'Topdokters' op VIER

, door ()

98
vrijbeeld

De eerste aflevering van de nieuwe reeks draaide hoofdzakelijk rond professor Frank Plasschaert, kinderorthopedist in het UZ van Gent en het AZ Sint-Jan in Brugge. Dokter Plasschaert, die zich ook weleens van de alias dokter Plaagstaart bedient, leerde ons dat de naam van zijn medisch specialisme uit het Oudgrieks komt en zoveel wil zeggen als ‘een krom kind recht maken’. In deze aflevering bracht de professor dat in de praktijk toen hij de 14-jarige Tim behandelde, die letterlijk gebukt ging onder scoliose, een verkromming van de wervelkolom. Merkwaardig genoeg had Tim daar niet te veel last van en speelde hij nog voetbal.

Op röntgenfoto’s was te zien hoe de wervelkolom van Tim als een slang door zijn torso kronkelde. Dokter Plasschaert had er desondanks goeie hoop op dat hij die kromme kolom weer nagenoeg helemaal recht zou krijgen. ‘Maar de eerste dagen na de operatie ga je heel boos op mij zijn,’ bekende hij heel eerlijk aan Tim.

De ingreep was op zijn minst indrukwekkend. ‘Dokter Plasschaert moet heel voorzichtig te werk gaan want als de zenuwen beschadigd worden, kan Tim verlamd raken,’ zei de commentaarstem. De stress snoerde ons al helemaal de keel toe, en wij zaten enkel toe te kijken vanuit onze luie sofa. Dokter Plasschaert had er duidelijk minder last van en plooide metalen staven, zaagde, hamerde en schroefde dat het een aard had. Allemaal héél voorzichtig, dat dan weer wel. Na vijf uur doe-het-zelven op topniveau beschikte Tim over een kaarsrechte rug en was hij terloops vier à vijf centimeter gegroeid. ‘Weer een gelukkige jongen,’ besloot dokter Plasschaert. Wij staken twee kaarsrechte duimen in de lucht voor de orthopedisch chirurg.

Terwijl dokter Plasschaert allerlei ledematen van allerlei kinderen weer de vorm gaf die ze hoorden te hebben, redde interventieradioloog (zoekt u dat zelf maar even op) Luc Stockx het leven van een 60-jarige oma die een hersenbloeding had gekregen. Haar kleinkinderen waren duidelijk bij de pinken en hadden de ambulance gebeld toen oma plots onwel was geworden. In het ziekenhuis manoeuvreerde dokter Stockx behendig een katheter vanuit de lies van de oma tot in haar hersenen. Eén ader daar had een aneurysma, een uitstulping die op springen stond. Dokter Stockx vergeleek de ader met een versleten fietsband. De reparatie was evenwel iets omslachtiger. De interventieradioloog vulde het aneurysma met coils, fijne draadjes van platina.

De ene na de andere draad verdween via de lies van de oma tot in haar hersenen. ‘Zo’n draad zou wel eens 1.000 kunnen kosten,’ stootte onze kijkgenote ons aan. Onze wijsvinger was al goed en wel op weg naar ons voorhoofd om daar een welgemeende ‘Ge zijt gij zeker niet goed wijs’ uit te beelden, toen dokter Stockx bevestigde dat zo’n draad inderdaad ongeveer 1.000 euro kost. Nou. De dokter had er bij deze ingreep twaalf gebruikt, de operatie zou 17 à 18.000 euro aan materiaal kosten. Een koopje, volgens de arts. Mocht iemand er nog aan twijfelen waar die sociale zekerheid ook alweer voor diende, hier is je antwoord.

Aan het eind van de aflevering bekende dokter Plasschaert dat hij het in zijn zeldzame vrije uurtjes ‘zalig vindt om thuis een beetje te kunnen prutsen’, vaak tot grote bezorgdheid van zijn huisgenoten. Voor zijn volgende klus stond de zaagmachine al klaar. Daar haalt hij vast enorm veel voldoening uit, maar wees toch maar voorzichtig met die kostbare vingers van je, beste dokter.

Tot slot stellen wij graag nog onze diagnose: in een soms ellendig eindeloze zee van ziekenhuisseries is ‘Topdokters’ inmiddels al jarenlang een prachtig tropisch eiland, en dat is in het zesde seizoen niet anders. Wij schrijven u dus een briefje dat u de volgende maandagavonden vrijstelt van alle activiteiten, behalve tv-kijken. Dat is dan 30 euro alstublieft.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: