'Ex on the Beach: Double Dutch' is weer terug, en is zoals altijd weer even amusant als een avondje asbest snuiven

, door ()

316
vrijbeeld

De formule van ‘Ex on the Beach’ blijft natuurlijk – net zoals iedereen betrokken bij het bedenken van dit programma – bedroevend simpel: zet acht singles met de collectieve intelligentie van een Peruviaanse berggeit op een eiland, giet ze vol drank, en laat de ex-lieven van die singles ook meekomen. Dat resulteert in oneindige hoeveelheden drama, ruzies om pietluttige zaken, sloten tranen, en jaloerse alfamannetjes die alles met een hartslag willen kapotslaan of bestijgen.

Voor de rest ziet u enkel close-ups van schuddende billen, bloot glimmend vlees dat vermoedelijk niet geschikt is voor consumptie, en veel gerecycleerd beeldmateriaal. Ook de intellectuele fijnproever blijft niet op zijn honger zitten: de lieve deelnemers bestempelen elkaar als “fuckmateriaal”, praten enkel over geslachtsdelen, houden van “vrouwen met inhoud, vooral in de lippen en de tieten”, en zijn geobsedeerd met hun aantal bedpartners. Hoorden we iemand daar “het achterlijke neefje van ‘Temptation Island’” fluisteren? Jazeker.

Uiteraard zijn de clichés van zowat elk realityprogramma aanwezig: er vloeien sloten alcohol, de onzinnige uitspraken tieren welig, de bakvisruzies swingen de pan uit, en de dames en heren in kwestie zijn gehuld in veel te kleine zwembroekjes die nauwelijks de aanwezige saucijzen en bilhammen kunnen bedekken. Maar kom, over uiterlijkheden valt altijd te discussiëren; over de waarde van een programma kunnen we al wel zinniger dingen zeggen.

Niet elke serie moet een ‘Breaking Bad’ zijn, net zoals niet elk nummer de toonladder moet kietelen zoals ‘Bohemian Rhapsody’ en niet iedereen met een Fiat Panda moet kunnen rijden als Max Verstappen – om maar te zeggen: niet alles moet van hoogstaande kwaliteit zijn. Maar toch, een prachtige Alpenwei ziet er met dode bomen op de achtergrond ook een pak minder idyllisch uit; ons televisielandschap ziet er met een lepravlek als ‘Ex on the Beach’ evenzeer plots minder mooi uit.

Dat blijft het probleem met realityprogramma’s van vandaag: een totaal gebrek aan originaliteit in de premisse, een tekort aan artistieke integriteit en ethisch besef bij de makers, en een kortsluiting in het sociaal besef en langetermijndenken van de deelnemers. De humor in zo’n programma komt ook van de onvoorzichtigheid (en bijgevolg de uitbuiting) van goedgelovige deelnemers waarvan de minder-dan-snuggere uitspraken liefst van al nog viraal zouden gaan – denk aan Tims uitspraken over klimop in ‘Temptation Island’.

Daar komt bovenop dat dit soort series zo makkelijk te maken zijn (getalenteerde schrijvers komen er niet aan te pas) dat ze het hele landschap doen opschuiven richting zulke kostenefficiënte maar kwaliteitsloze bagger – waarom complexe series maken als het met een nachtkijker, een camera, en tien influencers in spe ook kan?

Voor de duidelijkheid: slechter dan dit kan het niet worden.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: