'Studio Tarara' op VTM

, door ()

976
1200

De schone schijn van televisie, wat zijn we er nog altijd dol op. ‘Studio Tarara’, de dramaserie van regisseur Tim van Aelst over de beginjaren van VTM, toont ons die schone schijn volop, maar laat vooral ook zien waar we eigenlijk naar verlangen: de puinhopen erachter. In de eerste aflevering vallen meteen de maskers af – een backstage feestje dat gezellig begint, eindigt via een heleboel drank, coke en een kluchtig potje ‘Zat van Fortuin’ op de intensive care.

‘Studio Tarara’ is fictie tegen de achtergrond van de werkelijkheid. Voor de presentatie van ‘Het Rad van Fortuin’ is Bart Kaëll weer van stal gehaald en de echte jaren negentig zijn in talloze verwijzingen aanwezig, maar de personages en de geheimzinnige zelfmoordzaak waar ze in belanden zijn stuk voor stuk verzonnen. Of de sfeer die vijfentwintig jaar geleden achter de schermen bij VTM heerste goed is neergezet – seks en drugs, Sodom en Gomorra in Vlaanderen – dat zullen alleen degenen weten die erbij waren. Voor de naïevere kijker is ‘Studio Tarara’ in elk geval visueel een nostalgisch feestje . Tot in de details zijn de decors, de kleding en de muziek aangepast op het tijdsbeeld.

Het zou echter te weinig eer zijn om ‘Studio Tarara’ af te doen als de zoveelste trip down memory lane. De eerste aflevering toonde vooral een indringend portret van de tragische televisiester Ricky Bolsens, vakkundig neergezet door Koen de Graeve. Met mooi camerawerk wordt zijn worsteling met zijn losbandige inborst tot op de huid gevolgd, waardoor hij meteen een loser wordt om van te houden. Wie door alle fleurige verkleedpartijen een komedie verwachtte, heeft het bij het verkeerde eind: ‘Studio Tarara’ mag dan over een kolderiek sketchprogramma gaan, het is onversneden drama van hoog niveau.

En heel bewust houden de scenaristen ons bij de les: het lijkt misschien wat gratuit om in elke dramaserie voortaan een #metoo-moment te stoppen, maar de scène tussen Lauren Versnick en Peter Van Den Begin is zó pijnlijk, dat je het liefst onder de bank zou kruipen. Als kijker word je verleid met mooie kostuums en decors, maar blijf je uiteindelijk toch achter met een knoop in je maag. Zo is de schone schijn toch nog ergens goed voor.

Bekijk de aflevering hier terug.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: