'Echt niet OK!' op Eén

© VRT

, door ()

138

Het uitgangspunt leek ons nochtans wel wat: Tom zou aan de zijde van Cath Luyten gênante situaties onder de loep nemen en de kijker uitleggen hoe ze onschadelijk te maken. Het toeval wil dat wij op één dag meer gênante situaties tegenkomen dan een gemiddelde presentator tijdens een Miss Universe-verkiezing. Qua doelpubliek zat het met ons dus wel snor. Een eerste veeg teken dat ‘Echt niet OK!’ wel eens zou kunnen tegenvallen, was de verschijning van David Galle. De laatste keer dat we hem én Cath Luyten samen op het scherm zagen, was in ‘De Kazakkendraaiers’ – qua omen even voorspoedig als een zwarte kat op een vrijdag de dertiende.

Maar eerst waren daar dus Cath Luyten en Tom Waes, gezeten in de pseudo-ongedwongen omgeving van een achterkamertje van de VRT-gebouwen, alwaar ze bij elkaar polsten naar gênante situaties die het menselijk lichaam behelsden. Tom Waes was daarbij gecast als de stoere alfaman, die al ongemakkelijk in zijn stoel begint te schuifelen bij het idee dat hij een man zou moeten kussen. Cath Luyten moest dan weer de moderne, zelfbewuste vrouw verbeelden die tevreden is met wat de natuur haar heeft gegeven – inclusief haar twee ‘theezakjes’, zoals La Cath haar voorgevel lieftallig noemde.

Met de microfoon nadrukkelijk in beeld hangend – wat vast de ongedwongenheid van hun gesprek moest benadrukken – bestookten de twee presentatoren elkaar met vragen als ‘Gebruik jij wel eens de handdoek van je partner?’ en ‘Geef jij je een schoonzoon een hand of een zoen?’. Nog voor we ons konden beginnen afvragen of we überhaupt wel geïnteresseerd waren in het antwoord, flitste ‘Echt niet OK’ al naar een sketch die zo uit ‘Loslopend wild’ of ‘Wat als?’ leek weggewandeld. Net toen we er vrede mee hadden genomen dat ‘Echt niet OK!’ dus een sketchshow zou worden, ging Tom Waes, voorzien van pruik en plaksnor, gemiddelde Vlamingen in het ootje nemen in een shoppingcenter. Tussendoor werd er ook gegoocheld met grafieken die het wel en wee van die gemiddelde Vlaming aanschouwelijk moesten maken. Nu herkennen wij een identiteitscrisis als we er één zien – het resultaat van vijf jaar in de mediasector werken – en ‘Echt niet OK!’ kampte met een knoért van een identiteitscrisis.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: