100 beste films

#87: 'Heartbreakers' (Bobby Roth, 1984)

Humo's filmjournalist Erik Stockman presenteert: de 100 beste films aller tijden! Of liever: een hoogstpersoonlijke, dwarse hitparade van films die, althans volgens (es), de blikkerende tand des tijds hebben doorstaan. Een onconventioneel rariteitenkabinet waarvan de deuren telkens op woensdag, vrijdag en zondag wijdopen zwaaien. Vandaag: 'Heartbreakers' van Bobby Roth. Licht, camera, actie!

Ah, de heerlijke jaren tachtig! Rubiks kubus, Crockett en Tubbs, de walkman en de magnetron, ‘Knight Rider’, Cindy Crawford, de goal van Erwin Vandenbergh tegen Argentinië, Modern Talking – ja, lach ons maar vierkant uit, maar in onze top honderd van favoriete songs prijkt ‘Cheri Cheri Lady’ op één en ‘Too Shy’ van Kajagoogoo op twee!

Het was ook het tijdperk van de high concept movies – films waarvan de plot kan worden samengevat in één baseline – en de blockbusters: ‘Raiders of the Lost Ark’, ‘Batman’, ‘Beverly Hills Cop’, ‘Flashdance’, en ‘Top Gun’ natuurlijk – ‘Come on, Maverick, do some of that pilot shit!’

En toch werden er in Hollywood tussen de Rambo’s en de Ghostbusters door af en toe nog prachtige, onvergetelijke en onmetelijk coole intimistische drama’s gedraaid: ‘Heartbreakers’ bijvoorbeeld, een schitterende prent die een fascinerend fenomeen onder de aandacht brengt: mannelijke vriendschap.

Dat ‘Heartbreakers’ een vintage jaren 80-film is, blijkt onmiddellijk uit die blauwe neongloed op de begingeneriek en die snerpende synthesizers van Tangerine Dream op de geluidsband – zalig! Nog meer onnavolgbare eighties-charme: in één van de eerste scènes zien we hoe de vrienden Blue (briljante rol van één van onze favoriete acteurs aller tijden: Peter Coyote) en Eli (Nick Mancuso), hoewel ze al een eind in de dertig zijn, als twee pubers naar de grieten in de aerobicsles staan te gluren – zie die beenwarmers en zweetbandjes op en neer gaan!

Blue, een in portretten van sm-meesteressen gespecialiseerde schilder die vergeefs op de grote doorbraak wacht (Eli: ‘Begrijpelijk, mensen zijn beschaamd om jouw schilderijen aan hun muren te hangen’) en Eli, die in het bedrijf van zijn vader werkt, worden de laatste tijd geplaagd door woman trouble. Blue kan wel à volonté grieten krijgen (Eli: ‘Vrouwen vallen op Blue. Hij heeft passie. Hij is als een romanticus uit een andere tijd’), maar lijdt aan een vervelende ziekte: bindingsangst. Eli van zijn kant is naarstig op zoek naar een vast lief: ‘Denk je dat het volstaat om naar vrouwen te kijken?’

De grote vriendschapstest dient zich aan wanneer het duo het te pakken krijgt voor dezelfde vrouw: Blue en Eli zijn dan wel boezemvrienden, op het vlak van chicks gaat het hard tegen hard.

‘Heartbreakers’ mag dan een kleine lowbudgetprent zijn, het is een erg rijke film die veel dingen tegelijk vat: de pijn van het man-zijn, bijvoorbeeld (en geloof ons, dames: het doet soms pijn), maar ook de donkere zeitgeist van de vroege jaren 80 – de flowerpoweridealen waren morsdood, de ik-generatie kwam aan de macht, nektapijten en poedelkapsels ontsierden het straatbeeld en het zou niet lang meer duren voor het aidsvirus de seksuele moraal voorgoed zou veranderen.

Regisseur Bobby Roth steekt het gelukkig allemaal in een superopwindend jasje: de soundtrack is magistraal (wij hebben dankzij ‘Heartbreakers’ onder meer de geweldige song ‘Transformation’ van Nona Hendryx leren kennen), er valt hard te lachen met de manier waarop Roth het avant-gardekunstwereldje in LA te kakken zet, de dialogen knisperen en de film zit barstensvol onvergetelijke momenten – twee mannen, een blondine, een dansvloer en dan ‘Love is a Battlefield’ van Pat Benatar: ziedaar de onvergetelijkste scène uit ‘Heartbreakers’.

Jammer genoeg raakte ‘Heartbreakers’ in 1984 volledig ondergesneeuwd door de bovenvermelde Rambo’s en Ghostbusters: geen kat ging kijken. Coyote en Mancuso zijn ook nooit echt doorgebroken, actrice Carol Wayne – prachtig als de fetisjismekoningin Candy – verdronk in 1985 in Mexico, en Bobby Roth keerde zich zelfs af van de cinema teneinde een carrière als televisiemaker uit te bouwen; zo regisseerde hij talrijke afleveringen van ‘Prison Break’, ‘Lost’, ‘The Mentalist’, ‘Grey’s Anatomy’ en ‘Agents of S.H.I.E.L.D.’

Maar op ‘Heartbreakers’ mag hij apetrots zijn – en als u ons nu wil excuseren: wij gaan onze beenwarmers aantrekken, ‘Physical’ van Olivia Newton-John opleggen en een beetje floorwork doen.


Bekijk enkele scènes uit 'Heartbreakers':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234