De juryleden van 'Belgium's Got Talent' op VTM excelleren als vanouds in het laten openvallen van hun mond

, door ()

5
1200

Nu was de eigenlijke reden waarom ik in dat Sony-gebouw vertoefde, een interview met de toen veelbelovende rockgroep Glasvegas. Van dat groepje werd sindsdien niks meer vernomen. Simon Cowell daarentegen, is er alleen maar rijker op geworden door stokoude amusementsformules als ‘de bonte avond’ te verkopen – met toevoeging van wat televoting. Cowell zélf is het levende bewijs dat werkelijk iederéén over een talent beschikt.

De eerste aflevering van het nieuwe seizoen van ‘Belgium’s Got Talent’ begon als een slechte detective: we moesten raden wie de vervanger zou worden van geblesseerd jurylid Niels ­Destadsbader. Vol spanning keken An LemmensStan Van Samang en hun Amerikaanse collega Dan Karaty naar het deurgat, waarin we even de contouren van stand-upcomedian Iwein ­Segers meenden te ontwaren. Nee hoor, het bleek zijn West-Vlaamse imitator Jens Dendoncker. De juryleden excelleerden als vanouds in het laten openvallen van hun mond en het vinden van ‘geen woorden’ – met uitzondering van Karaty, die wederom de strenge kwaliteitsbewaker moet voorstellen van de internationale franchise – maar je moet het hun nageven, bij sommige kandidaten konden ze niet anders. Zoals bij de beatboxer genaamd Uruz, die de Antwerpse Stadsschouwburg transformeerde in een grote gettoblaster. Of bij de 26-jarige acrobate Lieselotte Diels, die iets compleet zelfverzonnen deed met een hoelahoep en haar lenige lichaam. Lieselotte had haar hele jeugd opgeofferd aan topsport, om nadien haar draai niet te vinden als studente, en zag haar deelname als een test: viel er enige broodwinning te halen uit haar fantasierijk gehoelahoep? In een boek van Astrid Lindgren had Lieselotte zich allang kunnen aansluiten bij een rondreizend circus, trouwde ze met een messenwerper en leefde ze nog lang en gelukkig. In de echte wereld is ze aangewezen op een talentenjacht.

Het hoogtepunt van humor kwam niet van de stand-upcomedian in de jury, maar van de 84-jarige Nicole ­Bonduelle die een pianoversie van ‘Eviva España’ bracht die de hele zaal deed meehossen. Op de vraag van An Lemmens hoe vaak ze pianospeelde, antwoordde Nicole schouderophalend dat ze dat niet zo vaak deed. Snel werden haar twee kleinzonen – die haar hadden ingeschreven – erbij gehaald op het podium, waarna de jury haar zachtste fluwelen handschoenen aantrok om Nicole naar huis te stemmen, wat de ­kandidate zélf alleen maar een opluchting leek: weer achter haar sanseveria’s, waar ze geen piano hóéfde te spelen. Dendoncker kon het niet laten om Nicole te vragen of ze familie was van groenteconservenfabrikant Bonduelle. Dat deed me denken aan een nog slechtere mop, van een zatte oom op familiefeesten, over Marie Thumas, de vroegere naam die het groenteverwerkende bedrijf droeg. Die mop begon met iemand die ‘de groeten kreeg van Marie’, er kwam een camembert in voor en de rest heb ik verdrongen. En Simon Cowell, die stak nog een dikke sigaar op. 

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: