Wetsdokters (VTM)

, door ()

24
egy 1200

Moord als entertainment, het blijft ook een merkwaardig gegeven waar wij even weinig bij stilstaan als bij draadloos bellen van op een bergtop. Het impliceert een zekere graad van voyeurisme, met hoge kijkcijfers die het equivalent van een kijkfile zijn. ‘Wetsdokters’ is een non-fictie variant op ‘CSI’, met de extra kick dat het allemaal écht is. Maar helaas ook met het door de regisseur vakkundig met een dramatische montage, een kleurrijke fictieve reconstructie en omineuze muziek gecamoufleerde nadeel dat het er in werkelijkheid bijna altijd een stuk minder spannend en sexy aan toe gaat. 

‘Wetsdokters’ was boeiend en goed gemaakt, ik voelde na het kijken geen enkele opstoot van moordzucht naar de makers toe. De conclusie waartoe mijn little grey cells kwamen was: hoe màkkelijk is moord, en hoe banaal. Wegkomen met slechtheid is een spel van zet en tegenzet, en de Slechten zijn altijd éérst aan zet. Alvast één constructiefout van de Schepping en de wet. Net zoals de vingerafdruk en het dna was de gerechtelijke autopsie bij gewelddelicten een cruciale wetenschappelijke doorbraak voor het vatten van doortrapte daders. En ik ervoer het als geruststellend dat alle geïnterviewde wetsdokters intelligent en beschaafd leken. 

Maar was dit ook voor kandidaat moordenaars een leerrijk programma? Want die kijken natuurlijk ook mee. Mocht ik minister van Gezond Verstand, Logica of Justitie zijn, ik zou politiemensen verbieden om in de media te komen. Is het openbaar maken van hoe de Goeien te werk gaan wenselijk? Verhoogt dat de veiligheid, of maakt het kijkende Slechteriken voorzichtiger en slimmer? Werd daar ooit onderzoek naar gedaan? Ik kan zo een lijst opstellen van minstens vijftig tips voor het plegen van de Perfecte Moord die zelfs de heilige die ik ben heeft opgestoken uit dit soort documentaires en series. 

Maar die hou ik nog even voor me. 

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: