Lieven Van Gils: 'Frank Vandenbroucke had de grootste van zijn generatie moeten worden'

, door (nj)

82
van gils 1200

Lieven Van Gils «Het verhaal van Frank Vandenbroucke overstijgt de koers. ’t Is in wezen een klassiek Icarusverhaal, over iemand die zo hoog vliegt dat de zon z’n vleugels verbrandt. En Vandenbroucke hééft hoog gevlogen: tot aan zijn boerenjaar 1999 had het er alle schijn van dat hij de grootste van zijn generatie zou worden. Maar daarna heeft hij geen enkele profkoers van belang meer gewonnen.

»De knik is gekomen toen hij in ’99 van Quick-Step naar Cofidis trok. Hij heeft er slechte vrienden leren kennen en is verslaafd geraakt aan het slaapmiddel Stilnoct. In geen tijd was hij reddeloos verloren, niet enkel als coureur maar ook als mens. En in 2009, enkele weken nadat ik zijn allerlaatste tv-interview had afgenomen, overleed hij. Dat verhaal, van het café in Ploegsteert waar hij is opgegroeid tot het groezelige hotelkamertje in Senegal waar hij is gevonden, vertellen we in ‘VDB. Ik ben god niet’.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: