'Ersin in wonderland' zal geen grote problemen de wereld uithelpen, maar doet de kijker er wel een halfuurtje bij stilstaan

, door ()

13
vrijbeeld

De Nederlandse journalist tooit zich in het tweede seizoen van zijn reportagereeks ‘Ersin in wonderland’ met wansmakelijke overhemden en teistert gespeeld dommig de bevolking van populaire vakantieoorden. Tegelijkertijd belicht hij als journalist, in een slechts matig beter geklede versie van zichzelf, de rauwe realiteit achter de toeristische trekpleisters. De vermomde vakantieganger doet dus als twee verschillende typetjes zijn bestemmingen aan, en het vreemdsoortige maar intrigerende resultaat – ergens tussen ‘Reizen Waes’ en ‘Vlaanderen Vakantieland’ in – doet grimlachend nadenken over wat we precies zoeken in andere landen.

In Bethlehem bezoekt Kiris zowel de Klaagmuur als de Westoeverbarrière, in Guatemala praat hij met bewonde­raars én slachtoffers van vulkanen, en in Vietnam onderzoekt Kiris-de-journalist de gevolgen van het gebruik van het beruchte ontbladeringsmiddel Agent Orange terwijl Kiris-de-toerist zich uitleeft op een geïmproviseerde schietstand in de jungle. Als de speels schizofrene tv-maker op het door Venezolaanse vluchtelingen overspoelde eiland Curaçao gaat speervissen op invasieve exoten, ligt de metafoor er iets te dik op, maar doorgaans werkt de wisselwerking tussen reiziger en reporter prima om de ongemakkelijke verbanden tussen treurnis en toerisme te duiden. In zijn onderzoekersfunctie mist Kiris soms een tikkeltje diepgang, maar als onbekommerde ontspanningszoeker zet hij zijn collega-toeristen in hun kleurrijke hemd en legt hij bloot hoe aan nationale trauma’s vlot vakantiegeld verdiend wordt. Het siert de verslaggever dat hij ook enige zelfspot niet schuwt en gewoon meedanst in Gangnam-stijl wanneer de gelegenheid erom vraagt. En de scène waarin een verkoopster van een camouflage­kleurig maatpak hem giechelend op zijn beginnende buikje wijst, is ronduit schattig.

‘Ersin in wonderland’ zal geen grote problemen de wereld uithelpen, maar doet de kijker er wel een halfuurtje bij stilstaan. Dat is – 1.000 zonnen en garnalen nog aan toe – meer dan van het gemiddelde zomerprogramma gezegd kan worden. 

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: