null Beeld

FILM★★★1/2☆

10 Cloverfield Lane

Leuk adresje.

Award Season is afgesloten in Hollywood: alle beeldjes zijn uitgedeeld, de smokings opgeplooid, de rode lopers opgerold. ‘The Revenant’, ‘Brooklyn’, ‘Carol’, ‘The Danish Girl’, ‘Bridge of Spies’, ‘Spotlight’: de hoogvliegers – de prestigieuze producties die dit jaar meedongen naar de Oscars – zijn inmiddels allemaal uitgekomen, uitgebreid becommentarieerd en in sommige gevallen – ‘Room’, iemand? – alweer vergeten. En geen idee of u het ook voelt borrelen, maar na al die doodserieuze journalistendrama’s, spirituele survivalepossen en terneerdrukkende transgenderbiopics van de voorbije maanden beginnen wij hier werkelijk te snákken naar een potje goeie ouderwetse, pretentieloze B-filmfun. ‘10 Cloverfield Lane’ komt dan ook als geroepen: een vermakelijke thriller die u uitnodigt om uw voeten genoeglijk te draperen op de rugleuning van het stoeltje voor u, en die slechts kans maakt op één award, die van beste dipsausprent van de maand maart. Rond ‘10 Cloverfield Lane’ heeft lang een waas van door marketeers goed uitgekiende geheimzinnigheid gehangen: bijna niemand wist dat de film in de maak was, de titel werd slechts enkele weken geleden vrijgegeven en wat het verband is met de sciencefictionfilm ‘Cloverfield’ uit 2008, werd bewust onduidelijk gehouden (producent J.J. Abrams heeft intussen één en ander opgehelderd: er is geen verband).

De beklemmende pitch: een mooie mamzel (de sterke Mary Elizabeth Winstead) wordt na een knap in de begingeneriek verwerkt auto-ongeluk wakker in een ondergrondse bunker, met een infuus in haar arm en een ketting rond haar been. Michelle blijkt gevangen te zitten in een doemsdagbunker, en volgens haar gastheer Howard (John Goodman) kan ze maar beter binnen blijven: nu een aanval met chemische wapens de mensheid heeft uitgeroeid, is de lucht daarbuiten niet langer gezond. Geen vergezochte premisse: nu de Noord-Koreanen naar eigen zeggen over kernwapens beschikken, IS voor de poorten van de westerse beschaving staat en de veggierestaurants en low-impact saladbars steeds verder oprukken in het straatbeeld, hebben ook wij al serieus overwogen om onze geliefde mancave – die nu nog vol dvd’s, half opgerookte stickies en stapels Celebrity Skin-magazines ligt – om te bouwen tot schuilkelder.

De hamvraag is natuurlijk: vertelt die vreemde Howard, die haar aanmaant om in de bunker altijd onderzetters en placemats te gebruiken (‘De tafel is een familiestuk’), en om de dvd’s en VHS-cassettes na gebruik altijd terug in de hoezen te schuiven, wel de waarheid? Waart daarbuiten echt iets rond, of zit Howard haar blaasjes wijs te maken? Is hij een vriendelijke opafiguur die het beste met Michelle voorheeft, of een Josef Fritzl-achtige mafkees die samen met Michelle en de eveneens in de gezellig ingerichte schuilkelder aangespoelde Emmett (John Gallagher Jr. uit ‘The Newsroom’) een ondergronds gezinnetje wil stichten?

De bunker vult zich hoe langer hoe meer met claustrofobische spanning en knetterende paranoia, en debuterend regisseur Dan Trachtenberg trekt je met genoegen mee in de wurgende onzekerheid: telkens als je de lust bekruipt om het deurtje open te zetten voor Michelle, krijg je wel een aanwijzing dat iedereen maar beter binnen kan blijven. John Goodman is natuurlijk ideaal gecast als de verstikkende dictator die er voortdurend op hamert dat Michelle en Emmett hem maar beter dankbaar kunnen zijn. Dezelfde giganteske hamsterwangzakken die de acteur in ‘The Hangover Part III’ en ‘Argo’ een komische uitstraling bezorgen, lijken hier in sommige scènes te zijn volgepropt met onversneden dreiging. En dan hebben we u nog niet verteld wat er gebeurt wanneer Howard ‘het vat’ bovenhaalt! U weet welk adres u dit weekend in uw gps moet intikken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234