null Beeld

100 beste films

#88: 'Aliens' (James Cameron, 1986)

‘We zitten in de expreslift naar de hel – daar gaat-ie!’ Aldus soldaat Hudson (Bill Paxton) vlak nadat het kleine dropship zich uit de stalen buikholte van het militaire transportschip U.S.S. Sulaco heeft losgemaakt en als een jachtvogel in vrije val op LV-426 afzoeft, de grauwe maanschijf waar enkele honderden aliens, evenveel facehuggers en één alien queen geduldig op vers vlees zitten te wachten.

Weet Hudson op dat moment veel dat hij ongeveer een uur later via een donker en slijmerig gat in de vloer daadwerkelijk naar de hel zal worden gesleurd – daar gaat-ie!

Je moet toch maar het lef hebben: een sequel draaien van één van de beste, meest angstaanjagende, meest sfeervolle, meest geliefde sciencefictionfilms aller tijden – alsof iemand het dolgedraaide plan opvat om ‘E.T. II: Port of Call Pluto’ of ‘Return to Casablanca’ te maken.

Maar James Cameron aarzelde geen nanoseconde toen de studiobobo’s van Fox hem in 1983 vroegen om het vervolg te draaien op Ridley Scotts ‘Alien’ – de man die zoveel jaar later met ‘Titanic’ en ‘Avatar’ de grootste kassuccessen ooit zou maken was in ’83 nog geen 30, maar blijkbaar toen al van geen kleintje vervaard.

Het project belandde heel even in de ijskast omdat Cameron eerst nog ‘The Terminator’ ging regisseren – nog zo’n legendarische, steengoeie sciencefictionclassic – maar in 1986 was de film in the can. En wat voor een film: Camerons ‘Aliens’ is niet alleen de op één na beste aflevering uit de hele ‘Alien’-anthologie, niet alleen één van de best gelukte sequels aller tijden, het is ook één van de beste actiefilms ooit tout court. Zodra je onder dreigend militair tromgeroffel de titel ziet opdoemen, voel je waar je aan toe bent: this time it’s war!

Eerst maken we mee we hoe de ingevroren Ripley (Sigourney Weaver) na 57 jaar in de ijskoude ruimte te hebben rondgedobberd wordt opgepikt door een bergingsteam, maar de plot komt pas echt op gang wanneer de aarde het contact verliest met de terravormers die LV-426 in een bewoonbare planeet trachten te herscheppen.

Nu wordt vaak beweerd dat Scotts ‘Alien’ een film is die het moet hebben van opbouw en atmosfeer, en dat Camerons ‘Aliens’ het vooral moet hebben van actie en adrenaline, maar dat is onjuist: ook Cameron neemt in navolging van Scott ruim de tijd – een vol uur, meerbepaald! – om zijn suspensekanonnen in stelling te brengen.

Pas wanneer de mariniers in de diepe gangen onder de atmosfeerprocessor met bewegingsdetectoren op zoek gaan naar de lichamen van de kolonisten en we Hudson ‘There’s something moving here and it ain’t us!’ horen uitroepen – aaaaaaahhh, wie bij het aanhoren van dat soort zinnetjes niet spontaan begint te grinniken, mag zichzelf eigenlijk geen filmfan noemen – dendert er een onstopbare, op pure adrenaline en onversneden testosteron drijvende, door een opzwepende score van James Horner voortgestuwde actierollercoaster los zoals je er nog maar zelden één hebt gezien.

Het is geen toeval dat Cameron – behalve een begenadigd filmmaker ook een onvervalste wapenfetisjist – in dezelfde periode het scenario neerpende van ‘Rambo: First Blood Part II’ – soldaat Vasquez lijkt zelfs de rode hoofdband én de barstensvolle hormoonspuiten van Stallone te hebben geleend.

Hoogtepunten? De mariniers die zich in het gangenstelsel wagen waar de ingekapselde kolonisten als macabere trofeeën aan de muren hangen (geen art deco, maar prachtige alien deco); dat beeld van Bishop (Lance Henriksen) die door een nauwe koker naar het zendstation kruipt; en daarnaast zijn wij om één of andere reden wild van dat ultrakorte shot van Ferro die in de cockpit van haar dropship onaangenaam bezoek krijgt en nog snel haar revolver uit haar holster tracht te trekken – te laat natuurlijk. Stop your grinnin’ and drop your linen: welkom in de expreslift naar de hel.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234