Natalie Dormer duikt in haar korset: 'Ik ben niet de stereotiepe bitch'

, door (jmi)

Deel
vrijbeeld

– Regisseur Larysa Kondracki vertelde ons vorig jaar dat je hebt getwijfeld om de rol van Mrs Appleyard te aanvaarden. Wat trok je uiteindelijk over de streep?

Natalie Dormer «Ik wilde na ‘Game of Thrones’ en ‘The Tudors’ (Dormer speelde Anne Boleyn, red.) eens iets anders doen dan een historisch drama, vooraleer mensen denken dat ik niets anders kan. Maar Larysa had me een persoonlijke brief gestuurd: ‘Ik wil dat Appleyard eens géén stereotiepe bitch is. Ik heb iemand nodig die haar menselijk kan maken: een echte vrouw met angsten en tekortkomingen. Ik denk niet dat iemand dat beter zou kunnen dan jij.’ Tja, ik heb mijn korset maar weer bovengehaald.»

– Het boek ‘Picnic at Hanging Rock’ is een klassieker in Australië. Wat vond jij ervan?

Dormer «Ik vond het krachtig en was vooral geschrokken hoe relevant het boek na vijftig jaar nog is. Zowel de opvoedsters als de tienermeisjes worstelen met de rollen die hun worden opgelegd door de maatschappij, door de autoriteiten en door hun vrienden. Elk personage in het verhaal is op zoek naar zichzelf en in deze chaotische tijd is die zoektocht al even belangrijk. ‘Picnic at Hanging Rock’ is een serie gemaakt door vrouwen over vrouwen. We gaan de ontluikende seksualiteit van de tienermeisjes niet uit de weg, maar tonen het eens vanuit een vrouwelijk standpunt, in plaats van de typische male gaze. Dat alleen al maakt het boek en deze reeks verfrissend.»

– Mrs Appleyard regeert met een ijzeren hand over de tienermeisjes in de kostschool. Kon jij haar na een tijdje wel nog uitstaan?

Dormer «Zeker! Appleyard denkt dat zij de meisjes een plezier doet door hen zo strikt te behandelen. Maar ze beseft niet dat ze haar leerlingen belemmert om zich te ontplooien: ze doet meer kwaad dan goed.

»Ik denk dat Appleyard het minst zelfbewuste personage is dat ik ooit heb neergezet. Ze is bang om haar pijnlijke verleden onder ogen te zien en reageert dat uit op haar studentes: ze wil hen verhinderen om dezelfde fouten te maken als zij, maar stelt zich daarbij op als een tiran. Ik had het gevoel alsof ik twee personages in één speelde: Hester, de gebrekkige vrouw die ook liefde en empathie kent, en de staalharde Mrs Appleyard. In mijn hoofd haat Hester haar alter ego Appleyard. De directrice is steeds minder in staat om die twee kanten van haar persoonlijkheid gescheiden te houden, naarmate de verdwijning van de studentes haar eigen verleden aan het licht brengt. Wat was het een plezier om zo’n gelaagd personage te spelen. De sfeer op de set was ook geweldig. Larysa zette iedereen aan om mee te denken. Ze beloofde zelfs al wie met een goed idee kwam een fles wijn.»

– Heb jij er ook enkele gescoord?

Dormer «Nee, maar niet omdat ik geen goede voorstellen heb gedaan. Zeg, goed punt, Larysa moet mij nog een fles wijn!»

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: