'Forever Young' op VIER: 'Een loutering, geen opluchting'

, door ()

24
liza 1200

VIER| Bekijk programma-info »

Lees ook: 'De dochters van Gerte en Nicole kwamen nooit meer thuis'

Liza zou niet meer naar huis terugkeren. Ze stierf tijdens haar reis in Ghana. Acht jaar later was er over haar precieze doodsoorzaak nog altijd geen duidelijkheid, vertelden haar ouders aan Frances Lefebure, die in ‘Forever Young’ de laatste levenswandel van te vroeg gestorven jongelui afstruint met hun geliefden. De nagedachtenis die het ouderpaar had aan hun dochter, ergens in het ongewisse aan haar einde gekomen, vertoonde te veel gaten om er ooit troost uit te kunnen puren, en dus vergezelde Lefebure hen naar Ghana. Het was het juiste moment, spraken de ouders zichzelf moed in, maar er echt naar uitkijken deden ze niet. ‘Ze hebben haar daar toch ook een beetje afgepakt,’ zei de moeder. Ze keek er bijna verontschuldigend bij, alsof ze zelf besefte dat de rede het eerste is wat doorbuigt onder het gewicht van verdriet. Acht jaar later was ze nog altijd niet aan stutten toegekomen.

De thematiek waarover ‘Forever Young’ zich boog, voelde, net als de titel, wat wrang: jongelui die tijdens hun bewonderenswaardige zoektocht naar avontuur en stommelings de eindigheid tegen het lijf gelopen waren. Het soort tragedies die in hun macabere eigenaardigheid geheid goed scoren tussen de meest gelezen artikels op krantenwebsites. In het geval van de doorsnee kijker, niet bekend met de dierbare overledenen, leek ‘Forever Young’ vooral in te spelen op die nieuwsgierigheid. Voor de ouders van Liza betekende de trek richting Ghana echter meer: ze deden er met Lefebure het weeshuis aan waar hun dochter tijd doorgebracht had, en bezochten de gastgezinnen waar ze gelogeerd had. ‘Ik voel haar hier,’ traande de moeder. Af en toe meende je iets te zien op de gezichten van de ontriefde ouders: loutering misschien, al leek het te pijnlijk om veel weg te hebben van opluchting. Niettemin zijn er vast erger gidsen dan Frances Lefebure om je langs de laatste voetstappen van je kind te laten leiden: wanneer nodig deed ze er het zwijgen toe, wanneer het kon, probeerde ze de gemoederen wat op te krikken zonder daarom meteen het scheetkussen boven te halen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: