'Pano: Vlaanderen asbestland': het jachtgebied van een onzichtbare sluipmoordenaar

, door (kt)

10
vb

Lees hier meer over asbest

Ilse Van Lysebeth «Het begon met een aanslepende longontsteking: geen reden tot paniek, want op je 72ste kan dat weleens langer duren. Maar na een tijdje vroeg de dokter of ze misschien ooit in contact was gekomen met asbest. Het antwoord was nee: mijn moeder was leerkracht geweest, en ze woonde niet in de buurt van een asbestfabriek. Een biopsie bracht uiteindelijk toch het verdict: longvlieskanker. Het was tegelijk een doodvonnis: 80 procent van de patiënten sterft binnen het jaar – mijn moeder is na drie maanden overleden.

»Intussen hadden we contact opgenomen met de school waar ze lang had gewerkt, en de veiligheidscoördinator was in de dossiers gaan neuzen. Bleek dat er achter de verwarmingstoestellen in haar klaslokaal isolatieplaten in asbest hadden gezeten: ze waren intussen al jaren geleden verwijderd, maar toen mijn moeder er werkte, had ze jarenlang vrijgekomen vezels ingeademd. Omdat de ziekte een incubatietijd heeft van dertig, veertig jaar, heeft ze dat pas beseft toen het te laat was.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: