Wim Lybaert: 'Eigenlijk ben ik allerminst een avonturier'

, door (nj)

208
columbu 1200

Wim Lybaert «Mijn mama is altijd verbaasd wanneer ze naar ‘De Columbus’ kijkt: ‘Maar Wim, jij bént zo toch helemaal niet?’ Nee, inderdaad, eigenlijk ben ik allerminst een avonturier. Ik ben zo iemand die aan de lopende band to-dolijstjes opstelt, en die tiltslaat wanneer er iets niet volgens plan gaat. Maar het concept van dit programma verplicht me om dat los te laten, wat therapeutisch werkt. Dat loslaten ging nu ook al wat sneller dan in het vorige seizoen, omdat ik minder zenuwen had: nu wisten mijn reisgenoten op voorhand dat het ’m in ‘De Columbus’ niet om de bestemming, maar om de reis op zich gaat. Dat gaf me gemoedsrust.

»Nu, ik moet wel toegeven dat de eerste aflevering, met Jeroen Meus, bij momenten best emotioneel is geworden. Uitgerekend een week voordat we zouden vertrekken, kreeg Jeroen te horen dat zijn broer kanker heeft. Jeroen en ik kennen mekaar vrij goed, dus ik zei: ‘Maatje, we laten het varen.’ Maar neen, hij wilde per se meereizen: ‘Ik ga er deugd van hebben’. Dat is gelukkig ook uitgekomen.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: