Luk Alloo Live Beeld VTM
Luk Alloo LiveBeeld VTM

Televisie★½☆☆☆

‘Alloo Live’ op VTM: kan iemand Luk Alloo in z’n oortje adviseren om eens wat andere vragen te stellen?

Op VTM waren we getuige van een experiment. Daar was het Luk Alloo immers vergund om bij gratie van de moderne techniek een uur lang live-tv te maken vanop een willekeurige locatie. Montage noch draaiboek zouden daarbij van tel zijn, met de camera als passe-partout. Werden er onderweg taalbarrières opgeworpen, dan zou de reporter zich desnoods beroepen op gebarentaal. Besloot een malafide duif om zich uitgerekend boven Luks kruin te ontlasten, dan nóg zou de drieste reporter het chroniqueren niet laten. Het leek om vage redenen ook van belang dat het eerst donker zou worden, wat het dan weer een heikele kwestie maakte om, buiten dat live-aspect om, het doorslaggevende verschil te benoemen tussen ‘Alloo Live’ en pakweg ‘Alloo in de nacht’, dat het naar mijn gevoel evenmin ooit heeft moeten hebben van een doortastend selectieproces of een resolute knip van een vlijmscherpe schaar.

‘Misschien belt hij wel bij jóú aan!’ klonk de aankondiging treiterig. Dat bleek gelukkig mee te vallen, en toen duidelijk werd dat Alloo neergestreken was in Tessenderlo, kon ik weer vanonder de keukentafel vandaan om te zien hoe hij in de plaats aangebeld had bij Anita. ‘Ik ben Luk Alloo, we zijn volledig live.’ Anita oogde minder verrast dan je wel zou denken na die tweeledige mededeling. ‘Mogen we even binnen?’ Dat mocht. Eens de voordeur voorbij maakte Alloo evenwel meteen aanstalten om hetzelfde pad te bewandelen waarop ik ’m al vaker driftig heb zien benen. Waagt er zich namelijk een toevallige passant in zijn blikveld, dan wordt die stante pede bevraagd over z’n liefdesleven. Zo ook Anita, gescheiden met twee zonen, die begrijpelijkerwijs niet meteen een pasklaar antwoord hadden op ‘Jullie mama is alleenstaand, wat doen jullie om haar te helpen?’ Borstkanker had Anita ook gehad. ‘Zorgde dat voor een blokkade in je liefdesleven?’ Luk zou niet rusten tot Anita weer aan de bijslaap kon, zoveel was zeker.

Onverrichter zake weer buiten liep Alloo tegen een kluitje jeugdige fietsers aan – of omgekeerd – die er lucht van hadden gekregen dat de televisie op de dool was in hun eigenste woonstede. Het zou nog vaker voorvallen dat jongeren, veelal te fiets, op eigen initiatief opdaagden. Ik begreep daaruit dat het met de inertie te Tessenderlo erger gesteld was dan gezond voor jongelui, want ‘Alloo Live’ behelsde bij nader inzien nu ook weer niet het soort experiment dat vereiste dat je per se de onderbrekingen afwachtte om de lange heentocht naar de koelkast aan te vatten. Een omzwerving langs de plee kon er ook wel bij, want de reclameblokken waren voor de duidelijkheid wel behouden. ‘Ik hoor in mijn oortje dat we naar de reclame moeten,’ bracht Alloo die naadloos aan. Daardoor was er echter geen plaats meer over in dat oortje voor iemand die Alloo kon adviseren misschien wat sterker te variëren op de hem eveneens geliefde vraagstelling ‘Hoe staat u in het leven?’ Zou het nooit ’ns in Luk Alloo opkomen om, desnoods voor de lol, halfweg zo’n impromptu iets uit te slaan als: ‘Zeg eens, die Wittgenstein: maf, hè?’ Hoop doet leven. Luks schoonvader kan ervan meespreken.

Nadat hij op een terras een jarige vrouw zover had gekregen om haar paspoort te tonen voor de camera – identiteitsdiefstal moet je verdíénen – eindigde Alloo zijn voettocht in een frituur. Daar sloeg de sfeer pijlsnel om van oerend vrijblijvend naar onomwonden schrijnend. De uitbaatster had een zoon verloren aan zelfmoord. Het relaas van dat verscheiden en de omvang van de nagelaten leemte kwam eruit in geuten, waarbij ik hartgrondig hoopte dat deze vrouw in al haar openlijke kwetsbaarheid ook nog elders terechtkon met haar leed. Na haar biecht, want zo voelde het, diste Alloo tegenover de kijker ineens het nummer van de zelfmoordlijn op. Dat hij dat merkbaar uit het hoofd geleerd had voor ‘Alloo Live’, deed me nadenken over wat dit programma nu eigenlijk aldoor hadden willen zijn. Dan, ten slotte: ‘En in de liefde?’

Ik hoor in mijn oortje dat dit wel volstaat. Ik heb het dan evenzeer over ‘Alloo Live’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234