Strijders voor de liefde

Deel
strijdv

En zelfs in het België van Elio Di Rupo, het tweede land ter wereld dat het homohuwelijk legaliseerde, blijft het aantal gevallen van agressie tegen holebi's stijgen. De Nederlandse documentairemaker Sipke Jan Bousema vroeg zich af waar die haat vandaan komt, en maakte er ‘Strijders voor de liefde’ over.

Sipke Jan Bousema «De afgelopen jaren merkte ik tijdens de botentocht van de Amsterdamse Gay Pride dat veel homo’s en hetero’s niet weten waaróm die Gay Pride zo belangrijk is, of wat ze precies aan het vieren zijn. Terwijl het ooit als een demonstratie is begonnen waarin holebi’s opkwamen voor hun rechten. Ik wilde nog eens onderstrepen welke weg we al afgelegd hebben.
 
»Tegelijk wilde ik de situatie hier vergelijken met die in andere landen. Mijn grote inspiratiebron voor deze documentaire was Harvey Milk, de eerste openlijk homoseksuele politicus in de VS. Ik wil de Harvey Milks van deze wereld tonen: wie strijdt er op dit moment voor de liefde, zodat ook homo’s, lesbo’s, biseksuelen en transgenders openlijk kunnen tonen wie ze liefhebben?»
 
HUMO Je bent onder meer naar Oeganda getrokken, waar David Kato, voorvechter van holebirechten, eind januari 2011 werd vermoord.
 
Bousema «De homoseksuelen voeren daar een ondergrondse strijd, en angst maakt deel uit van hun dagelijkse leven: ik kreeg er schokkende verhalen te horen. Al moet ik zeggen dat het schokkendste verhaal toch uit Nederland kwam, gehoord op een schoolplein in Veenendaal. Lang niet iedereen blijkt zo open van geest te zijn als we denken. 
 
»Dat heeft vaak met onwetendheid te maken. Hoe minder de mensen erover weten, hoe dommer de uitspraken die ze doen. Vroeger dacht ik ook dat de Gay Pride-botenparade een beetje overdreven was, maar als je goed kijkt, zie je dat misschien tien procent van de boten door schaars geklede mannen bevolkt wordt, terwijl de andere negentig procent een boodschap over vrijheid en gelijkheid wil uitdragen.»
 
HUMO Zien de strijders de toekomst rooskleurig in?
 
Bousema «Ze moeten soms terugvechten als ze worden aangevallen, maar het viel me op dat ze vooral een liefdevolle strijd voeren. En ze zijn allemaal enorm positief ingesteld. In Kroatië werd de Gay Pride vorig jaar door tienduizend hooligans uiteengeslagen, maar dit jaar hebben ze ‘m weer georganiseerd: er waren meer deelnemers dan ooit - al bleef het toch spannend om ertussen te lopen. En m’n Oegandese strijder, een transgender, omschreef heel mooi het zilveren randje van de vreselijke antihomowet: homoseksualiteit wordt nu eindelijk openlijk besproken, terwijl het vroeger een taboe was. Voorts heeft ook het internet voor een omwenteling gezorgd: holebi’s uit de provincie kunnen nu via het web sneller in contact komen met gelijkgezinden, waardoor meer jongeren uit de kast durven te komen. Het gaat met kleine stapjes vooruit.
 
»Maar strijders hebben medestrijders nodig. Ik wil iedereen wakker schudden: als we de mensenrechten van homo’s en hetero’s in andere landen niet ondersteunen, tasten we ook onze eigen vrijheid aan. We moeten blijven strijden voor gelijkheid voor iedereen, want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: iemand graag zien.»
 
Bekijk ook onze fotospecial 'Hilarisch Holebi-protest'

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: