Stukken van Mensen, seizoen 6 aflevering 1, Ives Devos, duelleerpistolen Napoleon Beeld VIER
Stukken van Mensen, seizoen 6 aflevering 1, Ives Devos, duelleerpistolen NapoleonBeeld VIER

Televisie★★½☆☆

Aan het eind van ‘Stukken van Mensen’ op Play4 bekroop ons het gevoel dat we naar een toneelstukje hadden gekeken

Corona heeft de maatschappij op haar kop gezet: ook de wereld van de antiquairs, waar men toch handelt in objecten die al menig storm hebben doorstaan, is er niet aan ontsnapt.

Dat bleek althans in de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van ‘Stukken van Mensen’, toen Ives Devos, ondertussen een habitué van het programma, zijn opwachting maakte. Devos is een wapenhandelaar, al klinkt dat een pak onheilspellender dan het in werkelijkheid is: de man houdt zich enkel bezig met antiek wapentuig, dat vaak wel nog steeds werkt maar dat je niet snel zult zien opduiken op pakweg een militair trainingskamp voor extreemrechtse jongeren in het buitenland. 

Enkele jaren geleden kon Devos de hand leggen op wat weleens de Heilige Graal van de antieke wapens wordt genoemd: een set duelleerpistolen die Napoleon ooit schonk aan een van zijn generaals, uit dankbaarheid voor het vele verrichte werk in dienst van de keizer. Van zulke kistjes zijn er wereldwijd maar vier te vinden, en indertijd had Devos er twee op de kop kunnen tikken, voor de ronde prijs van 800.000 euro. Omdat de handelaar door corona niet zoals voorheen de beurzen kon afschuimen om zijn waar aan de man te brengen, zag hij zich genoodzaakt om op tv een van de twee sets weg te doen. Devos kon er naar eigen zeggen een miljoen dollar voor krijgen, maar de minimumprijs voor de dealers van ‘Stukken van Mensen’ lag een stuk lager. Voor 450.000 euro wou hij er wel afscheid van nemen, want nu lagen de pistolen toch maar in een kluis en het was beter als zo’n mooi stuk eens van eigenaar veranderde. Zoveel onthechting, daar kon je alleen maar stil van worden. 

Ondanks zijn geste was het kistje nog steeds het duurste object ooit in het programma, en bij de experts zorgden de pistolen voor erg veel opwinding. Meer zelfs dan toen dEUS-frontman Tom Barman eerder in de aflevering in de studio was binnengekomen om zijn designplatenspeler aan te prijzen en langs zijn neus weg vermeldde dat het ding ook in zijn slaapkamer vele diensten had bewezen. En ook meer dan toen ze op een litho van David Hockney konden bieden, de grootste nog levende kunstenaar die - aldus Paul de Grande, aan wie duidelijk geen groot kunsthistoricus verloren is gegaan - ‘met alles wat hij maakt er boenk op zit’.

Iedereen voorspelde dat Paul in zijn uitgebreide database een klant voor de pistolen zou hebben zitten, die rijk genoeg was en er zich niet aan stoorde dat hij honderdduizenden euro op tafel moest leggen zonder het kistje te zien. Dat werd ook bewaarheid. Concurrent Frank Van Laer, die eveneens contact had gehad met een persoon die het object wou, deed weliswaar nog een schuchtere poging om het gras van voor Pauls voeten weg te maaien. Maar toen hij peentjes zwetend een openingsbod van slechts 250.000 euro op tafel legde, was duidelijk dat noch zijn zakken, noch die van zijn klant diep genoeg waren. Paul gooide daarentegen meteen 400.000 euro op tafel en liet ook doorschemeren dat daar nog wat rek op zat. Van de weeromstuit trok Ives zijn minimumprijs op naar 800.000 euro en uiteindelijk kwamen beiden, nadat Paul met diepbedroefde blik geknipt had in zijn commissie, uit op 615.000 euro.

Ik had graag het moment gezien waarop Paul ontdekte dat de verkoper tevreden was geweest met een prijs die 165.000 euro lager lag dan wat hij had betaald, maar de makers waren welwillend genoeg om dat achterwege te laten. Hij zal er, vermoed ik, zelfs in deze moeilijke coronatijden wel geen sigaartje minder om kunnen opsteken. Ik kon me ook niet van de indruk ontdoen dat ik eigenlijk getuige was geweest van één groot toneelstuk, waarvan de uitkomst al vast lag lang voor Ives in de zetel bij Paul had plaatsgenomen. Het was theater waar ik weliswaar graag naar had gekeken, maar tegelijk bekroop me een zekere nostalgie naar de tijd dat er in ‘Stukken van Mensen’ nog mensen passeerden met een erfstuk dat ze op zolder hadden gevonden, en het programma minder een vehikel was voor antiquairs en handelaars die zichzelf en hun zaak in de kijker willen zetten. Zoals ex-dealer Patrick van der Vorst het zou verwoorden: ‘It’s all gone a bit downhill from there.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234