Kijken in de ziel: Politici

, door (kd)

Deel
22906_Kijken_in_de_ziel_Strafre-195502.jpg

Geen ellenlange debatten waarin iedereen elkaar constant zit te onderbreken, wel face-to-face-interviews waarin Verbraak hen allerlei dilemma's voorlegt. Opvallende afwezigen: verkozenen van de PVV.

Coen Verbraak «Ik heb heel hard m'n best gedaan om iemand van de PVV te interviewen: ik heb vier maanden op een antwoord van Geert Wilders gewacht, en uiteindelijk kreeg ik als reactie: 'Neen.' Zonder verdere toelichting. Hero Brinkman wilde wél meewerken, maar hij moest eerst overleggen met Wilders. Enkele dagen later stuurde hij me een mail: 'Ik mag niet van de fractie.' Jammer, want ze horen toch bij het politieke spectrum. Je zou denken dat de 'Vrijheid' uit hun partijnaam ook voor vrijheid van meningsuiting staat, maar Wilders denkt daar blijkbaar anders over. Het is natuurlijk een strategie: hij blijft liever weg van plekken waar hij kritische vragen kan verwachten.»

HUMO Welke kritische vragen heb je de politici zoal voorgeschoteld?

Verbraak «We hebben onder meer over democratie gepraat. In hoeverre gaat in een democratie het idee op dat je moet doen wat de meerderheid wil? Als het volk beslist om de doodstraf weer in te voeren, moet je daar dan op ingaan? Een aantal politici verwijst naar de grondwet, waarin staat dat de doodstraf niet kan worden opgelegd. 'Maar als de meerderheid om de doodstraf vraagt, is vasthouden aan de grondwet dan niet ondemocratisch?' werpen anderen tegen. En mag je op een democratische manier beslissen om een democratie op te heffen? Het gaat vooral over zulke breinbrekers: we komen nooit echt tot een conclusie, maar het is interessant om te zien hoe iedereen daar heel verschillend over denkt. En de persoonlijke meningen overschrijden de partijgrenzen, dat vond ik toch meevallen.»

HUMO Je focust ook op de mens achter de politicus: heeft die nog wel een privéleven?

Verbraak «Jullie hadden onlangs die sms'jes van Leterme, wij hadden enkele jaren geleden een incident met de Amsterdamse wethouder Rob Oudkerk. Hij werkte met de gemeenteraad aan de besluitvorming over een tippelzone, maar in zijn vrije tijd ging hij die prostituees daar zélf bezoeken. Een mooi voorbeeld van een dubbele moraal: als wethouder deed-ie zijn best om de arbeidsomstandigheden van die hoertjes te verbeteren, maar na z'n werkuren maakte hij wel gebruik van hun diensten. Hij moest dan ook aftreden.
 »We praten ook over dingen waar je niet meteen bij stilstaat. Een minister van Defensie mag bijvoorbeeld nooit dronken zijn, omdat hij elk moment van de dag opgebeld kan worden voor een noodsituatie. Hij mag dus nooit zeggen: 'Nu even niet, ik heb net flink wat glazen achterovergeslagen.' Grappig, toch?»

Humo 3698 19/07/2011

Dit artikel verscheen in:

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: