'Dat belooft voor later' (VTM): 'Altijd prijs is nooit gewonnen. Zelfs niet als het een drumstel is'

, door ()

10
later 1200

Er zat namelijk een spelelement in ‘Dat belooft voor later’: drie mondige kinderen werden door Staf Coppens ondergebracht in een huis waar ze zich uit de slag moesten trekken in ongewone situaties, die varieerden van pratende konijnen weerstaan tot liegen tegen Nathalie Meskens. Hun ouders moesten ondertussen in de studio voorspellen wat de reactie van hun kroost zou zijn, wat natuurlijk vaker niet dan wel lukte. Het zal niemand verbazen dat er net op die uitkomst gemikt werd. De ouders van de zesjarige Elise maakten zich zo sterk dat hun dochter onder geen beding zou liegen, want aan jokken hingen thuis strenge straffen. Elise, die het nog ver zal schoppen, ontpopte zich daarop tot vermaard leugenaar. De ouders van Basile, zij werden het winnende koppel, werden op het einde nog eens gestraft voor hun kinderwens toen het nageslacht de hoofdprijs mocht kiezen: twee weken in de Verenigde Staten of een drumstel. Het werd niet de reis. Leedvermaak is ook vermaak.

‘Dat belooft voor later’ had de zaterdagavondlach als bestemming: een wat lammige hik die in het weekend net iets vlotter binnen handbereik ligt en dus ook weinig tot geen moeite vraagt. Wie aan een kind vraagt om de grappenmaker te selecteren uit een rijtje met Urbanus, Charles Michel en Marc Coucke, en dan in een deuk ligt als de politicus gekozen wordt, zegt onbedoeld meer over de eigen werklust dan over de politiek. Altijd prijs is nooit gewonnen. Zelfs niet als het een drumstel is. 

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: