaar nog altijd bovenaan de kijkcijferlijstjes) Terwijl de uitleg voor de eliminatieronde meteen duidelijk was (‘Als het pijltje je hart raakt, ben je eraan’), was die voor rondes 2 en 3 een pak minder helder. Toen Tom na zijn instructies vroeg of ‘we er klaar voor waren’, speelde een onverwerkt trauma op. Het was zoals dat mondeling examen chemie in het 5de middelbaar. Je ziet de mond van je iets te aantrekkelijke leraar een vraag vormen, terwijl er zich een blinde paniek van je meester maakt. Je merkt immers dat die mond ophield met praten en een antwoord verwacht. Een paniekerig ‘Geen idee, maar dat wit hemd met die opgerolde mouwen in combinatie met die gebruinde armen geeft u iets stoers doch empathisch’ levert trouwens geen punten op. Empathisch, mon oeil.
  • Er is ook nog zoiets als gewenning. Volgende week zullen we wél mee zijn met de uitleg. En de kans bestaat dat we die tegen het einde van het seizoen mee kunnen opdreunen wegens geen aflevering gemist.

Quote:

‘Ik studeer taal- en letterkunde. Ge kunt daar leerkracht mee worden. Of in de McDonalds gaan werken.’ Elke dag gratis eurodeals scoren? Niet twijfelen, Veerle!

Tweet:

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: