'Tijd is het kostbaarste goed, ook in de zomer: reden genoeg om er zo weinig mogelijk van te verspillen aan 'Goed verlof''

, door ()

10
goed verlof

‘Goed verlof’ knalde al het kruit er al door in de eerste aflevering, de enige het onthouden waard. Het gezin daarin werd bestierd door een pater ­familias wiens wereldbeeld niet verder reikte dan Lloret de Mar, wat hem ertoe had gebracht de voorbije veertig zomers te ­bivakkeren in hetzelfde hotel, tot dezelfde kamer toe. Omdat psychiaters tegenwoordig vaak wachtlijsten hebben, had zijn dochter de hulp van de televisie ingeroepen.

‘Ik wil uitbreken,’ wanhoopte het kind tegen Tine Embrechts, terwijl de puberteit haar riep van ergens voorbij de Costa Brava. Je vroeg je af welk trauma aan de basis kon liggen van zulk familieleed. Dat de man boekhouder was, verklaarde enkel de eerste twintig jaar, maar Embrechts was niet gekomen om vragen te stellen. Liever stelde ze drie alternatieve bestemmingen voor, die door vader en dochter beoordeeld moesten worden met een puntentelling die je kent uit ‘­Komen eten’ of ‘Met vier in bed’.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: